Kundalini Joga - Pomoc Duchowa i Efekty

Kundalini Joga - czym jest, zasady, dla kogo, na czym polegają zajęcia?

Joga to pochodzący z Indii i znany od tysięcy lat system rozwoju, zarówno ciała, jak i ducha, choć dziś w krajach zachodnich wiele osób widzi w Jodze po prostu dobry sposób na utrzymanie odpowiedniej kondycji fizycznej. Oprócz specjalnie stworzonych do tego celu Szkół Jogi, zajęcia odbywają się także w ośrodkach sportowych, szkołach lub miejskich domach kultury. Choć Joga kojarzy nam się zwykle z jednym, ścisłym systemem, w rzeczywistości wyróżnić możemy wiele różnych rodzajów Jogi, oryginalnie zasadniczo dwanaście głównych nurtów, pełnych systemów nauki i praktyki jogicznej. Jedną z najpopularniejszych i najchętniej wybieranych jest Kundalini Joga (pisana także jako: Kundalinijoga/h) będąca w swej istocie częścią zaawansowaną Hatha Jogi, Laja Jogi, Krija i Radża Jogi. Czym się charakteryzuje i co warto wiedzieć, zanim wybierzemy się na profesjonalne zajęcia z Kundalini Jogi, obowiązkowo najlepiej do dobrego nauczyciela z nurtu Szkoły Laja Jogi, Krija Jogi lub Radża Jogi? 

Kundalini Mahaśakti - Gayatri Mata-Dźi - Śakti Devi

Czym jest i na czym polega Kundalini Joga? 

Kundalini Joga to nie tyle odmiana Jogi, w której duże znaczenie ma zarówno trening ciała, jak i umysłu, jak się czasem pisze, a zbiór bardziej zaawansowanych dla rozwoju duchowego ćwiczeń z podstawowych nurtów praktyki Jogi, jak Hatha Joga czy szczególnie Laja Joga albo Krija Joga. Kundalini Joga może wykorzystywać różne techniki, takie jak mantry, medytacje i wizualizacje, mudry (specjalne ułożenie rąk), a także metody oddechowe, zwane pranajamą i jogiczną psychoterapię zwaną pratjaharą. Początków Kundalini Jogi na Zachodzie możemy dopatrywać się w postaci hinduskich nauczycieli Radża Jogi jak Swami Vivekananda, który nauczał Kundalini Jogi dla zaawansowanych, czy Swami Sivananda z Rishikesh, który do 1962 roku założył nawet własną organizację zajmującą się różnymi aspektami Jogi, w tym Kundalini Jogi. Jednym z największych propagatorów Kundalini Jogi jest Swami Satyananda Saraswati, którego książka "Kundalini Yoga" od 1972 roku jest w sferze anglojęzycznej, zachodniej, czymś w rodzaju elementarza lub Biblii dla zainteresowanych praktykami związanymi z budzeniem i podnoszeniem Kundalini. Swami Satyananda jest uczniem duchowym Swami Shivananda z Rishikesh. 

Kundalini Joga przeznaczona jest niezbyt rozważnie głównie przede wszystkim osobom żyjących w stresie i ciągłym biegu, chociaż powinna być kultywowana dla głębszych duchowych i mistycznych celów. Ta odmiana Jogi potrafi oczyścić umysł (manas, kamamanas), rozluźnić mięśnie oraz emocje i przynieść spokój. Wierzy się bowiem, że w ciele każdego człowieka, dokładnie u podstawy kręgosłupa, drzemie wewnętrzna energia (w miejscu zwanym pierwszą czakrą). Podczas gdy wykonujesz ćwiczenia rozwoju Kundalini Śakti, energia zaczyna wibrować oraz powoli przemieszczać się w górę, wzdłuż kręgosłupa, a ściślej wzdłuż Suszumny, kanału zwanego osią centralną ciała. Przechodzi ona wówczas przez poszczególne etapy (czakry), gdzie każda odpowiada za inną sferę ludzkiej psychiki: radość, kreatywność, seksualność, intuicję, otwartość na ludzi, poczucie własnej wartości. Według nauk filozoficznych i duchowych Jogi, zaburzenia w przepływie energii przez poszczególne czakry (ćakra/m) skutkują problemami psychicznymi, zaniżonym poczuciem własnej wartości czy wahaniami emocjonalnymi. Kundalini pomaga w gładkim przepływie energii przez wszystkie strefy, tworząc harmonijnie współgrający mechanizm. 

