Ciemna Noc Duszy w Jodze

Czym jest doświadczenie „nocy ciemnej” w życiu duchowym?

Co mają ze sobą wspólnego Ardźuna - bohater ze słynnej Bhagawad Gity - i karmelita święty Jan od Krzyża? Między innymi to, że doświadczyli ciemnej nocy zmysłów i duszy – innymi słowy przeszli proces oczyszczenia duchowego na drodze do transcendencji, do wyższej świadomości i poznania Boga. Owa przysłowiowa ciemna noc zmysłów i duszy nie przytrafiła się jedynie im dwóm, to szerzej znane w mistyce i ezoteryce zjawisko. Każdy mistyk i wtajemniczony duchowo Myst zauważa, że cierpienia natury egzystencjalnej prędzej czy później dopadną każdego z praktykujących, a czasem od nich zaczyna się duchową podróż życia. Mistyk czy inaczej Jogin wykorzystuje ciemną noc Ardźuny do przeanalizowania własnej ciemnej nocy, co jest procesem leczniczym zarówno dla niego, jak i dla wszystkich uczniów mistycznych. Mistyk, Jogin czy inaczej "Duchacz" kultywujący rozwój duchowy skupia się zwłaszcza na tradycji Jogi (Sampradaya, Paramparah) i starożytnych indyjskich lekturach dotyczących bhakti, a przede wszystkim na treści Bhagawadgity, jak to chociażby czynią uczniowie Mahawatara Nagaradźa Babadźi. Opiera się na doświadczeniu własnym i mędrców czyli ryszich przybliża ludziom praktykującym światło oświecenia i pokazuje, że ciemna noc duszy nie jest właściwie aż tak ciemna, lecz raczej stanowi katalizator prowadzący do przebudzenia duchowego. To miarodajna, metafizyczna część podstawowa praktyki w Jodze, w prawdziwej Jodze, która zabiera nas poza obszar potrzeb ciała oraz umysłu i umieszcza w świetlistej przestrzeni duchowej. 

Ardżuna Uczeń i Śri Gopala Kryszna Mistrz Jogi

Joga a ciemna noc duszy to opis wędrówki duchowej od strachu, zamętu i zwątpienia ku świętej miłości i współczuciu dla wszystkich istot. To wewnętrzna podróż będąca udziałem przejścia Ardźuny przez doświadczenie ciemnej nocy zmysłów i duszy. Ciemna noc duszy poprzedzona ciemną nocą zmysłów i umysłu, to nie chwilowe obniżenie nastroju ani zły dzień w pracy, to nie depresja ani acedia, chociaż rys nastroju czasem byw apodobny - to okres intensywnego, wewnętrznego chaosu, czas zupełnej dezorientacji i reorientacji, przejście od subiektywizmu do obiektywizmu, od podświadomości do świadomości Boga Żywego i Doskonałego, Iśwara, Maheśwara. Każdy z praktyków duchowych i mistyków doświadcza w swoim życiu ciemnej nocy duszy. Właściwy sposób przejścia przez ten czas tramsformacji prowadzi Mysta, Inicjanta, do przebudzenia i osiągnięcia pełnej błogości i szczęśliwości, Anandam. Bhagawad Gita to w swej istocie solidny podręcznik praktyki Jogi, tradycyjnej Jogi nazywanej także Radża Jogą (Radźa Joga, Królewska Joga) lub Uro Jogą czyli Jogą Światła, Jogą Oświecenia. Bhagawad Gita rozpoczyna się gdy Ardźuna, uczeń Śri Gopala Kryszny doświadcza na polu bitwy przed walką wzmożonego ataku stanów ściemnienia czy wątpliwości charakterystycznych dla ciemnej nocy zmysłów i szerzej ciemnej nocy duszy, stąd warto zająć się studiowaniem tematu głębiej w kontekście praktyki Jogi, także Jogi tantrycznej (Tantrika Joga), która jeszcze bardziej niż Hatha Joga czy Radźa Joga zajmuje się pracą z sublimacją stanów emocjonalnych i psychicznych. W Laja Jodze, najlepiej wyposażonej w wiedzę i metody pracy z sublimowaniem psychiki ku oświeceniu jest bardzo wiele nauk z gatunku oczyszczania i transformowania stanówtakich jak opisuje mistyk hiszpański znany jako święty Jan od Krzyża.

Droga rozwoju duchowego (Margah, Daiwa Margah, Ananda Margah lub Brahma Margah) to ogólnie odwracanie się od złego ku dobremu, od ciemnego ku jasnemu, od martwemu ku żywemu, do materialnemu ku boskiemu. Jest to proces nawracania albo proces odwracania do wewnątrz, do Boga Żywego. Dogłębne wewnętrzne nawrócenie to proces, a zarazem jedno z ważniejszych zadań „nocy ciemnej”. Wymaga on gotowości do poświęcenia, zaparcia się samego siebie, ofiary. Jaka jest różnica pomiędzy duchową „ciemną nocą” – która jest okazją do wzrostu, a depresją, wymagającą specjalistycznego leczenia.

