ABHYASA - Praktyka Duchowa w Jodze

Abhyasa - Stała i Długotrwała Praktyka Duchowa w Jodze

Różne są początki naszej praktyki (sadhanam), jednak nigdy nie są one przypadkowe. Co prawda, nadzwyczaj często tak właśnie mówimy o przełomowych sprawach z naszego życia, ale ten zwrot jest daleki od rzeczywistości. Zwykłe zaciekawienie czymś z pozoru mało istotnym potrafi po jakimś czasie zmienić się w potężny i dominujący nurt naszego skupienia i zaangażowania. Może być to cokolwiek i tylko w bardzo, bardzo nielicznych przypadkach jest to solidna Długotrwała Praktyka Duchowa (Abhyasa). Zwykle myślimy o praktyce jogicznej jako o ćwiczeniach początkowych, co zwiemy Sadhaną, a praktykanów czy ćwiczących Sadhaka (r.ż. Sadhakini). Praktyka Duchowa jednak to praktyka długotrwała, stała, taka, że jej nie przerywamy, a to jest właśnie Abhyasa (czyt. abhjasa), Praktyka w Długich Cyklach Czasu, minimum Trzyletnich, a najlepiej w Dwunastoletnich czyli w cyklach jowiszowych, licząc od dnia inicjacji (dikszan) w autentyczną jogę. 

Abhyaasa jako potoczne pojęcie sugeruje praktykę, ćwiczenie oraz naukę, zatem abhyasa (abhyaasa) to niewątpliwie ćwiczenia i nauki, studiowanie czegoś oparte o instrukcje nauk i rozmaite praktyki. Abhyaasa, przez długie 'aaa' pisana, to docieranie w pobliże, przenikanie, akt oddania się czemuś, akt zawierzenia. To także w czytaniu poezji powtarzanie ostatniego wersu frazy czy ostatniego dwuwersu lub zwrotki hymnu takiego jak samhita z Wedy. Zatem mamy symbolicznie mocne ugruntowanie końcowych nauk i praktyk. Powtarzanie, nieustanne ćwiczenie, dyscyplina, zwyczaj, powtarzanie czytania, wielokrotne czytanie, wpojenie czy wszczepienie mistycznej prawdy poprzez wielokrotne powtarzanie aż do skutku, wysiłek umysłowy polegający na utrzymywaniu niezmodyfikowanych warunków i stanów czystości umysłu. Abhyaasa to praktyka duchowa, która staje się silnym zwyczajem, nawykiem uniemożliwiającym skalanie umysłu. Abhyasin to osoba powtarzająca nauki wiernie, powtarzająca praktyki nieustannie, bez przerw czy zaniedbań. Abhyas to ktoś, kto przezwycięża przeszkody, kontynuuje, przechodzi na kolejny etap lub przez przeszkody, jest ponad i poza, rządzi i włada sobą aby robić to co postanawia, trzyma kierunek. 

Pozostałe przypadki składają się na główną oś naszego życia; na to, czemu poświęcamy najwięcej czasu, energii, pieniędzy i Bóg jeden wie, czego jeszcze. I wcale nie musi być to przyjemne, choć może takim być, przynajmniej czasami. Owo coś nie musi być również zdrowe albo rozwijające, choć może takim być, niekiedy. To że coś jest zdrowe, że jest słuszne i że jest szlachetne, a nawet piękne, w dalszym ciągu nie oznacza jeszcze Długotrwałej i Stałej Praktyki Duchowej (Abhyasa) jako takiej. Muszą bowiem zostać spełnione pewne brzegowe warunki, inicjujące sam proces. Owszem, ważny jest czyn (krta), ważne jest nasze działanie, lecz to nie jego ocena, nie jego wartościowanie uruchamia Praktykę Duchową (abhyasa), lecz ta najsubtelniejsza a przez to najmniej oczywista intencja, jaka jest przywiązana do naszego czynu albo działania. 

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości - Joga Klasyczna 

Joga (ang. Yoga) - to jedno z najbardziej antycznych dziedzictw kulturowych Indii; jeden z najbardziej ortodoksyjnych systemów indyjskiej filozofii. Z uwagi na bezcenny wpływ jogi na podnoszenie jakości fizycznego , psychicznego jak i społecznego życia człowieka, jest ona obecnie jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się form aktywności, zyskującą zagorzałych zwolenników na wszystkich kontynentach. Słowo "joga" wywołuje różnorakie skojarzenia począwszy od kojarzenia z trudnymi do wykonania pozycjami, aż po głęboki rozwój duchowy człowieka i zjednoczenie duszy indywidualnej z Bogiem na sposób mistyków. 

