Rozwój duchowy i duchowość

Rozwój duchowy, duchowość i uduchowienie 

Jeszcze na przełomie XIX i XX wieku rzadko zadawano sobie publicznie pytanie czym jest duchowość. Sam termin zaczął być częściej używany dopiero w połowie XX wieku, po II wojnie światowej, gdyż wcześniej używano terminów takich jak "mistyka" czy "ezoteryka". Od tego czasu jego popularność rośnie, ale także ulega zbanalizowaniu i licznym wypaczeniom. Seria zatytułowana „Classics of Western Spirituality” (Klasyka Zachodniej Duchowości), której pierwszy tom ukazał się w 1978 roku, stanowi jedno z najważniejszych przedsięwzięć wydawniczych czasów końca XX wieku. Reakcja czytelników na tę serię była tak entuzjastyczna, że wydawcy, zamiast jak to początkowo planowano zakończyć ją po wydaniu określonej liczby tomów, zdecydowali się pozostawić ją otwartą. W ostatnim ćwierćwieczu XX stulecia zapoczątkowano również inną ważną serię wydawniczą, „World Spirituality: An Encyclopedic History of the Religious Quest” (Duchowość  świata. Encyklopedia historii poszukiwań religijnych), która planowana jest na dwadzieścia pięć  tomów. Duchowość może być rozumiana jako wewnętrzne pogłębienie treści wierzeń i przekazu religijnego. Można ją także ujmować jako bardziej świadome przyjęcie doświadczenia religijnego czy wyższy wymiar życia religijnego. 

Rozwój duchowy - Mistrz światłości i uczniowie duchowości

Generalnie pozytywna reakcja, z jaką spotkały się oba przedsięwzięcia wydawnicze, jest tylko jednym z dowodów na powszechny charakter obecnego zainteresowania duchowością i jej praktykowaniem. O ile niegdyś określenie „duchowy” miewało wręcz negatywny wydźwięk – wiążący się z insynuacją, że ci, którzy skłaniają się ku duchowości, to osoby „bujające w obłokach” czy nieodpowiedzialne – dzisiaj często używa się go w znaczeniu pozytywnym, np. gdy ktoś głosi, że „chociaż nie jest religijny, bardzo pociąga go duchowość”. Jednak ludzie mogą pod terminem "duchowość" czy "rozwój duchowy" rozumieć  całkiem odmienne rzeczy, a cz powinni wszystko to, co kryje się w mistycyzmie, ezoteryce czyli okultyzmie. Do wyjaśnienia, jak w niniejszej pracy będziemy rozumieć  pojęcia „duchowy” i „duchowość ”, pomocne będzie przeanalizowanie rdzennego znaczenia obu wyrazów.  Łacińskie słowo "spirare" znaczy „oddychać”, zaś pokrewny mu przymiotnik "spiritualis" oznacza tyle co „związany z oddychaniem lub powietrzem”, zatem wszystko co wiąże się z duchowością i rozwojem duchowym wiąże się z praktykami oddechowymi i ich subtelnymi energiami (pneumami) na wzór ćwiczeń pranajamicznych znanych z indyjskiej jogi. 

Rozwój duchowy człowieka dokonuje się przede wszystkim poprzez odpowiednio prowadzone życie. Nieporozumieniem jest wyodrębnianie rozwoju duchowego z nurtu codziennych spraw, traktowanie jako celu samego w sobie, nie koniecznie pokrywającego się z celami życiowymi człowieka. Rozwój duchowy dokonuje się poprzez pracę, rozwiązywanie problemów, kontakty, nawet przelotne z innymi ludźmi, poprzez obserwowanie świata i ustosunkowywanie się do niego, a w istotnej części poprzez właściwą relację z Mistrzem Duchowym i proces inicjacyjnego wtajemniczenia. Takie traktowanie rozwoju duchowego jest jednym z elementów wzmacniających harmonię wewnętrzną człowieka, tak ważną dla jego dobrego, zadowalającego funkcjonowania. Ścieżka rozwoju duchowego od wieków nazwana jest Apyayaną czyli pojazdem życia wewnętrznego. 

Laja Joga - Służba dla Ludzkości

Laja Joga i Prawo Wzajemności 

Jest ważne prawo, które wszyscy laja jogini powinni gruntownie poznać, doświadczyć i zrozumieć. Jest to prawo zwrotu albo inaczej zasada sprzężenia zwrotnego. Obowiązuje ona nie tylko pomiędzy dwoma fizycznymi obiektami w sensie akcji i reakcji, ale też w całej dziedzinie psychologicznej. Co więcej, prawo to obowiązuje w relacji pomiędzy duszą, a ciałem. Stare powiedzenie: „Co posiejesz w duszy, to w ciele żąć będziesz, a co posiejesz w ciele, to dusza zobaczy” – doskonale ilustruje tę zasadę. Funkcjonuje sobie ona jako ludowa mądrość, a współczesna fizyka i psychosynteza tylko ją na nowo odkrywa i potwierdza. 

Śiwa Jogin - Shiva Yogi - Om Namah Śiwa'ya!