JOGA - Fakty i Szczegóły

JOGA - Fakty i Szczegóły 

Joga jest formą aktywności i ekspresji, która na przestrzeni lat przybrała wiele form i często od strony fizycznej obejmuje rozciąganie lub trzymanie pewnych pozycji, głęboki oddech i medytację w celu osiągnięcia dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i duchowego. Jego początki leżą w tradycji wedyjskiej, braminizmie i późniejszym hinduizmie. Według niektórych Hindusów zaczęło się to jako próba odwrócenia skalań i ułomności stworzenia i powrotu do doskonałej Jedności (Ekam), z której świat się podzielił – w celu „uwolnienia jednostki od iluzji i osiągnięcia zjednoczenia z Brahmą”. Fizyczne aspekty tradycyjnej jogi nie są celem samym w sobie, ale są jedynie początkową pomocą w „wewnętrznym oczyszczeniu” mającym na celu „rozpuszczenie ego”. Celem w jodze jest samadhi, zjednoczenie z naturą i świadomością Boga. 

Muktasana oraz lekka siddhasana z hrit-mudrą - pozycje jogiczne

Joga oznacza w sanskrycie „zjednoczenie” czy "unifikacja" i składa się generalnie z ośmiu grup różnych elementów, z których hatha joga (joga fizyczna lub aktywna), którą ludzie Zachodu najczęściej używają, jest tylko jednym wyborem mającym w sumie pięć początkowych grup ćwiczeń. Inne rodzaje praktyki jogicznej to karma joga (podążanie ścieżką prawego działania), dźnana joga (pogoń za wiedzą mistyczną), radźa joga (medytacja i koncentracja na nieskończoności), siddhi joga (przebudzenie energii mistycznych) i śakti joga (czysta wiara w istotę najwyższą, w moc duchową).

W Indiach praktyka jogi opiera się na kompleksowej filozofii człowieka dążącego do harmonii ze sobą i światem i obejmuje oddychanie, medytację i ćwiczenia. W krajach zachodnich najbardziej kojarzy się to z praktyką asan (postaw) oraz ich wariacjami, co niestety często jest bluźnierczym wypaczeniem jogi. Niektóre ćwiczenia podobne do jogi mają na celu przewidywanie śmierci i urzeczywistnianie ciała wyzwolenia w życiu. Niektóre praktyki tantryczne są podobne i mają podobne cele jak joga. Ogólnie tradycja jogi posiada trzy nurty: waidika joga czyli joga wedyjska, puranika joga czyli joga puraniczna oraz tantrika joga czyli joga tantryczna (najbardziej mistycza i ezoteryczna). 

Joga stała się popularna na Zachodzie pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych XX wieku i stała się przemysłem o wartości 225 miliardów dolarów, jednak jest to przemysł związany z wycinkiem jogi jaką są asany i rozmaite udziwnienia asan o charakterze fitnessowej pseudojogi (ku-joga to fałszywa joga, pseudo joga). Jednak w Indiach jest to tradycja kulturowa oraz duchowa i pozostaje działalnością społeczności, często prowadzoną w parkach publicznych przez prawdziwych guru (sat-prawdziwy), którzy bezpłatnie uczą ćwiczeń oddechowych, takich jak pranajamy i ścieżki „pozdrowień słońca” pochodzących z dawnej solarnej magii indyjskiej. [Źródło: Dean Nelson, The Telegraph, 23 lutego 2009] 

Joga została wpisana w 2016 roku na reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. Według UNESCO: „Joga składa się z szeregu pozycji, medytacji, kontrolowanego oddychania, intonowania słów i innych technik, które mają pomóc jednostkom w budowaniu samorealizacji, łagodzeniu cierpienia, którego mogą doświadczać i pozwalają na stan wyzwolenia. Jest praktykowana przez młodych i starych bez dyskryminacji ze względu na płeć, klasę czy religię, a także stała się popularna w innych częściach świata”. [Źródło: UNESCO] 

Życie Mahawatara Nagaradźa Krija Babadźi

Życie i Misja Mahavatara Mahatira Nagaradźa Krija Babadźi 

Narodziny Mahawatara Nagaradźa Krija Babadźi 

Siddhartha Gautama Budda Śakyamuni, pod koniec swego życia, w V wieku p.e.ch., przepowiedział, że jego nauki zostaną zniekształcone i utracone w ciągu 500 lat po opuszczeniu przez niego śmiertelnego ciała. Powiedział również, że jego nauki zostaną ponownie odkryte za 800 lat i zachowane przez osobę, której imię będzie kojarzone z terminem „naga”. Termin „naga” jest powszechnie kojarzony z wielkim buddyjskim reformatorem „Nagardźuną”, który pojawił się nieomal dokładnie 800 lat później. Stało się jednak oczywiste, że Gautama Budda, z powodów związanych z jego następnym przyjściem jako Maitreya, czyli nauczycielem świata, mógł w rzeczywistości przepowiedzieć narodziny dziecka o imieniu Nagaradźah, które następnie rozkwitło w wielkiego siddha jogina znanego dzisiaj jako „Babadźi” (Leadbeater, 1969, s. 274, 279). 