Laya Yoga - Roztopienie w Świadomości Najwyższej Istoty

Joga mimo swych wedyjskich, bramińskich i tantrycznych korzeni nie czyni z jej adeptów wyznawców hinduizmu, dżinizmu czy buddyzmu, nie jest także jakąś hinduistyczną sektą ingerującą w życie religijne praktykujących ją ludzi. Słowo "joga" z sanskryckiego znaczy: scalać, jednoczyć i w takim rozumieniu joga stanowi próbę świadomego zespolenia cielesnej, intelektualnej oraz duchowej sfery życia człowieka. Praktyka jogi wymaga poddania twardej dyscyplinie umysłu, emocji i woli, co w efekcie rozwija stan duchowej równowagi pozwalającej odnosić się do wszelkich aspektów codzienności z jednakowym spokojem i rozwagą. Człowiekiem, który pozostawił po sobie usystematyzowany podręcznik instruktora nauki jogi był wedyjski mędrzec Patandżali (Patanjali). W dziele zatytułowanym "Jogasutry" opisał on jogę jako kontrolę poruszeń własnego umysłu, intelektu i ego oraz rozwój cudownych mocy, a także wyzwolenie z kołowrotu wcieleń. 

Mahāyoga - Mahajoga, Mahayoga - to starożytna forma ogólnego wprowadzenia w metody praktyczne jogi dana przez Wielkiego Mistrza Śiwa Jogeśwara (Śiva Yogeśvara) przed tysiącami lat. Ogólne wprowadzenie czy zapoznanie z Jogą opiera się na czterech inicjacyjnych metodach przekazu czy nauczania Jogi znanych jako: 

1. Mantra Joga (mantrayoga) - ścieżka praktyki z sanskryckimi frazami i dźwiękami danymi przez dewów (anioły, bóstwa, awatarów) dla rozwoju ludzkości. 

2. Hatha Joga (hathayoga) - ścieżka praktyki oparta na ćwiczeniach równoważenia energii słonecznych (HA) i księżycowych (THA). 

3. Laja Joga (layayoga) - ścieżka praktyki jogi oparta na duchowej wiedzy dewów (aniołów, bóstw i awatarów) o ośrodkach duszy, ćakrach (czakry) oraz nadi - kanałach energii. 

4. Radża Joga (rajayoga) - ścieżka jogi królewskiej służącej osiąganiu władz nadzmysłowych i rozwoju sił paranormalnych oraz duchowych. 

Mahajoga jest fundamentalną Jogą posiadającą cztery formy, cztery postaci. Każda z czterech form jogi posiada zasadniczą strukturę pojazdu ośmiu części, Asztanga (Ashtanga) jednak Laja Joga wyróżnia zwykle pomiędzy dhjaną (dhyana), a samadhi dodatkową mistyczną angę (część) znaną jako Laja Krija (layakriya), co daje w sumie dziewięć części pojazdu Lajów. Mahajoga to pojazd rozwoju duchowego człowieka, pojazd przywracania boskości ludzkim duszom, który jest złożony z czterech głównych form jogi i jogicznej praktyki, pojazd dany przez Śiwa Jogeśwara i zalecany także przez Wisznu oraz Brahmę. Cztery twarze Śiwa, Wisznu lub Brahma to właśnie cztery główne formy Jogi: mantra joga, hatha joga, laja joga i radża joga (uro joga, agni joga). Mahajoga nazywana jest także uproszczonym, tantrycznym systemem praktyki jogi. W swojej wyższej, głębszej postaci inicjacyjnej, Mahajoga nazywana jest Siddhajogą (sidhayoga). Mahajoga używana jest jako ogólne wprowadzenie do Ścieżki Jogi, zwykle aż do podjęcia przez osobę aspirującą duchowej Inicjacji (Diksza/n) z rąk autentycznego nauczyciela czy mistrza (guru) jednej z tradycyjnych linii przekazu znanych jako Sampradaya. W starych szkołach tybetańskiego buddyzmu Mahajoga w swoich wyższych etapach zawiera Anu Jogę oraz Ati Joge, które odpowiadają tradycyjnemu ujęciu Siddhajogi. 