„Noc ciemna” w życiu duchowym człowieka dotyczy wszystkich, którzy rozmiłowali się w Bogu i chcą się z nim jak najściślej zjednoczyć. „Noc ciemna” pomoże im w oderwaniu się od rzeczy tego świata, które rozpraszają i oddalają od Stwórcy, Brahmana. Bo przecież noc ułatwia zwrócenie wzroku jedynie w kierunku Boga, Brahmana. Paradoksalnie to bliskość i intensywność Światłości sprawia, że nic nie widzimy i postrzegamy nieskończoną jasność jako nieprzeniknioną ciemność. Natomiast każde szczere pragnienie bliskości Boga, wcześniej czy później nieodłącznie wiąże się z oczyszczeniem, odsunięciem od siebie wewnętrznych i zewnętrznych rzeczy, spraw, które rozpraszają i oddalają od Boga.

Oczyszczanie jest głównie skierowane przeciw korzeniom namiętności, pożądań oraz występków. Według Ewagriusza z Pontu są nim egoizm i miłość własna (w duchowości greckiej narcyzm). Doświadczenie „nocy” pomaga pokonywać egoizm, lenistwo, niecierpliwość, zazdrość, pomawianie bliźnich, obmowę, szukanie siebie (ego, ja) we wszelkich praktykach pobożnych czy duchowych. W procesie tym dokonuje się oczyszczenie z uzależnień i szkodliwych nawyków, wyzwolenie się z ciasnych schematów myślowych oraz różnorakich szkodliwych przywiązań, przyzwyczajeń, uprzedzeń, awersji. 

Kundalini Joga - Pomoc Duchowa i Efekty

Kundalini Joga - czym jest, zasady, dla kogo, na czym polegają zajęcia?

Joga to pochodzący z Indii i znany od tysięcy lat system rozwoju, zarówno ciała, jak i ducha, choć dziś w krajach zachodnich wiele osób widzi w Jodze po prostu dobry sposób na utrzymanie odpowiedniej kondycji fizycznej. Oprócz specjalnie stworzonych do tego celu Szkół Jogi, zajęcia odbywają się także w ośrodkach sportowych, szkołach lub miejskich domach kultury. Choć Joga kojarzy nam się zwykle z jednym, ścisłym systemem, w rzeczywistości wyróżnić możemy wiele różnych rodzajów Jogi, oryginalnie zasadniczo dwanaście głównych nurtów, pełnych systemów nauki i praktyki jogicznej. Jedną z najpopularniejszych i najchętniej wybieranych jest Kundalini Joga (pisana także jako: Kundalinijoga/h) będąca w swej istocie częścią zaawansowaną Hatha Jogi, Laja Jogi, Krija i Radża Jogi. Czym się charakteryzuje i co warto wiedzieć, zanim wybierzemy się na profesjonalne zajęcia z Kundalini Jogi, obowiązkowo najlepiej do dobrego nauczyciela z nurtu Szkoły Laja Jogi, Krija Jogi lub Radża Jogi? 

Kundalini Mahaśakti - Gayatri Mata-Dźi - Śakti Devi

Czym jest i na czym polega Kundalini Joga? 

Kundalini Joga to nie tyle odmiana Jogi, w której duże znaczenie ma zarówno trening ciała, jak i umysłu, jak się czasem pisze, a zbiór bardziej zaawansowanych dla rozwoju duchowego ćwiczeń z podstawowych nurtów praktyki Jogi, jak Hatha Joga czy szczególnie Laja Joga albo Krija Joga. Kundalini Joga może wykorzystywać różne techniki, takie jak mantry, medytacje i wizualizacje, mudry (specjalne ułożenie rąk), a także metody oddechowe, zwane pranajamą i jogiczną psychoterapię zwaną pratjaharą. Początków Kundalini Jogi na Zachodzie możemy dopatrywać się w postaci hinduskich nauczycieli Radża Jogi jak Swami Vivekananda, który nauczał Kundalini Jogi dla zaawansowanych, czy Swami Sivananda z Rishikesh, który do 1962 roku założył nawet własną organizację zajmującą się różnymi aspektami Jogi, w tym Kundalini Jogi. Jednym z największych propagatorów Kundalini Jogi jest Swami Satyananda Saraswati, którego książka "Kundalini Yoga" od 1972 roku jest w sferze anglojęzycznej, zachodniej, czymś w rodzaju elementarza lub Biblii dla zainteresowanych praktykami związanymi z budzeniem i podnoszeniem Kundalini. Swami Satyananda jest uczniem duchowym Swami Shivananda z Rishikesh. 

Kundalini Joga przeznaczona jest niezbyt rozważnie głównie przede wszystkim osobom żyjących w stresie i ciągłym biegu, chociaż powinna być kultywowana dla głębszych duchowych i mistycznych celów. Ta odmiana Jogi potrafi oczyścić umysł (manas, kamamanas), rozluźnić mięśnie oraz emocje i przynieść spokój. Wierzy się bowiem, że w ciele każdego człowieka, dokładnie u podstawy kręgosłupa, drzemie wewnętrzna energia (w miejscu zwanym pierwszą czakrą). Podczas gdy wykonujesz ćwiczenia rozwoju Kundalini Śakti, energia zaczyna wibrować oraz powoli przemieszczać się w górę, wzdłuż kręgosłupa, a ściślej wzdłuż Suszumny, kanału zwanego osią centralną ciała. Przechodzi ona wówczas przez poszczególne etapy (czakry), gdzie każda odpowiada za inną sferę ludzkiej psychiki: radość, kreatywność, seksualność, intuicję, otwartość na ludzi, poczucie własnej wartości. Według nauk filozoficznych i duchowych Jogi, zaburzenia w przepływie energii przez poszczególne czakry (ćakra/m) skutkują problemami psychicznymi, zaniżonym poczuciem własnej wartości czy wahaniami emocjonalnymi. Kundalini pomaga w gładkim przepływie energii przez wszystkie strefy, tworząc harmonijnie współgrający mechanizm. 