W roku 203, 30 listopada, w małej wiosce znanej obecnie jako Parangipettai w Tamil Nadu w Indiach, w pobliżu ujścia rzeki Cauvery do Oceanu Indyjskiego, urodziło się dziecko. Imię Nagaradźah zostało nadane temu dziecku przez rodziców. Nagaradźah oznacza „Król węży” lub lepiej "Król Smoków", na cześć wielkiej pierwotnej siły „Kundalini Śakti” znanej jak Mahadewi. Kamienne wizerunki takich pojawiających się boskich węży są czczone w każdej wiosce, zazwyczaj pod rozłożystymi drzewami figowymi w całym Tamil Nadu. 

Narodziny dziecka zbiegły się z przewagą (Nakshatra) gwiazdy Rohini i były w Wadala Gotra (grupa krwi). Jest to ta sama gwiazda, pod którą 20 lipca 3228 p.e.ch., urodził się Yadava Gopalah Kryszna, Awatarah lub inkarnacja czy zstąpienie Boga. (Sathya Sai Baba, 1977, s. 90). Narodziny dziecka miały miejsce podczas obchodów Kartikai Deepam, Święta Świateł. Ten festiwal odbywa się w nocy przed nowiem Księżyca w Tamilskim miesiącu Kartikai. Święto Świateł (Dipawali) świętuje triumf sił Światła nad siłami Ciemności. Tamilowie świętują zwycięstwo swojego ludowego bóstwa, Murugana (Kartikeyah), nad demonami, które groziły opanowaniem świata. Lord Murugan, syn Boga Śiwa, jest ulubionym bóstwem Tamilskich Siddhów. W północnych Indiach święto obchodzone jest w rocznicę powrotu Pana Ramaćandry do Ajodhji oraz wspomina się triumf sił dobra nad złem. Pomyślny czas narodzin dziecka nie mógł być mądrzej wybrany przez tego, który następnie miał stopniowo ukazywać wielkość zarówno Pana Kryszny, jak i Pana Murugana.

Ojciec i matka tego dziecka byli potomkami rodzin braminów z Nambudri, którzy setki lat wcześniej wyemigrowali do tej nadmorskiej wioski i centrum handlowego z wybrzeża Malabar, obecnie w stanie Kerala. Bramini z Nambudri słyną z oddania się służbie kapłańskiej i nauki. Kapłani słynnej himalajskiej świątyni, Badrinath, wywodzą się z tej samej kasty braminów Nambudri, od czasu założenia świątyni przez Adi Śankaraćaryah – 788 do 820 e.ch., (Fonia, 1987, s. 115-117). W pobliżu tej świątyni dziecko Nagaradźah rozkwitło w wielkiego siddhę, znanego teraz jako Mahavatara Kriya Babaji. Jak zobaczymy poniżej, i w kolejnych rozdziałach, Nagaradźah miał również wykazać się wielką zdolnością do nauki i służby.

Ojciec Nagaradźa był kapłanem głównej świątyni w wiosce, czyli „koil” w języku tamilskim. Świątynia ta była poświęcona Bóstwu Śiwah. W pewnym momencie obraz w sanctam sanctorum został zmieniony z Śiwa Lingam na obraz Guruh Murugana, znanego również jako Kumaraswamy. Zmiana głównego bóstwa mogła nastąpić w okresie, gdy wioska stała się przedmiotem najeżdżających sił muzułmańskich lub portugalskich, które były odpowiedzialne za zniszczenie wielu świątyń hinduistycznych w Indiach i na Sri Lance. Świątynia nadal istnieje i jest znana jako Kumaraswamy Devasthanam. 