Maha Joga, z sanskrytu Mahayoga to [dosł. 'wielka joga'‚'wielka integracja'] to joga prowadząca do pełnej integracji i koordynacji osoby ludzkiej – tj. mocy zdrowia fizycznego, psychicznego i duchowego (szczęśliwa długowieczność); w harmonii i doskonałości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Mahajoga, mahayoga przebiega na dwóch poziomach: wjaszti (vyashti) – indywidualnym (ciało, oddech i umysł) oraz samaszti (samashti) – powszechnym (rodzina, społeczeństwo, Przyroda, kosmos). Podejście integratywne nauczanego ludzkość przez Śiwa Boga systemu mahajogi prowadzi do rozpoznania (pratyabhijńa), że wszystko jest sobie równe, co oznacza że nikt nie jest lepszy od kogokolwiek lub czegokolwiek i że wszystko zawiera się we wszystkim. 

Laja Joga - Czakry i Śakti Kundalini

Laja Joga i Śakti 

Lajajoga, Laja Joga (ang. Laya Yoga) – indyjski, pochodzący z Himalajów starożytny system praktyki jogi oparty na rozwijaniu ośrodków energii subtelnej, tak zwanych ćakr oraz budzeniu duchowej mocy kundalini. Słowo "Laja" (ang. Laya, Layah) oznacza pochłanianie, roztapianie lub rozpuszczanie wszelkich uciążliwości i negatywności, uwalnianie od przeszkód i trudności poprzez rozpuszczanie karmana oraz spalanie zalążków przyczyn. Często zwana jogą medytacyjnego wchłonięcia lub jogą zaabsorbowania, pochłonięcia niższej natury przez wyższe boskie siły duchowe. na Wschodzie uważana za najlepszą metodę jogi służącą oczyszczaniu aury, kanałów energetycznych (nadis), rozwijaniu czakr (ćakr), budzeniu kundalini, a przy tym dogłębnej relaksacji oraz oczyszczaniu z nagromadzeń karmicznych i terapii karmicznej. 

Medytacja Serca - Laja Joga

Słowo Joga (ang. Yoga) tłumaczone bywa jako dyscyplina (jarzmo), bądź też jako unia, połączenie, zjednoczenie, w znaczeniu powtórnego połączenia indywidualnego umysłu z Absolutem (Brahmanem), powrotem jaźni do swojego niebiańskiego domu. Joga w istocie jest ścieżką kontemplacji - rozwijaniem umiejętności skupienia umysłu i docieraniem do coraz głębszej i pełniejszej świadomości. Joga polega zatem na rozwoju naszej świadomości. Warto pamiętać, że termin "joga" w astrologii wedyjskiej oznacza koniunkcję czyli połączenie energii dwóch lub więcej ciał niebieskich, gwiazd i/lub planet na nieboskłonie. Obecnie najbardziej znanym rodzajem jogi jest prawdopodobnie Hatha-Joga i wiele osób kojarzy słowo "joga" z asanami (pozycjami ciała, ćwiczeniami fizycznymi). W istocie jest jednak tak, że joga indyjska w każdej formie jest szerszym systemem filozoficznym niż jedynie ćwiczenia fizyczne), jest ścieżką ćwiczeń duchowych (a także fizycznych, psychicznych i umysłowych) prowadzących do coraz wyższych poziomów świadomości. Podejście kontemplacyjne, bardziej eksponujące oddychanie, pracę z energia, umysł (manas) i duchową medytację miało bardzo duży wpływ na rozwój medytacyjnych systemów buddyzmu i tantry. 

