ABHYASA - Praktyka Duchowa w Jodze

Abhyasa - Stała i Długotrwała Praktyka Duchowa w Jodze

Różne są początki naszej praktyki (sadhanam), jednak nigdy nie są one przypadkowe. Co prawda, nadzwyczaj często tak właśnie mówimy o przełomowych sprawach z naszego życia, ale ten zwrot jest daleki od rzeczywistości. Zwykłe zaciekawienie czymś z pozoru mało istotnym potrafi po jakimś czasie zmienić się w potężny i dominujący nurt naszego skupienia i zaangażowania. Może być to cokolwiek i tylko w bardzo, bardzo nielicznych przypadkach jest to solidna Długotrwała Praktyka Duchowa (Abhyasa). Zwykle myślimy o praktyce jogicznej jako o ćwiczeniach początkowych, co zwiemy Sadhaną, a praktykanów czy ćwiczących Sadhaka (r.ż. Sadhakini). Praktyka Duchowa jednak to praktyka długotrwała, stała, taka, że jej nie przerywamy, a to jest właśnie Abhyasa (czyt. abhjasa), Praktyka w Długich Cyklach Czasu, minimum Trzyletnich, a najlepiej w Dwunastoletnich czyli w cyklach jowiszowych, licząc od dnia inicjacji (dikszan) w autentyczną jogę. 

Abhyaasa jako potoczne pojęcie sugeruje praktykę, ćwiczenie oraz naukę, zatem abhyasa (abhyaasa) to niewątpliwie ćwiczenia i nauki, studiowanie czegoś oparte o instrukcje nauk i rozmaite praktyki. Abhyaasa, przez długie 'aaa' pisana, to docieranie w pobliże, przenikanie, akt oddania się czemuś, akt zawierzenia. To także w czytaniu poezji powtarzanie ostatniego wersu frazy czy ostatniego dwuwersu lub zwrotki hymnu takiego jak samhita z Wedy. Zatem mamy symbolicznie mocne ugruntowanie końcowych nauk i praktyk. Powtarzanie, nieustanne ćwiczenie, dyscyplina, zwyczaj, powtarzanie czytania, wielokrotne czytanie, wpojenie czy wszczepienie mistycznej prawdy poprzez wielokrotne powtarzanie aż do skutku, wysiłek umysłowy polegający na utrzymywaniu niezmodyfikowanych warunków i stanów czystości umysłu. Abhyaasa to praktyka duchowa, która staje się silnym zwyczajem, nawykiem uniemożliwiającym skalanie umysłu. Abhyasin to osoba powtarzająca nauki wiernie, powtarzająca praktyki nieustannie, bez przerw czy zaniedbań. Abhyas to ktoś, kto przezwycięża przeszkody, kontynuuje, przechodzi na kolejny etap lub przez przeszkody, jest ponad i poza, rządzi i włada sobą aby robić to co postanawia, trzyma kierunek. 

Pozostałe przypadki składają się na główną oś naszego życia; na to, czemu poświęcamy najwięcej czasu, energii, pieniędzy i Bóg jeden wie, czego jeszcze. I wcale nie musi być to przyjemne, choć może takim być, przynajmniej czasami. Owo coś nie musi być również zdrowe albo rozwijające, choć może takim być, niekiedy. To że coś jest zdrowe, że jest słuszne i że jest szlachetne, a nawet piękne, w dalszym ciągu nie oznacza jeszcze Długotrwałej i Stałej Praktyki Duchowej (Abhyasa) jako takiej. Muszą bowiem zostać spełnione pewne brzegowe warunki, inicjujące sam proces. Owszem, ważny jest czyn (krta), ważne jest nasze działanie, lecz to nie jego ocena, nie jego wartościowanie uruchamia Praktykę Duchową (abhyasa), lecz ta najsubtelniejsza a przez to najmniej oczywista intencja, jaka jest przywiązana do naszego czynu albo działania. 

Asany - Joga w Szkole Lajów

Asany w Laja Jodze - Joga szkoły Lajów 

Asany, relaksacje i medytacje jogiczne od kilku dziesięcioleci są na Zachodzie wykorzystywane do leczenia pacjentów z traumy i urazów, bolesnych wspomnień, koszmarnych przeżyć. Ofiary przemocy, wypadków, represji, molestowania - wszyscy którym dawna trauma utrudnia aktualne życie mogą skorzystać z dobrodziejstwa jogicznych metod relaksacji oraz leczniczych, redukujących poziom stresu i traumy medytacji. Szczęśliwsi ludzie, to szczęśliwsze społeczeństwo.