Nagaradźah, będąc we wczesnych latach młodości synem głównego kapłana wioski, musiał być pod silnym wpływem osobistych praktyk religijnych jego rodziców oraz publicznych ceremonii i uroczystości związanych z życiem świątynnym. Każdy akt w życiu codziennym pobożnego kapłana bramińskiego, w tym kąpiel, przygotowywanie posiłków, nauka i ceremonie, wiąże się z praktykami duchowymi. Wpływ, jaki te praktyki musiały wywrzeć na Nagaradźa w dzieciństwie, można oszacować odwiedzając dom Manigurukala, obecnego kapłana tej świątyni w Parangipettai. Manigurukala ma słodką dziecięcą naturę i melodyjny głos. Intonowanie przez niego mantr i hymnów Thevaram Panu Muruganowi w otoczeniu, które nie zmieniło się od tysięcy lat, do dziś ukazuje kulturę, w której Nagaradźah zakorzenił się i rozkwitł w siddhę. 

ABHYASA - Praktyka Duchowa w Jodze

Abhyasa - Stała i Długotrwała Praktyka Duchowa w Jodze

Różne są początki naszej praktyki (sadhanam), jednak nigdy nie są one przypadkowe. Co prawda, nadzwyczaj często tak właśnie mówimy o przełomowych sprawach z naszego życia, ale ten zwrot jest daleki od rzeczywistości. Zwykłe zaciekawienie czymś z pozoru mało istotnym potrafi po jakimś czasie zmienić się w potężny i dominujący nurt naszego skupienia i zaangażowania. Może być to cokolwiek i tylko w bardzo, bardzo nielicznych przypadkach jest to solidna Długotrwała Praktyka Duchowa (Abhyasa). Zwykle myślimy o praktyce jogicznej jako o ćwiczeniach początkowych, co zwiemy Sadhaną, a praktykanów czy ćwiczących Sadhaka (r.ż. Sadhakini). Praktyka Duchowa jednak to praktyka długotrwała, stała, taka, że jej nie przerywamy, a to jest właśnie Abhyasa (czyt. abhjasa), Praktyka w Długich Cyklach Czasu, minimum Trzyletnich, a najlepiej w Dwunastoletnich czyli w cyklach jowiszowych, licząc od dnia inicjacji (dikszan) w autentyczną jogę. 

Abhyaasa jako potoczne pojęcie sugeruje praktykę, ćwiczenie oraz naukę, zatem abhyasa (abhyaasa) to niewątpliwie ćwiczenia i nauki, studiowanie czegoś oparte o instrukcje nauk i rozmaite praktyki. Abhyaasa, przez długie 'aaa' pisana, to docieranie w pobliże, przenikanie, akt oddania się czemuś, akt zawierzenia. To także w czytaniu poezji powtarzanie ostatniego wersu frazy czy ostatniego dwuwersu lub zwrotki hymnu takiego jak samhita z Wedy. Zatem mamy symbolicznie mocne ugruntowanie końcowych nauk i praktyk. Powtarzanie, nieustanne ćwiczenie, dyscyplina, zwyczaj, powtarzanie czytania, wielokrotne czytanie, wpojenie czy wszczepienie mistycznej prawdy poprzez wielokrotne powtarzanie aż do skutku, wysiłek umysłowy polegający na utrzymywaniu niezmodyfikowanych warunków i stanów czystości umysłu. Abhyaasa to praktyka duchowa, która staje się silnym zwyczajem, nawykiem uniemożliwiającym skalanie umysłu. Abhyasin to osoba powtarzająca nauki wiernie, powtarzająca praktyki nieustannie, bez przerw czy zaniedbań. Abhyas to ktoś, kto przezwycięża przeszkody, kontynuuje, przechodzi na kolejny etap lub przez przeszkody, jest ponad i poza, rządzi i włada sobą aby robić to co postanawia, trzyma kierunek. 

Pozostałe przypadki składają się na główną oś naszego życia; na to, czemu poświęcamy najwięcej czasu, energii, pieniędzy i Bóg jeden wie, czego jeszcze. I wcale nie musi być to przyjemne, choć może takim być, przynajmniej czasami. Owo coś nie musi być również zdrowe albo rozwijające, choć może takim być, niekiedy. To że coś jest zdrowe, że jest słuszne i że jest szlachetne, a nawet piękne, w dalszym ciągu nie oznacza jeszcze Długotrwałej i Stałej Praktyki Duchowej (Abhyasa) jako takiej. Muszą bowiem zostać spełnione pewne brzegowe warunki, inicjujące sam proces. Owszem, ważny jest czyn (krta), ważne jest nasze działanie, lecz to nie jego ocena, nie jego wartościowanie uruchamia Praktykę Duchową (abhyasa), lecz ta najsubtelniejsza a przez to najmniej oczywista intencja, jaka jest przywiązana do naszego czynu albo działania. 