Można powiedzieć, że termin Lajajoga używany jest w dwóch znaczeniach. W jednym jest to każda szczególna metoda praktyki czy nawet pojedyncze ćwiczenie, które rozpuszcza uwarunkowania umysłu czy przyczyny cierpienia. W drugim jest to wszechstronny i uporządkowany system inicjacyjny tyczący wyzwolenia z uwarunkowań metodami pochłaniania i rozpuszczania. Lajajoga może być praktykowana zarówno jako system tantryczny jak i jako system wedyjski, odpowiednio "Tantrika lajajoga" lub "Waidika lajajoga" (Vaidika Laya Yoga). Patrząc na techniki jogi bardziej metodycznie, możemy powiedzieć, że poszczególne jej szkoły, czy techniki, bardziej eksponują bądź to pracę z ciałem fizycznym (asana, bandha, mudra), pracę z emocjami (kama), pracę z umysłem (manas), czy duchową medytację (dhyana, samadhi). Pranajama (ćwiczenia oddechowe i praniczne) bardziej skupia się na pracy z emocjami i energią życiową (praną). Z kolej pratjahara (relaksacja), dharana (koncentracja), dhyana (medytacja), samadhi (iluminacja) bardziej skupiają się na umyśle, oraz na wykraczaniu poza umysł (manas) - w stan duchowego olśnienia i boskiej obecności. Metody Lajów (Laja Joga) oznacza jednocześnie stawanie się bardziej świadomym sposobu funkcjonowania umysłu oraz przekraczanie jego ograniczeń, w tym intensywne roztapianie więzów karmicznych, zrzucanie jarzma uwarunkowań i ograniczeń. Laja Joga z powodu silnego rozpuszczania karmana zwana bywa jogą usuwania uroków, usuwania więzów, jogą uwalniania, jogą wyzwolenia i ostatecznej wolności. 

Laja Joga w klasyce tradycji jogów

Laja Joga – Wersety Starożytnych Nauk

Swatmarama Ryszi napisał traktat Hatha Joga Pradipika około 1450 roku e.ch. (CE). Wedle historii żył w XV-XVI wieku, zatem miał sporo ponad 100 lat życia, kiedy odszedł wyższe partie Himalajów aby dokonać żywota. Swatmarama w transliteracji naukowej: svātmārāma (स्वात्माराम). Hatha Joga Pradipika to tantryczny traktat klasyczny o Jodze z którym powinni się zaprzyjaźnić wszyscy instruktorzy nauczający ćwiczeń jogicznych. Przynależy do tantrycznych śastr linii przekazu Natha Sampradaya, autentycznego przekazu starożytnej, prawdziwej jogi do której należeli wielcy jogini jak: Gorakshanatha czy Matsyendranatha. Szkoła Natha Sampradaya, Navanatha, przynależy do filozoficznej i duchowej tradycji Śaiwa Adwaita czyli do nurtu śiwaickiej filozofii adwaita, niedualności. Swami Swatmarama jest uczniem Swami Gorakshanatha. Ryszi Swatmarama skompilował traktat Hathajoga Pradipika z kilkunastu innych znanych tekstów źródłowych jak Aṣṭāngayoga Rishi Yajñavalkya i Vasistha, Rājayoga Amanaskayoga, Ṣaḍdaṅgayoga Rishi Vivekamārtaṇḍa, Khecarīvidyā Ādinātha, Amṛtasiddhi Virūpākṣanātha, etc.

Medytacja w Laja Jodze

Spróbujemy powędrować w rozważania nad naukami Laja Jogi (ang. Laya Yoga) zawartymi w starożytnych traktatach poświęconych jodze. „Hathajoga Pradipika” napisana przez Ryszi Swatmarama zawiera kilka esencjonalnych wersetów o stanie Laja i praktyce Laja. Oczywiście, są to jedynie pomocnicze kwestie na ścieżce Hatha i Radźa Jogi, jednak godne odnotowania i głębszego rozważenia czy nawet komentarza. Najwięcej nauk o Laji jest w czwartym rozdziale księgi, gdzie omawia się najgłębszy rodzaj duchowego treningu przeznaczony dla adeptów Radźa Jogi i metod Hathajogi na ścieżce Radźa. Wskazuje to na stopień trudności praktykowania Laja Jogi w stosunku do Hatha Jogi jako metody pomocniczej Radźa Jogi jaką prezentuje Ryszi Swatmarama w traktacie `Hathajoga Pradhipika’. Możemy też zrozumieć dzięki temu dlaczego Laja Joga jest praktyką duchową bardziej ezoteryczną, wewnętrzną, a co za tym idzie, mniej znaną, nawet w krainie Sindh (India).