Śava Asana (Mrta Asana) 

Śavasana (śavāsana) jest formą relaksacji i medytacji uważnościowej (pratyahara) na leżąco. Pozostając w głębokiej uważności odprężamy, relaksujemy wszystkie mięśnie, uwalniamy wszelkie emocje, pozwalamy myślom przepływać swobodnie, ale nie koncentrujemy się na tym co przepływa. W sanskrycie śava lub mrta oznacza nieboszczyka, trupa, zwłoki. W tej pozycji jesteśmy tak odprężeni, że pozorujemy martwą osobę, nie poruszamy się, jesteśmy maksymalnie rozluźnieni, ale i świadomi cały czas - nie zasypiamy. Przez to jest to jedna z najtrudniejszych pozycji, mimo tego, że  jest pozornie bardzo łatwa. Pozycję trupa, nieboszczyka, można wykonywać zawsze, nawet po jedzeniu, tak długo jak chcesz i masz czas. Nogi rozłożone swobodnie na szerokość bioder czy ramion, dłonie po bokach tułowia, wnętrze dłoni zwrócone ku górze. Istnieje wersja Śawasany z pietami złączonymi tak, że się dotykają, co pobudza wewnętrzny ogień i wzmaga ciepło organizmu.

Śavasana - Prawidłowa pozycja martwego ciała

W śawasanie oddychaj normalnie i miarowo. Odczuwaj jak brzuch i klatka piersiowa powoli faluje. Jeśli jesteś niespokojny, to wydychaj bardziej miękko i dłużej. W czasie praktyki Śava Asanam często przechodzimy proces rozluźnienia od stóp w kierunku tułowia i głowy, a potem z powrotem do stóp. Śawasanę zwykle wykonuje się przez kilka lub kilkanaście minut na początku sesji praktyki Asan, a także na końcu sesji ćwiczenia Asan, jest to bowiem pozycja rozpoczynająca i zakańczająca trening Asan.

Śava Asana (Śawasana) - Prawidłowe wykonanie

Śawasana, pozycja nieboszczyka, usuwa wszelkie zmęczenie i relaksuje umysł, odpręża i wycisza całą psychikę. Pierwsza seria Asan tradycyjnej jogi - tych wykonywanych w pozycji leżącej na plecach jako wyjściowej i końcowej dla formy - w całości wykonywana jest z Śawasany. Głębiej śawasana używana jest w praktykach świadomego umierania oraz w celu eksterioryzacji czyli tak zwanych podróży eterycznych i astralnych. Typowy czas praktyki to 6 minut, 12 minut, 24 minuty, 48 minut, 2 godziny, 3 godziny (yama), a typowy czas praktykowania relaksacji i joganidry w pozycji śawasana to pół muhurty czyli 24 minuty w każdej sesji ćwiczenia jogi.

Medytacja i wzmacnianie

Laya Yoga (spolszcz. Laja Joga) jest bardziej medytacyjna, związana z autoanalizą, samopoznaniem, rozwojem duchowym. Jednakże proste ćwiczenia wzmacniające, w tym ćwiczenia mocy palców są jak najbardziej wskazane w każdym systemie ćwiczeń jogi, nie tylko w sztukach walki - kalaripayatu.

Tyle asan jest ćwiczonych w różnych szkołach Jogi, a wszystko po to, żeby moc swobodnie i długotrwale praktykować medytacje w tej jednej Królewskiej Asanie, w Padmasanie, w Pozycji Lotosu. 

Padmasana - Pozycja Lotosowa

Medytacja Światła w Jodze, w tym w Laja Jodze to często wizualizowanie złocistego blasku oraz świetlistego punktu, który pięknie promieniuje. 

Relaksacja w Jodze ćwiczona jest w siedzącej pozycji znanej dobrze osobom ćwiczącym Jogę jako Padmasana. Jest to przy okazji pozycja wyjściowa do praktyki Mudr z użyciem Asamyukta i Samyukta Hastas czyli układów palców dłoni lub złączeń dłoni. 

Manduka Asana 

Manduka Asana to całkiem przyjemna pozycja, ale zwykle robiona w uproszczeniu, bo stópki niezbyt często chcą się układać z tyłu tak aby leżeć na boku jak widać, a palce były pod odbytem, jak to opisano w dawnych traktatach klasycznej Jogi. 

Manduka Asana

Ardha-Bhujangasana - Pół-Kobra

Ardha-Bhujangasana - Pozycja kobry (półkobry) niweluje wady postawy i negatywne efekty siedzącego trybu życia, zwiększając ruchomość kręgosłupa oraz wzmacniając mięśnie pleców. Stymuluje układ trawienny, poprawia pracę serca i płuc. Pomaga pozbyć się stresu i zmęczenia. Dodaje energii i wzmacnia ciało. Należy pamiętać, że stopy są złączone, bo węże mają tylko jeden ogon. Warto także wiedzieć, że nie podnosi się pępka ponad ziemię, a pępek zawsze spoczywa na ziemi. Inaczej pozycja nie ma pozytywnego oddziaływania wężowego. 