W ten sposób ciało i psychika są dla siebie zwierciadłami. Co się dzieje w duszy – odbija się w ciele i odwrotnie. Stan zdrowotny twojego ciała jest więc odbiciem stanu zdrowia twojej duszy (psychiki), Dlatego transpersonalna medycyna i psychologia mówią, że wszelka choroba i nieszczęście jest istotą psychosomatyczną. Zniszczenie tej struktury z jednej tylko strony, wystarcza dla całkowitego uzdrowienia.

Zaiste, cały świat przejawiony podlega prawu sprzężenia zwrotnego, lub jak kto woli – zasadzie lustra. W jodze to prawo zwrotu nazywa się prawem karmy, a również prawem przyczyny i skutku. Jezus wyraża je w słowach: „Jak kto posiał, tak i żąć będzie”. Biblijna zasada wypowiedziana przez Proroka Abidiasza wydaje się mieć moc wszechobowiązującą, a mówi ona że: „Jak Ty uczyniłeś, tak będą postępować wobec ciebie: odpowiedzialność za czyny twoje spadnie na twoją głowę.” Warto, aby każdy przyswoił sobie to prawo natury potwierdzone przez współczesną fizykę. Wtedy życie w szczęściu tutaj na ziemi będzie możliwe do wytworzenia.

Istnienie tej relacji, tak w świecie ciała, jak i w świecie psychiki, a także pomiędzy nimi wzajemnie pokazuje, że nawet wszystko to, co myślisz w swym wnętrzu wróci do Ciebie jakby bumerang i uderzy w Ciebie lub wspomoże Cię. Dlatego warto się zastanowić, jakie myśli o sobie, ludziach i o świecie wytwarzamy i podtrzymujemy. Wszystkie negatywne myśli spadną na nas jako cierpienie i choroba, a wszystkie dobre myśli przyniosą nam pomyślność i wspaniałe życie. W najzwyczajniejszy sposób dla własnego zdrowia i dobra opłaca się myśleć wyłącznie pozytywnie o ludziach, o sobie i o świecie. Podnosi to wskaźnik ogólnoludzkiego dobra i tworzy Twoje lepsze jutro.

O ludzki światku. Spójrz na swoje dzisiejsze życie i sytuacje, a zobaczysz, jakie myśli były w Tobie w przeszłości. Zobacz to, o czym myślisz dzisiaj, a dowiesz się, jaka będzie Twoja przyszłość. Potęga naszych myśli i słów może dać nam życie wieczne lub doprowadzić do wyniszczenia. Podobnie i wszelkie nasze czyny, ponieważ każdy czyn jest sprzężony z jakąś myślą lub uczuciem wewnątrz duszy, a każda myśl z jakimś wcześniejszym działaniem. Tak samo sprzężone są funkcje mowy i myśli. Dlatego starożytni i współcześni mędrcy ciągle nam przypominają, że kto panuje nad mową i myślą, ten jest człowiekiem doskonałym, zdolnym kierować swym życiem i zdrowiem dla swego własnego dobra i pomyślności. 

Tantra - Duchowa Biała Magia

Tantra – Duchowa Praktyka Białej Magii

Tantra, Ćakry i Kundalini to starożytne pojęcia, którego korzenie sięgają w głąb tysiącleci cywilizacji indyjskich cywilizacji, w tym kultury wedyjskiej i tybetańskiej. Można wiarygodnie stwierdzić przynależność pojęcia tantra do konkretnej kultury, języka i tradycji, a jest to kultura indyjska oraz sanskryt. W tłumaczeniu z sanskrytu słowo "tantra" oznacza między innymi "rozszerzyć się", "rozszerzać", "tkać" i "zasada". Tantra uchodzi za orientalną tradycję boskiej magii i okultyzmu, oczywiście w pozytywnym i dobroczynnym aspekcie tych słów. Magia w Persji była duchowością praktykowaną przez Bogów Nieba, a dopiero zepsuci ludzie przez jej nadużywanie nadali jej kiepskie skojarzenia. Magami byli kapłani Zaratusztrianizmu. Tantrika - oznacza wszystko co tantryczne, a także osobę praktykującą Tantra Jogę. Tantra Joga zajmuje się także przekazywaniem form tanecznych, znanych jako taniec śiwaicki czy Nata Śiwanataradża. 

Śiwa Mahadewa - Mistrz Założyciel Jogi i Tantry

Z TANTRĄ na Zachodzie, w tym w Polsce często mylona jest orientalna, indyjska Jadu Tuna (Jadoo Toona, jadu tona, jaDU tUNa), w spolszczeniu Dźadu Tuna. Termin Dżadu Tuna oznacza dokładnie czarną magię, czarnoksięstwo, czarną magię w sensie złej i szkodliwej magii. Jadu Tuna to zawiera m.in. orgazmiczne praktyki seksualne dla pozyskania energii życiowej partnera (-rki) oraz dla celów magicznych. Czarna magia, czyli Jadu Tuna nie jest jednak w żaden sposób częścią duchowej tradycji ezoterycznej jaką jest tantra, tantra joga czy kundalini joga, a ogólnie Laja Joga. Cechą szczególną osób z uszkodzoną, obróconą ku patali, ku podziemnym światom demonów muladharą jest zwykle dwesza, awersja, niechęć, nienawiść, do boskich guru (mistrzów światłości), awatarów, dewów i dewi czyli do bóstw nieba oraz do niebiańskich bogiń, niechęć do Boga, nawet do wymawiania Imion Boga, niechęć do wszelkich religii, które mogłyby ku Bogu skierować. Czarni magowie zwykle w sposób dość agresywny i impertynencki zwalczają sam ideał boskiego guru, awatara, dewów - manifestując fałszywie swoją rzekomą wolność i niezależność, niezwiązanie z nikim i z niczym po dobrej, światłej stronie istnienia, podczas gdy w rzeczywistości są to osoby najbardziej związane toksycznymi demonicznymi uwarunkowaniami, w tym dewiacjami i zboczeniami.