„Nie masz asany ponad siddhasanę, drugiego kumbhaki jako kewala, drugiego mudry jako khećari i laja (laya) równego nadzie.” (HYP.I.43) Oto zwięzłe ujęcie esencjonalnych ćwiczeń niezbędnych w praktykowaniu Laja Jogi i osiąganiu stanu Laja (Layah). Każdy praktykujący winien wyćwiczyć postawę medytującego zwaną Postawą Owocu, Siddhasaną, ażeby skutecznie podążać Ścieżką metod Laja Jogi. Kewala Kumbhaka przychodzi dzięki długiej praktyce kołowego oddychania zwanego Śwasapraśwasa dając się poznać jako Bezoddech. Podstawowa Mudra to postawa z językiem wywiniętym ku tyłowi jamy ustnej. W ten sposób Siddhasana sublimowana jest w Mudrę tajemnic wewnętrzej wibracji. Ostatecznie osiągamy stan zatopienia w zasłuchaniu kosmicznego dźwięku ciszy, zatopienie w świadomości Ducha Świętego, poprzez szum słyszany z Niebios, Nada Lajam!

Ścieżka Uczniostwa Siedmiu Lotosów

O Podążaniu Ścieżką Uczniostwa Siedmiu Lotosów

Czakramy, Czakry, a właściwie, bardziej poprawnie mówiąc: Ćakramy czy Ćakry, to temat wielkiego zainteresowania wśród wszystkich ludzi, którzy wznoszą się w swej subtelności w wyższy, niematerialny wymiar postrzegania rzeczywistości, w subtelne sfery duchowe, mistyczne. Nie ma zaawansowanych poziomów samorozwoju bez pracy z Ćakramami, bez pracy z 4-rema, 7-miomia, 9-cioma lub 12-toma podstawowymi Ośrodkami Świadomości w ludzkim, subtelnym ciele. Ćakramy przynależą do subtelnej rzeczywistości, w której co bardziej światli ludzie doświadczają śnienia, wizji, eksterioryzacji czy doświadczeń związanych ze śmiercią kliniczną. Powłoka zwana eteryczną, witalną czy lingamiczną jako swe główne organy posiada właśnie ćakramy, a szczególnie Siedem z nich, począwszy od dołu tułowia, aż po szczyt głowy i obszar ponad głową, położone w środkowej linii wyprostowanego tułowia stanowią najważniejsze organy Psyche, Duszy czy Jaźni każdej ludzkiej, a także zwierzęcej istoty, która oddycha i porusza się. 

Siedem Czakr - Płatki - Etapy Ewolucji Świadomości

Ośrodki Energii, Ćakramy, rozwijają się prawidłowo i naturalnie, kiedy człowiek trzyma się prosto, kiedy tułów jest wyprostowany, a szyja i głowa mocno osadzone w jednej linii przedłużającej tułów. Podbródek lekko przyciągnięty do szyi, wzrok przed siebie do przodu skierowany, ramiona luźno obciągnięte w dół i do tyłu, tak, że pierś, serce idzie do przodu wyprostowując sylwetkę. Prawidłowa pozycja podczas medytacji, śpiewów, inwokacji, modlitw (mantramów), skupienia czy koncentracji jest bardzo ważna, gdyż osoby garbiące się, skulone, o złamanej czy krzywej sylwetce, same sobie powodują zaburzenia w pracy Ćakramów, co przyczynia się do słabości psychiki, słabości woli, chaosu myśli i chorób fizycznych. Trzymaj się prosto, luźno i swobodnie, ale prosta sylwetka jest najważniejsza i większość ludzi musi ją najpierw dobrze wyćwiczyć!

Siedem Ćakramów osadzonych w jednej pionowej linii, wzdłuż centralnego kanału energii, osi ciała znanej jako Suszumńa jest odbiciem Góry Meru (Sumeru), będącej niczym piramida o Siedmiu Stopniach Wtajemniczenia. Duchowa Ścieżka w swej istocie zawsze zawiera wiedzę o Siedmiu Stopniach Drogi i proces Uczniostwa, wzrostu duchowego odnosi się dokładnie do rozwoju właściwości kolejnych Ośrodków Energii, przyrównywanych symbolicznie do Kwiatów Lotosu, Padmas, o określonej liczbie płatków, cech i właściwości. Tak jak Kwiat wymaga pielęgnacji, podlewania i dbania o warunki, w których może się prawidłowo rozwijać, tak każdy Lotos, Kwiat Duszy wymaga dbałości, podlewania go pięknymi myślami, ćwiczeniami, dźwiękami czy medytacjami. Pełny rozwój każdego kwiatu dopełnia się w odpowiednich cyklach, które trwają wiele lat i jest to po prostu cykl rozwojowy, cykl wzrostu, który musi się dopełnić, aż kwiat rozwinie się i zacznie wydawać pewne ściśle określone Owoce, znane jako Ćakra-Siddhi, Moce Kwiatów Lotosu. Doświadczenia Mistrzów Mądrości jasno pokazują, że Ścieżka Uczniostwa, Ścieżka Rozwoju Ucznia ma ściśle określone etapy, a okres wzrostu, rozwoju, dojrzewania i owocowania każdego Kwiatu, wymaga odpowiedniego Terminowania, nieustannego ćwiczenia się i doskonalenia pod okiem Mistrza, który jest doświadczonym Nauczycielem i Przewodnikiem (Guru).