Ardha Bhujanga - Półkobra (Ardhabhudźanga)

Ręce pomagają początkującym w zrobieniu później pełnej wersji Kobry w której nie ma podpierania się rękami, gdyż normalny wąż nie ma rąk. Pospolite rażące błędy w tej asanie, to rozsunięte nogi (dwa ogony) oraz podniesiony pępek i nieuczciwe wygięcie tułowia poprzez podniesienie pępka i bioder z pomocą rąk. Takie ćwiczenie pokazuje, że instruktorzy nie mają pojęcia o metodyce ćwiczenia pozycji Bhujanga (Ardha-bhujanga)... 

Joga - gimnastyka i filozofia duszy

Joga jako gimnastyka ciała, filozofia i rozwój duchowy na ścieżce lajów 

Jeśli w sondzie ulicznej zapytamy przechodniów czy wiedzą co to jest joga, prawdopodobnie większość odpowie twierdząco. Jedni powiedzą, że to forma gimnastyki, jak stretching i pilates, inni skojarzą jogę z hinduizmem i buddyzmem, jeszcze inni określą ją jako metodę rozwoju osobistego. Ci ostatni będą najbliżej prawdy o jodze, ale jakąś część racji będą mieli wszyscy. Asany są przygotowaniem do medytacji i bardziej oświeconych stanów umysłu. Mistrz Patanjali Ryszi w Joga Sutrach zaledwie wspomina o asanach, a inne starożytne teksty wyliczają tylko niewielką ilość pozycji ciała. Laja Joga jest najstarszą znaną autentyczną jogą, ścieżką oczyszczania i rozwoju ćakramów. Zawiera w sobie wszystkie jogiczne sadhany, czyli sposoby praktyk. Przedstawia szczegółowo budowę wewnętrzną człowieka, wszystkich pięciu jego ciał (kośa). Z bardziej znanej strony laja pokazuje sposoby oczyszczania aury, nadi i czakramów czyli tego co można nazwać aurą, biopolem, energetyczną otoczką człowieka i meridianami. 

Mistrz Jogin - Ryszi Patańdżali

Czym pozycje jogi różnią się od zwykłej szwedzkiej gimnastyki nauczanej w szkołach? Temat ten wraca jak bumerang w rozmaitych rozmowach, w sumie rzadziej nawet w samym środowisku jogicznym, a w zasadzie szkoda, bo potrzebne są dyskusje o kontekście jogi. "Na zewnątrz" grup jogicznych, na spotkaniach towarzyskich, w pracy - stosunkowo często znajdzie się ktoś błyskotliwy, kto zada pytanie: "A czym się pozycje jogi różnią od ćwiczeń gimnastycznych?". Temat pojawił się ostatnimi czasy w samym środowisku jogicznym naa jesień 2010 roku wywiązała się bardzo interesująca dyskusja między acharyą Śrivatsą Ramaswamim a autorem interesującej książki „Yoga Body: The Origins of Modern Posture Practice” dr. Mark Singleton'em o tym, co konstytuuje wyjątkowość systemu asan w jodze i na czym polega ich odmienność od zwykłych ćwiczeń gimnastycznych.

Sanskryckie słowo „joga” oznacza „scalać, ujarzmiać, łączyć”. Joga to system duchowy wyrosły w starożytnej kulturze Indii, ale nie jest ściśle związany ani z hinduizmem, ani z żadną konkretną religią. Joga pojawiła się w wedyjskiej kulturze duchowej wspólnej dla braminizmu, dżinizmu, hinduizmu, buddyzmu, a także sikhizmu. Joga jest zatem wartością ponadnarodową i ponadreligijną – jest to rozbudowany i precyzyjny system osobistego rozwoju polegający na jednoczesnym doskonaleniu ciała, umysłu i ducha oraz rozwijaniu harmonii z przyrodą. Warto pamiętać, żeby nie dać sobie wciskać plastikowych "mat do jogi", bo jogini na plastikach energetycznie izolujących od energii ziemi i przyrody nie ćwiczą. Trzeba też unikać sal bez dobrej wentylacji i wietrzenia, bo generalnie jogę najlepiej ćwiczyć w naturze, w kontakcie z przyrodą, a do ćwiczeń relaksacji czy oddychania potrzeba świeżego powietrza. Zatem rzekome kluby jogi przy ruchliwych i zadymionych ulicach w centrach miast, a także w dusznych salach gimnastycznych pozbawionych okien raczej odpadają. Tradycyjne maty do jogi produkowane są z trawy.