Surja Krija Joga - Słoneczna Magia

Surya Kriya Yogah – Słoneczna Krija Joga

Surya Kriya Yogah jest kilku poziomową ścieżką wtajemniczenia dla osób zainteresowanych solarnymi praktykami białych magów, dla wszystkich zainteresowanych duchowym rozwojem metodami starej szkoły jogów i magów Słońca. Surya Kriya Yogah została przekazana w dawnych czasach przez Surya Deva pod imieniem Vivasvat, Manu i Mistrza Śiva Babaji (Babadźi), i jego kolejne emanacje, awatary, w tym przez Mahavatara Nagaraja Babaji w II/III wieku ech. Zawiera metody praktyki z Kundalini Śakti Dewi oraz budzenie, ożywianie, regulowanie i rozwijanie sześciu zasadniczych ćakr w ciele (tułów i głowa), siedmiu ćakr dodatkowych tułowia, głowy i ponad głową, a także oczyszczanie ćakr dolnych poniżej muladhary (siedem ćakr dungpa).

Medytacje Słońca - Surya Kriya Yoga

I. Poziom Pierwszy (Sadhana) 

Holistyczne pojmowanie zdrowia i uzdrawiania w tradycyjnej jodze magów. Przygotowanie do ustanowienia codziennej praktyki jogicznej w swoim codziennym życiu. Jak zmieniać złe nawyki szkodzące zdrowiu tak, aby osiągnąć stan dobrego zdrowia, szczęścia i prosperowania. Zdrowe lokalne organiczne odżywianie wedle zasad starożytnej jogi magów solarnych. Podstawowe asany i praktyki oddechowe tradycyjnej solarnej jogi magów. Podstawowe marmany, punkty akupresury indyjskiej dla podtrzymania dobrego zdrowia, szczęścia i prosperity. Podstawy psychologicznej wiedzy solarnej jogi magów dla zdrowia psychicznego, przezwyciężanie depresji, osiąganie stanu równowagi emocjonalnej, usuwanie traumy, fobii, obsesji. Podstawowa wiedza o ciele eterycznym (linga śarira, pranamaya manakośa) zwanym potocznie aurą i kanałach energetycznych (nadis) i ich funkcjonowaniu. Medytacyjne połączenie czakramów muladhary i adźny – prosta medytacja z adźną – połączenie z Wszechmogącym Bogiem.

II. Poziom Drugi 

Pogłębianie zdolności do osiągania holistycznego zdrowia, szczęścia i prosperity. Podstawowe metody oczyszczania sześciu ćakramów w ciele energetycznym. Praktyki oddechowe związane z ćakrami, wydechy oczyszczające. Medytacje z patrzeniem w oczy i nauka darśanu z Guru oraz zaawansowanymi Nauczycieli Duchowymi (Aćarja) reprezentującymi Śri Gurudźi. Podstawowe medytacje ze Słońcem – podziwianie i kontemplowanie wschodów i zachodów Słońca. Wpływ energii pranicznej Słońca na funkcjonowanie i rozwój ćakramów. Energia solarna otrzymywana poprzez lustro księżycowe, praktyki ze światłem Księżyca jako odbitym światłem Słońca. Prawa i metody oczyszczania emocjonalnego. Przezwyciężanie sześciu egotycznych wrogów, sześciu emocji ściemniających jaźń i powodujących upadek duchowy. Poziom drugi dostępny jest po przynajmniej jednym roku uczciwej i solidnej praktyki podstawowego poziomu pierwszego (udział w warsztatach dwu i trzy dniowych oraz indywidualna praktyka).

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana 

Vipassana [vipassanā] lub Wipaśjana (skt. विपश्यन vipaśyanā, w spolszczeniu: wipaśjana), po chińsku 觀 guān (kuan) lub zhiguan, po japońsku shikan (śikan ta za, świadome siedzenie) – uważana za buddyjską technika medytacyjna pochodząca z dawnej Jogi nazywanej Jogą Upaniszad lub Jogą Królewską. Inną nazwą dla Wipaśjany jest sanskryckie Pratyakṣa (pratjaksza) - naoczność. Tybetańskie lhagthong oznacza po prostu wyższe widzenie lub szersze widzenie. Wywodzi się z tradycji wedyjskiej Jogi, a później przejęta przez buddyjską therawadę oraz Zen (czytaj: Dzen). Medytacja vipassany czy właściwie wipaśjany w skrócie polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych reakcjach w obrębie ciała medytującego (sadhaka). Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana czyli koncentracji na naturalnym oddechu. 