Laja Joga - Sztuka Medytowania

Joga i Sztuka Medytowania 

Czym jest medytacja w sensie jogi można długo i dokładnie objaśniać, chociaż niezbyt wielu ludzi wybiera podróż medytacyjną do urzeczywistnienia pełni człowieczeństwa. Joga, a szczególnie Laja Joga oraz Radża Joga dogłębnie i fachowo kształcą w medytacyjnych umiejętnościach. Wielu ludzi we współczesnym świecie zastanawia się, czym jest Medytacja i jakie procesy stoją za Sztuką Medytacji pochwalaną i propagowaną przez Mędrców i Świętych wszystkich epok. Niektórzy obawiają się ćwiczeń i praktyk medytacyjnych, a przecież sam Jezus Chrystus jak i Pan Buddha znani byli z tego, że oddawali się długotrwałym i intensywnym Medytacjom przeplatanym Świętymi Modlitwami, Psalmami i Hymnami. Słowo „Medytacja” pochodzi z łaciny, a odpowiednim słowem staropolskim jest „Rozważanie”, „Rozmyślanie” lub „Zaduma”, zatopienie w przywołanej myśli, obrazie lub uczuciu. Jeśli intensywnie o czymś myślisz, to jest to Medytacja w tym przedmiocie. Wszyscy Nauczyciele Życia Duchowego zalecają wiele rozmaitych ćwiczeń, w istocie medytacyjnych procesów. Mówi się, że Medytacja to myślenie połączone z odczuwaniem, a więc myślenie głęboko połączone z zaangażowaniem Serca i Intuicji. 

Medytacja Serca - Laja Joga

Pierwszy poziom Medytacji to w istocie próby skupienia i skoncentrowania się na czymś, próby utrzymania myśli w ryzach, aby umysł trzymał się obranego tematu czy przedmiotu. Skupienie na przedmiocie, osobie, rzeczy czy temacie do Rozmyślania jest bardzo ważnym krokiem, gdyż ludzie o chaotycznych, rozproszonych umysłach nie lubią refleksji ani zadumy, nie chcą Medytacji i często krytycznie atakują Medytację, choć jest to Święta, Boska Sztuka. Do pracy medytowania garną się zwykle dwie kategorie ludzi, jedna to ludzie Dobrzy, a druga to ludzie z wielkim nagromadzeniem kłopotów i problemów i obie te kategorie odnoszą wielkie, niezmierzone pożytki z coraz głębszego poznawania Sztuki Medytacji, z uporządkowania potoku chaotycznych myśli, wyobrażeń, afektów myślowych. Kto osiągnął punkt, że zawsze może myśleć, co chce i utrzymywać dowolnie długo skupienie na tym, co wybrał do rozmyślań, ten jest w końcowej fazie pierwszego etapu Sztuki Medytacji, Opanowania i Wydoskonalenia Umysłu.

Umysł chaotyczny, nie mogący się skupić, leniwy, gubiący wątki i myśli, pełen lęku czy depresji, smutku lub żalu jest po prostu ciężko chory, a Sztuka Medytacji na tym przedwstępnym, przedszkolnym etapie jest raczej Terapią, Leczeniem chorego umysłu, a zwykle i chorego z bólu serca, całej Jaźni. Chaos, przypadkowy potok pojawiających się rozmaitych myśli i skojarzeń to wasza, o ludzie, bardzo ciężka choroba umysłowa i korzeń wszelkich cierpień psychicznych i psychosomatycznych. Człowiek został stworzony, aby być Panem i Władcą Myśli, Jaźni Myślącej, więc chaos, lęki, smutki, depresje, słabość myśli trzeba oczyścić, wyeliminować i to jest dla was, o ludzie, przedszkolny etap pracy, który wszyscy powinniście szybko opanować. 