Należy jednak podkreślić, że na Zachodzie, w tym w Polsce wiele osób prowadzących pod szyldem Tantry czy Tantra Jogi albo Kundalini Jogi rozmaite rodzaje eksperymentów seksualnych i orgazmicznych celowo ukrywa swój czarnomagiczny i demoniczny charakter, aby jak najwięcej ludzi wprowadzić w błąd i wciągnąć w obręb szkodliwych, czarnomagicznych wpływów. Jeśli nauczanie w szczególności koncentruje się głównie na seksie i orgazmie, zdobywaniu energii przez praktyki seksualne oraz na channelingu, a nie zawiera praktyk z mantrami, bóstwami (dewami), nie są przekazywane inicjacje w śakti, nie ma mudr ani jantr (mandali) to należy przyjąć że uczniów wprowadza się w błąd i zamiast praktykować tantrę, zostali wpakowani z powodu swej niewiedzy w sidła demonicznej czarnej magii Jadu Tuna! 

Laja Joga - Ścieżka rozwoju duchowego

Laja Marga – Rozwój Duchowy - Ścieżka Wchłonięcia

Dawny Mędrzec (Ryszi) powiedział o rozwoju duchowym, że jest wiele dróg i wszystkie one prowadzą do tego samego Celu. Chodzi o to, że jest wiele sposobów w jakich możemy się rozwijać a jaką ścieżkę wybierzemy - zależy od nas samych. Duchowość (daiwam) to zauważanie energii, siły i istoty, która jest od nas ludzi większa i potężniejsza. Możesz nazwać ją Najwyższą Świadomością, Bogiem, Wszechświatem, Stwórcą-Kreacją, Wielkim Duchem, Wszechduchem, Brahmanem, etc. Duchowość polega na szanowaniu tej siły i na dostrzeganiu, że jest ona częścią nas samych i że jest obecna w każdym fragmencie świata. Duchowość pomaga nam na otwarciu się na tę naszą część, która jest większa niż my sami i na kierowaniu się w życiu jej wskazówkami. 

Czakramy jako planety świadomości

Rozwój duchowy jest indywidualną sprawą każdego pojedynczego człowieka, ale też przyszłym etapem w rozwoju duchowym całej ludzkości. Religia i rozwój osobisty, to coś, do czego próbuje się nakłonić całe pokolenia ludzi w niektórych krajach. Wiele osób, które są bardzo religijne, nie ma niestety pojęcia o duchowości, nie praktykuje medytacji ani jogi. Osoby uduchowione na ogół szanują religie póki te służą dobru i zauważają ich dobre i złe elementy, a także moment upadku. Religie mogą upadać razem ze swymi złymi i niegodziwymi wyznawcami, jednak duchowość nigdy nie upada, gdyż jest wyższym, niebiańskim stanem rozwoju dusz. Wszystkie prawdziwe ścieżki duchowe (margah) prowadzą do tego samego celu, a Śiwa Mahadewa objawił ich aż dwanaście, jako 12-cie linii przekazu jogi, w tym cztery główne: mantra jogę, hatha jogę, laja jogę oraz radża jogę. 

Laja Marga (Ścieżka Lajów) to Siedmiostopniowa ścieżka (Marga) duchowego wzrostu, rozwoju duchowego, rozpuszczająca w niezmierzone Łasce oceanu miłosierdzia Najwyższego Ducha, Najwyższej Świadomości (Brahmana, Boga), poprzez sukcesję mistrzów linii przekazu. Proces laja jest rozpuszczeniem cielesnej natury (wirat) w wielkiej przestrzeni ducha, w pustości kosmicznego bezkresu (mahakaśa). Wielki Święty, Kosmiczny Boży Duch jest nieustannym dążeniem wszystkich aspirantów ścieżki laja – zwanych też, czela, co znaczy uczeń. Można nazwać laja jogę ścieżką wchłonięcia w świadomość Wielkiego Ducha (Brahmana, Paramatmana, Paramśiwa). Siedem kolejnych stopni uczniowskich powiązanych jest z siedmioma ośrodkami duchowej energii, czyli tzw. ćakramami. Proces wewnętrznej przemiany na każdym stopniu odpowiada rytmowi życia każdego z adeptów ścieżki, wyznaczając jakby kolejny pojazd do celu, podróżujący jednak z coraz większą prędkością.