JOGA - Fakty i Szczegóły

JOGA - Fakty i Szczegóły 

Joga jest formą aktywności i ekspresji, która na przestrzeni lat przybrała wiele form i często od strony fizycznej obejmuje rozciąganie lub trzymanie pewnych pozycji, głęboki oddech i medytację w celu osiągnięcia dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i duchowego. Jego początki leżą w tradycji wedyjskiej, braminizmie i późniejszym hinduizmie. Według niektórych Hindusów zaczęło się to jako próba odwrócenia skalań i ułomności stworzenia i powrotu do doskonałej Jedności (Ekam), z której świat się podzielił – w celu „uwolnienia jednostki od iluzji i osiągnięcia zjednoczenia z Brahmą”. Fizyczne aspekty tradycyjnej jogi nie są celem samym w sobie, ale są jedynie początkową pomocą w „wewnętrznym oczyszczeniu” mającym na celu „rozpuszczenie ego”. Celem w jodze jest samadhi, zjednoczenie z naturą i świadomością Boga. 

Muktasana oraz lekka siddhasana z hrit-mudrą - pozycje jogiczne

Joga oznacza w sanskrycie „zjednoczenie” czy "unifikacja" i składa się generalnie z ośmiu grup różnych elementów, z których hatha joga (joga fizyczna lub aktywna), którą ludzie Zachodu najczęściej używają, jest tylko jednym wyborem mającym w sumie pięć początkowych grup ćwiczeń. Inne rodzaje praktyki jogicznej to karma joga (podążanie ścieżką prawego działania), dźnana joga (pogoń za wiedzą mistyczną), radźa joga (medytacja i koncentracja na nieskończoności), siddhi joga (przebudzenie energii mistycznych) i śakti joga (czysta wiara w istotę najwyższą, w moc duchową).

W Indiach praktyka jogi opiera się na kompleksowej filozofii człowieka dążącego do harmonii ze sobą i światem i obejmuje oddychanie, medytację i ćwiczenia. W krajach zachodnich najbardziej kojarzy się to z praktyką asan (postaw) oraz ich wariacjami, co niestety często jest bluźnierczym wypaczeniem jogi. Niektóre ćwiczenia podobne do jogi mają na celu przewidywanie śmierci i urzeczywistnianie ciała wyzwolenia w życiu. Niektóre praktyki tantryczne są podobne i mają podobne cele jak joga. Ogólnie tradycja jogi posiada trzy nurty: waidika joga czyli joga wedyjska, puranika joga czyli joga puraniczna oraz tantrika joga czyli joga tantryczna (najbardziej mistycza i ezoteryczna). 

Joga stała się popularna na Zachodzie pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych XX wieku i stała się przemysłem o wartości 225 miliardów dolarów, jednak jest to przemysł związany z wycinkiem jogi jaką są asany i rozmaite udziwnienia asan o charakterze fitnessowej pseudojogi (ku-joga to fałszywa joga, pseudo joga). Jednak w Indiach jest to tradycja kulturowa oraz duchowa i pozostaje działalnością społeczności, często prowadzoną w parkach publicznych przez prawdziwych guru (sat-prawdziwy), którzy bezpłatnie uczą ćwiczeń oddechowych, takich jak pranajamy i ścieżki „pozdrowień słońca” pochodzących z dawnej solarnej magii indyjskiej. [Źródło: Dean Nelson, The Telegraph, 23 lutego 2009] 

Joga została wpisana w 2016 roku na reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. Według UNESCO: „Joga składa się z szeregu pozycji, medytacji, kontrolowanego oddychania, intonowania słów i innych technik, które mają pomóc jednostkom w budowaniu samorealizacji, łagodzeniu cierpienia, którego mogą doświadczać i pozwalają na stan wyzwolenia. Jest praktykowana przez młodych i starych bez dyskryminacji ze względu na płeć, klasę czy religię, a także stała się popularna w innych częściach świata”. [Źródło: UNESCO] 

Życie Mahawatara Nagaradźa Krija Babadźi

Życie i Misja Mahavatara Mahatira Nagaradźa Krija Babadźi 

Narodziny Mahawatara Nagaradźa Krija Babadźi 

Siddhartha Gautama Budda Śakyamuni, pod koniec swego życia, w V wieku p.e.ch., przepowiedział, że jego nauki zostaną zniekształcone i utracone w ciągu 500 lat po opuszczeniu przez niego śmiertelnego ciała. Powiedział również, że jego nauki zostaną ponownie odkryte za 800 lat i zachowane przez osobę, której imię będzie kojarzone z terminem „naga”. Termin „naga” jest powszechnie kojarzony z wielkim buddyjskim reformatorem „Nagardźuną”, który pojawił się nieomal dokładnie 800 lat później. Stało się jednak oczywiste, że Gautama Budda, z powodów związanych z jego następnym przyjściem jako Maitreya, czyli nauczycielem świata, mógł w rzeczywistości przepowiedzieć narodziny dziecka o imieniu Nagaradźah, które następnie rozkwitło w wielkiego siddha jogina znanego dzisiaj jako „Babadźi” (Leadbeater, 1969, s. 274, 279). 