Laja Joga - Wszelkiej religii istota

Laja Joga – Istota Wszelkiej Religii

Joga oznacza Jednię, Zjednoczenie, Połączenie i stanowi esencję wszelkiej religii oraz mistyki, istotę każdego wyznania, rdzeń każdej drogi duchowej, esencję duchowości. W dawnych Indiach jogę praktykowali tacy mędrcy jak Śiwa, Rama, Kryszna czy Wjasa (Vyasa). Kryszna naucza Ardźuny nie krysznaizmu ale właśnie jogi! Buddha nie nauczał buddyzmu tylko jogi i tak się do dzisiaj uczy w Tybecie praktyk na zachodzie nazywanych buddyjskimi. U podstaw dżajnizmu jest joga, gdyż Mahawira praktykował hatha jogę. Założyciel religii perskiej, Zaratusztra także praktykował jogę. Wiedza o Jedności znana była i praktykowana przez Proroków Beni Israel: Seta, Henocha, Noego, Abrahama, Mojżesza, Eliasza, Dawida, Jezusa czy Muhammada. Jezus Chrystus odbył nawet kilka lat trwającą pielgrzymkę poświęconą studiowaniu jogi w Indii i Tybecie. Także Gautama Buddha przez całe życie studiował jogę tradycji siddhów (siddharta). Bodhidharma przyniósł radża jogę Buddy z Indii do Chin. W krajach bliskiego Wschodu mówi się o tej praktyce Sufa lub Zuf (hebr.). Jak świadczy Biblia, tacy mężowie jak Prorok Samuel czy Dawid związani byli ze szkołą sufich (ryszich). W Tybecie ludzie nie mówią o sobie, że są buddystami, tylko że praktykują jogę. Padmasambhawa także jest joginem. 

Laja Joga - mistyczny rdzeń, esencja wszystkich religii

Joga jest sednem każdej religii i tym co wspólne we wszystkich religiach. Jeśli człowiek naprawdę chce zgłębić mistyczno duchową istotę swojej religii, poznać duchowość i mistykę, ezoteryczną głębię religii, przychodzi praktykować jogę. Mówimy że joga nie jest religią w sensie osobnego wyznania czy sekty oddzielającej się od innych. Mówimy też, że joga jest treścią i głębią każdej religii, jej wewnętrznym kultem. Dlatego możesz być członkiem każdej religijnej społeczności i praktykować jogę. Dwie reguły czy jak wolimy dwa przykazania obecne we wszystkich świętych pismach takich jak Weda, Koran czy Biblia są jakby dwoma skrzydłami anielskiego, niebiańskiego treningu Laja Jogi. „Świętymi bądźcie bo Jam jest Świętym” oraz „Bądźcie tak doskonali jak Ojciec wasz niebieski doskonałym jest”. Oto znaki autentycznej duchowej drogi uniwersalnego życia.

Mistyczne kontemplacje, głębokie nauki Odwiecznej Mądrości, misterium modlitwy, opanowanie zmysłów, charyzmatyczne cuda, wszystko to też jest przedmiotem jogi w każdej z istniejących religii. Joga to realna praktyka i pomoc w głębszym zrozumieniu każdej z istniejących religii czy wyznań, nie zaś zbiór dogmatów. Laja joga ukazuje w szczególności to, co wspólne w naukach wszystkich religii i wyznań duchowych. Joga jest Drogą czystą i bitą ścieżką prawości i miłości. Nawet taoistyczna tradycja religijna swoje głębsze i rdzenne nauki raczy nazywać jogą. Laja jest Światłem Ekumenii, które jednoczy w sobie prawdę wszystkich istniejących religii. Można powiedzieć, że religie stanowią uproszczoną i egzoteryczną zewnętrzną stronę jogi. Według starożytnych i współczesnych przepowiedni Joga właśnie stanie się podstawą nowoczesnej, duchowej kultury przyszłego tysiąclecia. Możemy zjawisko to zaobserwować na przykładzie duchowej awangardy naszej cywilizacji jaką są Ruchy New Age. Wszystkie one szeroko czerpią ze starożytnych duchowych ideałów jogi. Nawet reforma sekciarskiego chrześcijaństwa wyszła z kręgów jogi lub jogą jest inspirowana. Odnowowe ruchy zielonoświątkowe i chrystusowe przejęły indyjskie formy duchowej praktyki znane z ezoterycznej Bhakti Jogi i dzięki temu przyjmują swego Zbawiciela do serca, chociaż jest to tylko jedna z wielu i to wcale nie najważniejsza z praktyk. Reformatorski, soborowy papież Paweł VI każdego poranka przez pół godziny oddawał się medytacjom jogi. Chociaż ciemne siły tłumią soborową ekumeniczną rewolucję jednak zwycięstwo zastępów Boga Żywego jest nieuniknione i nowa kultura inspirowana jogą rozprzestrzeni się ogarniając całą ziemię i transformując wszelkie sekty religijne czy raczej ich wyznawców. 