Medytacja Vipaśyana - Yoga - Mahayoga

Semantycznie, vipassana (w języku pali) oznacza wgląd, czyli postrzeganie rzeczy i zjawisk takimi, jakimi są w istocie. Vipassana w tym ujęciu to esencja nauki Oświeconych czy Przebudzonych Mistrzów Jogi, w tym Buddy, doświadczenie faktyczne prawdy, którą głosili dawni Ryszi (Rishi). Vipassana, Wipaśjana, która oznacza „widzieć rzeczy takimi, jakimi są”, Wglądanie, Oglądanie, jest jedną z najstarszych indyjskich technik medytacyjnych nauczanych w starych szkołach Jogi i Tantry. Nauczano jej już ponad 7 tysięcy lat temu, kiedy była Sztuką Życia czyli uniwersalnym lekarstwem na powszechne dolegliwości mentalne, emocjonalne i duchowe. Technika medytacji Vipaśyana czy Vipassana jest nauczana współcześnie zwykle na przynajmniej 10-dniowych warsztatach stacjonarnych o charakterze odosobnienia medytacyjnego, na których uczestnicy poznają podstawy metody i praktykują przez pełne przynajmniej 10 dni i nocy – okres zwykle wystarczający, aby doświadczyć jej korzystnych rezultatów. Nie są wymagane żadne wcześniejsze doświadczenia z medytacją, chociaż dla osób całkiem początkujących czasem jest lepiej aby zacząć od zapoznania z ćwiczeniami skupiania, koncentracji czy medytacji na zajęciach sobotnio-niedzielnych trwających 2-3 dni. Osoby ćwiczące Jogę z elementami ćwiczeń koncentracji i medytacji nie powinny mieć żadnego problemu z udziałem w praktyce trwającej 10 dni lub trzy tygodnie, takiej jak Vipaśyana. 

W Polsce warsztaty zapoznawcze 10-dni oraz dla zaawansowanych (trzy tygodnie - 21 dni lub pełne 6 tygodni, 42 dni) są prowadzone kilka razy w roku w wynajętych obiektach. Prowadzenie warsztatów finansowane jest wyłącznie z dobrowolnie ofiarowanych dotacji na rzecz prowadzących. Uczestnicy pokrywają jedynie koszta noclegów w wynajętych obiektach oraz koszta wyżywienia, które w czasie odosobnienia z Wipaśjaną jest zwykle ascetycznie skromne, a zatem niedrogie. Nauczyciel czy Mistrz Medytacji ani jego asystenci nie otrzymują przewidywalnego wynagrodzenia za swoją pracę - a zdają się na dobrowolne dotacje uczestników warsztatu odosobnieniowego. Zarówno oni jak i organizatorzy oraz obsługa pracują jako wolontariusze, jednakże koszta noclegów i wyżywienia finansowane są ze składek wszystkich uczestników warsztatów, chyba, że miejsce jest użyczone przez właściciela na zasadzie podobnej jak datki dla prowadzących czy organizatorów. 

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości - Joga Klasyczna 

Joga (ang. Yoga) - to jedno z najbardziej antycznych dziedzictw kulturowych Indii; jeden z najbardziej ortodoksyjnych systemów indyjskiej filozofii. Z uwagi na bezcenny wpływ jogi na podnoszenie jakości fizycznego , psychicznego jak i społecznego życia człowieka, jest ona obecnie jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się form aktywności, zyskującą zagorzałych zwolenników na wszystkich kontynentach. Słowo "joga" wywołuje różnorakie skojarzenia począwszy od kojarzenia z trudnymi do wykonania pozycjami, aż po głęboki rozwój duchowy człowieka i zjednoczenie duszy indywidualnej z Bogiem na sposób mistyków. 