W roku 203, 30 listopada, w małej wiosce znanej obecnie jako Parangipettai w Tamil Nadu w Indiach, w pobliżu ujścia rzeki Cauvery do Oceanu Indyjskiego, urodziło się dziecko. Imię Nagaradźah zostało nadane temu dziecku przez rodziców. Nagaradźah oznacza „Król węży” lub lepiej "Król Smoków", na cześć wielkiej pierwotnej siły „Kundalini Śakti” znanej jak Mahadewi. Kamienne wizerunki takich pojawiających się boskich węży są czczone w każdej wiosce, zazwyczaj pod rozłożystymi drzewami figowymi w całym Tamil Nadu. 

Narodziny dziecka zbiegły się z przewagą (Nakshatra) gwiazdy Rohini i były w Wadala Gotra (grupa krwi). Jest to ta sama gwiazda, pod którą 20 lipca 3228 p.e.ch., urodził się Yadava Gopalah Kryszna, Awatarah lub inkarnacja czy zstąpienie Boga. (Sathya Sai Baba, 1977, s. 90). Narodziny dziecka miały miejsce podczas obchodów Kartikai Deepam, Święta Świateł. Ten festiwal odbywa się w nocy przed nowiem Księżyca w Tamilskim miesiącu Kartikai. Święto Świateł (Dipawali) świętuje triumf sił Światła nad siłami Ciemności. Tamilowie świętują zwycięstwo swojego ludowego bóstwa, Murugana (Kartikeyah), nad demonami, które groziły opanowaniem świata. Lord Murugan, syn Boga Śiwa, jest ulubionym bóstwem Tamilskich Siddhów. W północnych Indiach święto obchodzone jest w rocznicę powrotu Pana Ramaćandry do Ajodhji oraz wspomina się triumf sił dobra nad złem. Pomyślny czas narodzin dziecka nie mógł być mądrzej wybrany przez tego, który następnie miał stopniowo ukazywać wielkość zarówno Pana Kryszny, jak i Pana Murugana.

Ojciec i matka tego dziecka byli potomkami rodzin braminów z Nambudri, którzy setki lat wcześniej wyemigrowali do tej nadmorskiej wioski i centrum handlowego z wybrzeża Malabar, obecnie w stanie Kerala. Bramini z Nambudri słyną z oddania się służbie kapłańskiej i nauki. Kapłani słynnej himalajskiej świątyni, Badrinath, wywodzą się z tej samej kasty braminów Nambudri, od czasu założenia świątyni przez Adi Śankaraćaryah – 788 do 820 e.ch., (Fonia, 1987, s. 115-117). W pobliżu tej świątyni dziecko Nagaradźah rozkwitło w wielkiego siddhę, znanego teraz jako Mahavatara Kriya Babaji. Jak zobaczymy poniżej, i w kolejnych rozdziałach, Nagaradźah miał również wykazać się wielką zdolnością do nauki i służby.

Ojciec Nagaradźa był kapłanem głównej świątyni w wiosce, czyli „koil” w języku tamilskim. Świątynia ta była poświęcona Bóstwu Śiwah. W pewnym momencie obraz w sanctam sanctorum został zmieniony z Śiwa Lingam na obraz Guruh Murugana, znanego również jako Kumaraswamy. Zmiana głównego bóstwa mogła nastąpić w okresie, gdy wioska stała się przedmiotem najeżdżających sił muzułmańskich lub portugalskich, które były odpowiedzialne za zniszczenie wielu świątyń hinduistycznych w Indiach i na Sri Lance. Świątynia nadal istnieje i jest znana jako Kumaraswamy Devasthanam. 

Nagaradźah, będąc we wczesnych latach młodości synem głównego kapłana wioski, musiał być pod silnym wpływem osobistych praktyk religijnych jego rodziców oraz publicznych ceremonii i uroczystości związanych z życiem świątynnym. Każdy akt w życiu codziennym pobożnego kapłana bramińskiego, w tym kąpiel, przygotowywanie posiłków, nauka i ceremonie, wiąże się z praktykami duchowymi. Wpływ, jaki te praktyki musiały wywrzeć na Nagaradźa w dzieciństwie, można oszacować odwiedzając dom Manigurukala, obecnego kapłana tej świątyni w Parangipettai. Manigurukala ma słodką dziecięcą naturę i melodyjny głos. Intonowanie przez niego mantr i hymnów Thevaram Panu Muruganowi w otoczeniu, które nie zmieniło się od tysięcy lat, do dziś ukazuje kulturę, w której Nagaradźah zakorzenił się i rozkwitł w siddhę. 