Laja Joga - Ścieżka rozwoju duchowego

Laja Marga – Rozwój Duchowy - Ścieżka Wchłonięcia

Dawny Mędrzec (Ryszi) powiedział o rozwoju duchowym, że jest wiele dróg i wszystkie one prowadzą do tego samego Celu. Chodzi o to, że jest wiele sposobów w jakich możemy się rozwijać a jaką ścieżkę wybierzemy - zależy od nas samych. Duchowość (daiwam) to zauważanie energii, siły i istoty, która jest od nas ludzi większa i potężniejsza. Możesz nazwać ją Najwyższą Świadomością, Bogiem, Wszechświatem, Stwórcą-Kreacją, Wielkim Duchem, Wszechduchem, Brahmanem, etc. Duchowość polega na szanowaniu tej siły i na dostrzeganiu, że jest ona częścią nas samych i że jest obecna w każdym fragmencie świata. Duchowość pomaga nam na otwarciu się na tę naszą część, która jest większa niż my sami i na kierowaniu się w życiu jej wskazówkami. 

Czakramy jako planety świadomości

Rozwój duchowy jest indywidualną sprawą każdego pojedynczego człowieka, ale też przyszłym etapem w rozwoju duchowym całej ludzkości. Religia i rozwój osobisty, to coś, do czego próbuje się nakłonić całe pokolenia ludzi w niektórych krajach. Wiele osób, które są bardzo religijne, nie ma niestety pojęcia o duchowości, nie praktykuje medytacji ani jogi. Osoby uduchowione na ogół szanują religie póki te służą dobru i zauważają ich dobre i złe elementy, a także moment upadku. Religie mogą upadać razem ze swymi złymi i niegodziwymi wyznawcami, jednak duchowość nigdy nie upada, gdyż jest wyższym, niebiańskim stanem rozwoju dusz. Wszystkie prawdziwe ścieżki duchowe (margah) prowadzą do tego samego celu, a Śiwa Mahadewa objawił ich aż dwanaście, jako 12-cie linii przekazu jogi, w tym cztery główne: mantra jogę, hatha jogę, laja jogę oraz radża jogę. 

Laja Marga (Ścieżka Lajów) to Siedmiostopniowa ścieżka (Marga) duchowego wzrostu, rozwoju duchowego, rozpuszczająca w niezmierzone Łasce oceanu miłosierdzia Najwyższego Ducha, Najwyższej Świadomości (Brahmana, Boga), poprzez sukcesję mistrzów linii przekazu. Proces laja jest rozpuszczeniem cielesnej natury (wirat) w wielkiej przestrzeni ducha, w pustości kosmicznego bezkresu (mahakaśa). Wielki Święty, Kosmiczny Boży Duch jest nieustannym dążeniem wszystkich aspirantów ścieżki laja – zwanych też, czela, co znaczy uczeń. Można nazwać laja jogę ścieżką wchłonięcia w świadomość Wielkiego Ducha (Brahmana, Paramatmana, Paramśiwa). Siedem kolejnych stopni uczniowskich powiązanych jest z siedmioma ośrodkami duchowej energii, czyli tzw. ćakramami. Proces wewnętrznej przemiany na każdym stopniu odpowiada rytmowi życia każdego z adeptów ścieżki, wyznaczając jakby kolejny pojazd do celu, podróżujący jednak z coraz większą prędkością.