Laya Yoga - Roztopienie w Świadomości Najwyższej Istoty

Joga mimo swych wedyjskich, bramińskich i tantrycznych korzeni nie czyni z jej adeptów wyznawców hinduizmu, dżinizmu czy buddyzmu, nie jest także jakąś hinduistyczną sektą ingerującą w życie religijne praktykujących ją ludzi. Słowo "joga" z sanskryckiego znaczy: scalać, jednoczyć i w takim rozumieniu joga stanowi próbę świadomego zespolenia cielesnej, intelektualnej oraz duchowej sfery życia człowieka. Praktyka jogi wymaga poddania twardej dyscyplinie umysłu, emocji i woli, co w efekcie rozwija stan duchowej równowagi pozwalającej odnosić się do wszelkich aspektów codzienności z jednakowym spokojem i rozwagą. Człowiekiem, który pozostawił po sobie usystematyzowany podręcznik instruktora nauki jogi był wedyjski mędrzec Patandżali (Patanjali). W dziele zatytułowanym "Jogasutry" opisał on jogę jako kontrolę poruszeń własnego umysłu, intelektu i ego oraz rozwój cudownych mocy, a także wyzwolenie z kołowrotu wcieleń. 

Mahāyoga - Mahajoga, Mahayoga - to starożytna forma ogólnego wprowadzenia w metody praktyczne jogi dana przez Wielkiego Mistrza Śiwa Jogeśwara (Śiva Yogeśvara) przed tysiącami lat. Ogólne wprowadzenie czy zapoznanie z Jogą opiera się na czterech inicjacyjnych metodach przekazu czy nauczania Jogi znanych jako: 

1. Mantra Joga (mantrayoga) - ścieżka praktyki z sanskryckimi frazami i dźwiękami danymi przez dewów (anioły, bóstwa, awatarów) dla rozwoju ludzkości. 

2. Hatha Joga (hathayoga) - ścieżka praktyki oparta na ćwiczeniach równoważenia energii słonecznych (HA) i księżycowych (THA). 

3. Laja Joga (layayoga) - ścieżka praktyki jogi oparta na duchowej wiedzy dewów (aniołów, bóstw i awatarów) o ośrodkach duszy, ćakrach (czakry) oraz nadi - kanałach energii. 

4. Radża Joga (rajayoga) - ścieżka jogi królewskiej służącej osiąganiu władz nadzmysłowych i rozwoju sił paranormalnych oraz duchowych. 

Mahajoga jest fundamentalną Jogą posiadającą cztery formy, cztery postaci. Każda z czterech form jogi posiada zasadniczą strukturę pojazdu ośmiu części, Asztanga (Ashtanga) jednak Laja Joga wyróżnia zwykle pomiędzy dhjaną (dhyana), a samadhi dodatkową mistyczną angę (część) znaną jako Laja Krija (layakriya), co daje w sumie dziewięć części pojazdu Lajów. Mahajoga to pojazd rozwoju duchowego człowieka, pojazd przywracania boskości ludzkim duszom, który jest złożony z czterech głównych form jogi i jogicznej praktyki, pojazd dany przez Śiwa Jogeśwara i zalecany także przez Wisznu oraz Brahmę. Cztery twarze Śiwa, Wisznu lub Brahma to właśnie cztery główne formy Jogi: mantra joga, hatha joga, laja joga i radża joga (uro joga, agni joga). Mahajoga nazywana jest także uproszczonym, tantrycznym systemem praktyki jogi. W swojej wyższej, głębszej postaci inicjacyjnej, Mahajoga nazywana jest Siddhajogą (sidhayoga). Mahajoga używana jest jako ogólne wprowadzenie do Ścieżki Jogi, zwykle aż do podjęcia przez osobę aspirującą duchowej Inicjacji (Diksza/n) z rąk autentycznego nauczyciela czy mistrza (guru) jednej z tradycyjnych linii przekazu znanych jako Sampradaya. W starych szkołach tybetańskiego buddyzmu Mahajoga w swoich wyższych etapach zawiera Anu Jogę oraz Ati Joge, które odpowiadają tradycyjnemu ujęciu Siddhajogi. 

Maha Joga, z sanskrytu Mahayoga to [dosł. 'wielka joga'‚'wielka integracja'] to joga prowadząca do pełnej integracji i koordynacji osoby ludzkiej – tj. mocy zdrowia fizycznego, psychicznego i duchowego (szczęśliwa długowieczność); w harmonii i doskonałości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Mahajoga, mahayoga przebiega na dwóch poziomach: wjaszti (vyashti) – indywidualnym (ciało, oddech i umysł) oraz samaszti (samashti) – powszechnym (rodzina, społeczeństwo, Przyroda, kosmos). Podejście integratywne nauczanego ludzkość przez Śiwa Boga systemu mahajogi prowadzi do rozpoznania (pratyabhijńa), że wszystko jest sobie równe, co oznacza że nikt nie jest lepszy od kogokolwiek lub czegokolwiek i że wszystko zawiera się we wszystkim. 