Komentarz Jogiczny do artykułu Eli Wierkowskiej z Elle

Komentarz Jogiczny do artykułu Eli Wierkowskiej z Elle.pl 

Takich artykułów jak ten na portalu Elle.pl jest dużo w Internecie, czasem tylko trudno ustalić, czy chodzi o to, aby przy pomocy Jogi reklamować modę czy na portalu gdzie jest o modzie zareklamować Jogę. A bywa, że nazwa Joga jest używana, ale nie wiadomo czy o Jogę chodzi czy też o kalifornijski fitness używający hasła Joga dla przypadkowego zbioru ćwiczeń o charakterze fitnessowej gimnastyki, która nawet koło Jogi nie stała. Zobaczmy co Eli Wierkowska (Eliza Wierkowska) ma do powiedzenia w sprawie Jogi, a następnie zobaczmy czy to rzeczywiście jest Joga...  

Artykuł z Elle.pl do którego się odnosimy: 

Eli Wierkowska o jodze świadomości i wewnętrznej równowadze 

"Moje ciało jest moją świątynią, moim domem, o który dbam każdego dnia" - Eli Wierkowska o jodze, mieszkaniu na wsi, życiu "less waste" (mniej śmiecić) i wewnętrznej równowadze. 

Nauczycielka jogi, youtuberka, podróżniczka, przedsiębiorczyni. Pasja Eli Wierkowskiej do dzielenia się wiedzą i doświadczeniem zdobytym na macie i podczas licznych podróży jest inspirująca. Na swoim kanale YT Yoga by Eli i na swojej platformie online www.eliwierkowska.com zachęca nas do codziennej świadomej praktyki, która uelastycznia ciało, oraz ćwiczeń oddechowych i medytacji, kojących rozproszony umysł. W sposób zaraźliwy kultywuje zasady miłości do siebie, ludzi i natury.

Kiedy zrozumiałaś, jak ważne jest dla Ciebie zachowanie w życiu wewnętrznej równowagi?  ---  Kiedy dosłownie rozpadłam się na kawałki na poziomie psychicznym i nie dawałam sobie z sobą rady. Poczułam, że potrzebuję zadbać o siebie od wewnątrz. Wiedziałam, że nikt inny za mnie tego nie zrobi. Wybrałam się wtedy na kolejną terapię i do dietetyka, który pokazał mi, że sposób odżywiania ma wpływ na samopoczucie. 

Jak mieszkając w domu na wsi, wcielasz w życie zasady życia w duchu less waste? - Żyjąc na wsi, jestem bliżej natury, co pomaga mi obcować z naturalnym cyklem przyrody. Te ostatnie kilkanaście miesięcy pokazały mi, jak bardzo można zatracić siebie, oddalając się od natury. Dlatego tak bardzo cenię sobie codzienne przyglądanie się temu, jak świat się zmienia. Sezonowość ma moc. Prosta rzecz, jak zrobienie kompostu podczas pandemii, pokazała mi, jak wiele pozostałości z jedzenia możemy wykorzystać ponownie, np. w ogrodzie. Stworzenie ogródka warzywnego w tym roku zobrazowało mi, jak dużo czasu, pracy i energii należy włożyć, żeby wyhodować cokolwiek. Dlatego tym bardziej doceniam to, co mam i co mogę stworzyć sama. A to, co pomaga mi żyć bardziej w duchu less waste, to planowanie. Staram się kupować lub robić rzeczy jakościowe i trwałe. Tak też było w trakcie szycia zasłon u lokalnej krawcowej, która z resztek materiału uszyła torebki na warzywa i owoce. Małe rzeczy, ale warte uwagi i działania dla nas i naszej planety. 

Czy zgadzasz się ze stwierdzeniem – mniej znaczy więcej? Jak podchodzisz do kwestii zakupu ubrań? --- Jasne! Choć dojrzewałam do tego wiele lat. Kiedyś kompulsywnie kupowałam buty. Nagradzając się za cokolwiek, co się wydarzyło lub nie wydarzyło w moim życiu. Jednym z tematów mojej terapii była kwestia zakupoholizmu, który wynikał z wielu braków w moim życiu oraz nieumiejętności mówienia o emocjach. Ten etap mam już za sobą. Jeśli chodzi o ubrania, to od zawsze kupuję je z drugiej ręki, czego nauczyła mnie moja mama. Oczywiście zdarza mi się kupić coś nowego, ale staram się wtedy wybierać lokalne firmy lub postawić na jakość i funkcjonalność ubrań. 

JOGA nie jest niewinną zabawą

Joga nie jest niewinną zabawą w fitnessową gimnastykę! 

Joga nie ma nic wspólnego z niegroźnym rozciąganiem mięśni i siłowym ćwiczeniem oddechu, nie jest tylko gimnastyką jak chcą amerykańscy oszuści pseudojogiczni. Nie jest ani niewinną zabawą gimnastyczną, ani też samą „starożytną nauką” z Dalekiego Wschodu – o tym w rozmowie z „Przymierzem z Bogiem” przekonuje siostra Michaela Pawlik OP. Joga jest starożytna, to najstarszy uporządkowany system filozofii duchowego rozwoju człowieka, idealny do praktykowania w klasztorach oraz na pustelniach każdej religii pochodzącej od Boga jako jej mistyczne i magiczne serce. 

Czym jest prawdziwa indyjska i tybetańska joga?

– Zacznę od tego, czym joga nie jest. Otóż nie jest ona niewinną zabawą gimnastyczną w rozciąganie. Nie jest tylko zespołem ćwiczeń połączonych z medytacją, które mają wzmocnić ludzki organizm i zapewnić człowiekowi, jak to się pięknie mówi „duchowy spokój”. Nie! Przekaz o „nieduchowym charakterze” jogi jest kłamstwem. Joga to bardzo bezpieczny i wszechstronnie rozwojowy system filozoficzny pochodzący z Dalekiego Wschodu, który mówi także o tym jak uwolnić się z materialnej formy i „ominąć” wszystkie wcielenia reinkarnacji.

To właśnie wiedza o reinkarnacji, jaką obserwujemy między innymi w Indiach, determinuje inspirujące i twórcze  podejście do życia. Ludzie na Dalekim Wschodzie wiedzą bowiem, że ludzka dusza w momencie śmierci odradza się w innym ciele, przechodząc przez różne światy czy sfery egzystencji. Joga wedle doświadczenia milionów ludzi praktykujących na Wschodzie pomaga wyjść z tego koła wcieleń, „osiągnąć spokój” i przejść ze świata materii do świata tzw. energii kosmicznej, do świata niebiańkiego zwanego w jodze Dewaczanem, Domem Aniołów i Bóstw. 

W jaki sposób „praktycy jogi” chcą to osiągnąć?

– Poprzez różne rodzaje metod i technik duchowych stosowanych w ćwiczeniach jogi. W Indiach rozróżniają między innymi takie jej formy jak: 

HATHA-JOGA – fizyczne opanowywanie organizmu, które jest zaledwie wstępem do ćwiczeń wyższych stopni jogi, ale podstawą tego wstępu jest prawidłowa pozycja medytacyjna zwana lotosową oraz techniki pracy z praną. Chińską odmianą jogi jest tak zwany "siedzący qigong", a sama joga od strony fizycznej to prana joga, praca z energią witalności. Ćwiczenia "fizyczne" jogi robione są w spokojnym rytmie, bez pośpiechu, z odpowiednim rytmem i skupieniem oddechu na procesie pranicznym, jak w qigong. Asany, mudry, bandhy i jantry oraz pranajamy w Hathajodze praktykuje się u samych podstaw. 

ABHYASA - Praktyka Duchowa w Jodze

Abhyasa - Stała i Długotrwała Praktyka Duchowa w Jodze

Różne są początki naszej praktyki (sadhanam), jednak nigdy nie są one przypadkowe. Co prawda, nadzwyczaj często tak właśnie mówimy o przełomowych sprawach z naszego życia, ale ten zwrot jest daleki od rzeczywistości. Zwykłe zaciekawienie czymś z pozoru mało istotnym potrafi po jakimś czasie zmienić się w potężny i dominujący nurt naszego skupienia i zaangażowania. Może być to cokolwiek i tylko w bardzo, bardzo nielicznych przypadkach jest to solidna Długotrwała Praktyka Duchowa (Abhyasa). Zwykle myślimy o praktyce jogicznej jako o ćwiczeniach początkowych, co zwiemy Sadhaną, a praktykanów czy ćwiczących Sadhaka (r.ż. Sadhakini). Praktyka Duchowa jednak to praktyka długotrwała, stała, taka, że jej nie przerywamy, a to jest właśnie Abhyasa (czyt. abhjasa), Praktyka w Długich Cyklach Czasu, minimum Trzyletnich, a najlepiej w Dwunastoletnich czyli w cyklach jowiszowych, licząc od dnia inicjacji (dikszan) w autentyczną jogę. 

Abhyaasa jako potoczne pojęcie sugeruje praktykę, ćwiczenie oraz naukę, zatem abhyasa (abhyaasa) to niewątpliwie ćwiczenia i nauki, studiowanie czegoś oparte o instrukcje nauk i rozmaite praktyki. Abhyaasa, przez długie 'aaa' pisana, to docieranie w pobliże, przenikanie, akt oddania się czemuś, akt zawierzenia. To także w czytaniu poezji powtarzanie ostatniego wersu frazy czy ostatniego dwuwersu lub zwrotki hymnu takiego jak samhita z Wedy. Zatem mamy symbolicznie mocne ugruntowanie końcowych nauk i praktyk. Powtarzanie, nieustanne ćwiczenie, dyscyplina, zwyczaj, powtarzanie czytania, wielokrotne czytanie, wpojenie czy wszczepienie mistycznej prawdy poprzez wielokrotne powtarzanie aż do skutku, wysiłek umysłowy polegający na utrzymywaniu niezmodyfikowanych warunków i stanów czystości umysłu. Abhyaasa to praktyka duchowa, która staje się silnym zwyczajem, nawykiem uniemożliwiającym skalanie umysłu. Abhyasin to osoba powtarzająca nauki wiernie, powtarzająca praktyki nieustannie, bez przerw czy zaniedbań. Abhyas to ktoś, kto przezwycięża przeszkody, kontynuuje, przechodzi na kolejny etap lub przez przeszkody, jest ponad i poza, rządzi i włada sobą aby robić to co postanawia, trzyma kierunek. 