Laja Joga - Czakry i Śakti Kundalini

Laja Joga i Śakti 

Lajajoga, Laja Joga (ang. Laya Yoga) – indyjski, pochodzący z Himalajów starożytny system praktyki jogi oparty na rozwijaniu ośrodków energii subtelnej, tak zwanych ćakr oraz budzeniu duchowej mocy kundalini. Słowo "Laja" (ang. Laya, Layah) oznacza pochłanianie, roztapianie lub rozpuszczanie wszelkich uciążliwości i negatywności, uwalnianie od przeszkód i trudności poprzez rozpuszczanie karmana oraz spalanie zalążków przyczyn. Często zwana jogą medytacyjnego wchłonięcia lub jogą zaabsorbowania, pochłonięcia niższej natury przez wyższe boskie siły duchowe. na Wschodzie uważana za najlepszą metodę jogi służącą oczyszczaniu aury, kanałów energetycznych (nadis), rozwijaniu czakr (ćakr), budzeniu kundalini, a przy tym dogłębnej relaksacji oraz oczyszczaniu z nagromadzeń karmicznych i terapii karmicznej. 

Medytacja Serca - Laja Joga

Słowo Joga (ang. Yoga) tłumaczone bywa jako dyscyplina (jarzmo), bądź też jako unia, połączenie, zjednoczenie, w znaczeniu powtórnego połączenia indywidualnego umysłu z Absolutem (Brahmanem), powrotem jaźni do swojego niebiańskiego domu. Joga w istocie jest ścieżką kontemplacji - rozwijaniem umiejętności skupienia umysłu i docieraniem do coraz głębszej i pełniejszej świadomości. Joga polega zatem na rozwoju naszej świadomości. Warto pamiętać, że termin "joga" w astrologii wedyjskiej oznacza koniunkcję czyli połączenie energii dwóch lub więcej ciał niebieskich, gwiazd i/lub planet na nieboskłonie. Obecnie najbardziej znanym rodzajem jogi jest prawdopodobnie Hatha-Joga i wiele osób kojarzy słowo "joga" z asanami (pozycjami ciała, ćwiczeniami fizycznymi). W istocie jest jednak tak, że joga indyjska w każdej formie jest szerszym systemem filozoficznym niż jedynie ćwiczenia fizyczne), jest ścieżką ćwiczeń duchowych (a także fizycznych, psychicznych i umysłowych) prowadzących do coraz wyższych poziomów świadomości. Podejście kontemplacyjne, bardziej eksponujące oddychanie, pracę z energia, umysł (manas) i duchową medytację miało bardzo duży wpływ na rozwój medytacyjnych systemów buddyzmu i tantry. 

Można powiedzieć, że termin Lajajoga używany jest w dwóch znaczeniach. W jednym jest to każda szczególna metoda praktyki czy nawet pojedyncze ćwiczenie, które rozpuszcza uwarunkowania umysłu czy przyczyny cierpienia. W drugim jest to wszechstronny i uporządkowany system inicjacyjny tyczący wyzwolenia z uwarunkowań metodami pochłaniania i rozpuszczania. Lajajoga może być praktykowana zarówno jako system tantryczny jak i jako system wedyjski, odpowiednio "Tantrika lajajoga" lub "Waidika lajajoga" (Vaidika Laya Yoga). Patrząc na techniki jogi bardziej metodycznie, możemy powiedzieć, że poszczególne jej szkoły, czy techniki, bardziej eksponują bądź to pracę z ciałem fizycznym (asana, bandha, mudra), pracę z emocjami (kama), pracę z umysłem (manas), czy duchową medytację (dhyana, samadhi). Pranajama (ćwiczenia oddechowe i praniczne) bardziej skupia się na pracy z emocjami i energią życiową (praną). Z kolej pratjahara (relaksacja), dharana (koncentracja), dhyana (medytacja), samadhi (iluminacja) bardziej skupiają się na umyśle, oraz na wykraczaniu poza umysł (manas) - w stan duchowego olśnienia i boskiej obecności. Metody Lajów (Laja Joga) oznacza jednocześnie stawanie się bardziej świadomym sposobu funkcjonowania umysłu oraz przekraczanie jego ograniczeń, w tym intensywne roztapianie więzów karmicznych, zrzucanie jarzma uwarunkowań i ograniczeń. Laja Joga z powodu silnego rozpuszczania karmana zwana bywa jogą usuwania uroków, usuwania więzów, jogą uwalniania, jogą wyzwolenia i ostatecznej wolności.