Pozostałe przypadki składają się na główną oś naszego życia; na to, czemu poświęcamy najwięcej czasu, energii, pieniędzy i Bóg jeden wie, czego jeszcze. I wcale nie musi być to przyjemne, choć może takim być, przynajmniej czasami. Owo coś nie musi być również zdrowe albo rozwijające, choć może takim być, niekiedy. To że coś jest zdrowe, że jest słuszne i że jest szlachetne, a nawet piękne, w dalszym ciągu nie oznacza jeszcze Długotrwałej i Stałej Praktyki Duchowej (Abhyasa) jako takiej. Muszą bowiem zostać spełnione pewne brzegowe warunki, inicjujące sam proces. Owszem, ważny jest czyn (krta), ważne jest nasze działanie, lecz to nie jego ocena, nie jego wartościowanie uruchamia Praktykę Duchową (abhyasa), lecz ta najsubtelniejsza a przez to najmniej oczywista intencja, jaka jest przywiązana do naszego czynu albo działania. 

Świat astralny i przyczynowy a krija joga

Pragniemy pokazać fragment książki "Autobiografii Jogina", w którym Mistrz Duchowy Jogi, Guru Sri Yukteswar opisuje jak wygląda życie po śmierci. Guru Śri Yukteśwar w swej istocie opisuje całą sferę Kama-Manasu czy Manomaja Manakośa, sferę astromentalną wedle teozofii, z naciskiem na jej czystszą i piękniejszą cześć, na jej lepsze rejony dostępne praktykującym adeptom i adeptkom Jogi, Krija Jogi. Nie wchodzi w opis istot w ciemnych rejonach Kamaloki ani Kamamanasu, co często jest domeną zainteresowania osób mniej rozwiniętych duchowo lub uwikłanych w czarnoksięstwo, szukających pomocy przed nękającymi bytami astralnymi. Śri Yukteśwar dotyka także subtelnego świata przyczynowego, zwanego niebiańskim lub świetlistym, anielskim, a jest to świat znajdujący się ponad Kamamanasem, ponad zwykłym światem astromentalnym wedle teozofii. W dużej mierze jest to opis duchowej krainy do jakiej dociera praktykujący takie systemy Jogi jak Krija Joga, Radża Joga czy Laja Joga... 

ŚriYukteśwar z lewej - Yogananda-Ji z prawej - Śri BabaJi w środku

Oto fragment "Autobiografii Jogina", w którym boski Guru Sri Yukteśwar opisuje jak wygląda życie po śmierci. 

- Mistrzu godny uwielbienia, proszę mi powiedzieć coś więcej o świecie astralnym. - Chociaż rozluźniłem lekko swój uścisk na prośbę Sri Jukteśwara, obejmowałem go nadal ramionami. Obejmowałem swój skarb nad skarby, mego guru szydzącego ze śmierci, aby do mnie dotrzeć!

- Istnieje wiele planet astralnych, na których pełno jest astralnych istot - rozpoczął Mistrz. – Aby podróżować z jednej planety na drugą, mieszkańcy ich posługują się astralnymi środkami, to jest masami światła i poruszają się prędzej niż elektryczność i radioaktywne energie. Świat astralny, zbudowany z rozmaitych subtelnych drgań światła 1 barw, jest setki razy większy aniżeli materialny kosmos. Cały świat fizycznego stworzenia podobny jest do małego mocnego kosza wiszącego pod ogromnym świetlistym balonem astralnej sfery. Podobnie Jak wiele fizycznych słońc i gwiazd wędruje w przestrzeni, tak istnieją też niezliczone astralne układy słoneczne i gwiezdne. Planety ich mają astralne słońce i księżyce o wiele piękniejsze niż fizyczne. Astralne ciała niebieskie przypominają zorze polarne, a astralna zorza słoneczna olśniewa bardziej aniżeli zorza księżycowa o łagodnych promieniach. Astralny dzień i noc są dłuższe aniżeli dzień i noc na Ziemi. Świat astralny jest niezmiernie piękny, czysty, jasny i pełen ładu. Nie ma w nim martwych planet ani nieurodzajnych krajów. Nie ma też plag ziemskich - chwastów, bakterii, owadów i wężów. Inaczej niż na Ziemi, gdzie istnieją różne klimaty i pory roku, na planetach astralnych panuje równa temperatura wieczystej wiosny, a tylko czasem pada świetlisty biały śnieg i deszcz różnobarwnych świateł. Planety astralne obfitują w opałowe jeziora, jasne morza i tęczowe rzeki. Zwykły świat astralny "Hirańaloki" zaludniony jest milionami istot astralnych, które wcześniej lub później przybyły z Ziemi, jak również niezliczoną ilością wróżek, syren, ryb, zwierząt, chochlików, gnomów, półbogów i duchów, przebywających na różnych astralnych planetach, zależnie od swych karmicznych właściwości. Istnieją rozmaite sfery rezydencji, czyli wibracyjne dziedziny dla dobrych i złych duchów. 

Medytacja - Dhjana - Zen i Chan - Joga i Dhjana

Medytacja w Jodze - Dhjana - Chan i Zen 

Dhjana pisane także dhyana (dhyāna lub dhyānā), to przedostatni z ośmiu stopni jogi opisanej m.in. przez Mistrza Patańdżalego nazywany potocznie medytacją - tego samego określenia używa Budda i buddyści. Słowo to przetłumaczone zostało w Chinach jako chan a w Japonii stało się zen. Zatem bez joginicznej dhjany w buddyjskim zazen (siedzenie w zen, siedzenie w medytacji) się nie obędzie, gdyż są to te same pojęcia, tylko w tłumaczeniach! Szczególnie w języku japońskim dobrze znane zazen składa się z dwu znaków: za oraz zen (czytanych dzadzen). Dosłownie "za" (dza) oznacza "siedzieć ze skrzyżowanymi nogami", a "zen" (dzen) oznacza  "spokojnie koncentrować umysł", całkiem dosłownie "medytować" lub "medytacja", to samo co słowo oryginalne "dhjana". W pełnej, dawniej używanej formie chińskiego przekładu słowa Dhjana mamy cz'an na, w pełnej japońskiej mamy jap. zenna). 

Dhjana w oryginale dewanagari ध्यान - trl. dhyāna, pali jhana wym. [dżana], chiński 禪 chán, channa, koreański sŏn 선, japoński zen, zenna, wietnamski thiền – wedyjska, bramińska, dżinijaska oraz buddyjska praktyka medytacyjna, skupienie, płynięcie ku światłości. Dhjana prowadzi do SAMADHI (chiń. sanmade 三摩提 lub lepiej sanmei 三昧), które w języku japońskim nazywane jest SATORI. Samadhi dzieli się na "samadhi z podporą" - gdy medytacja odbywa się w oparciu o obiekt medytacji, oraz na "samadhi bez podpory", która jest najbardziej zaawansowana, gdyż nie ma tu obiektu medytacji, tylko sama medytacja i jej stan końcowy Samadhi (Świetlista Ekstaza Najwyższej Światłości). Dhjana jest centralną tematyką praktyki wszelkiej jogi, w tym także buddyjskiego zen, chan i podobnych systemów gdzie się medytuje. 

Chiński buddyzm ch'an powstał wskutek działalności 28-ego patriarchy (spadkobiercy) nauczania Gautama Buddy około VI wieku ery chrześcijańskiej, znanego jako Bodhidharma. Przyjmuje się, iż między 520 a 527 rokiem e.ch., Patriarcha Bodhidharma przywędrował do Chin. Tu, znany pod imieniem Putidamo lub Damo (w Japonii Bodaidaruma lub Daruma) zapoczątkował chińską linię przekazu dhjany, stając się pierwszym patriarchą w Chinach. I tak oto, jak głosi legenda, w Chinach pojawił się buddyzm chan, który później zawędrował do Korei i Japonii. Najistotniejsze punkty nauki buddyjskiej opierają się na religijnym i filozoficznym materiale mądrościowym starszego hinduizmu zwanego braminizmem i aryjską tradycją wedyjską, gdzie także kultura mnichów buddyjskich pochodzi z czasów przedbuddyjskich, z dawnych ideałów i zwyczajów wedyjskich joginów, siddhów i ryszich (mistrzów mądrości oświeconej).

Joga medytacja zdrowie nauczyciele i UNESCO

Bez jogi nie byłabym tu, gdzie jestem - mówi Paulina Holtz

O sile, jaką daje joga. O energii, którą winien dawać dobry nauczyciel jogi, a także o tym, że joga przychodzi do nas tylko wtedy, kiedy jesteśmy na nią gotowi, rozmawiamy z aktorką i początkującą praktykantką jogi w Polsce Pauliną Holtz. Najbardziej nietypowe miejsce, w jakim uprawiała pani jogę to Szczyt góry Wierchomla. W 2014 roku byłam na Maratonie Jogi, który odbywa się w tej miejscowości co roku pod koniec sierpnia. Nawiasem mówiąc, jest to kapitalne wydarzenie, które każdemu polecam. W ramach imprezy odbywa się wiele warsztatów i wykładów a na zakończenie robimy cykl powitań słońca z wielkim mantrowaniem - to jest taka sekwencja następujących po sobie kilku pozycji, powtórzona 108 razy; wszystko trwa dobrą godzinę. 

Paulina Holtz - Joga

Wtedy, na szczycie Wierchomli, razem z moją instruktorką Eweliną Godlewską ćwiczyłyśmy w totalnym deszczu. Dopiero na samym końcu niebo rozpogodziło się, więc to nasze powitanie słońca spełniło swoją rolę. Ale zanim to się stało, łatwo nie było: mokra mata, ślisko, poza tym nierówno, bo szczyt góry jest bardzo pochyły. Było to więc ogromne wyzwanie, ale i wielka przyjemność i satysfakcja zarazem. Przygoda, którą będę pamiętać do końca życia. 

Jak długo uprawia pani jogę? 

Nieco ponad cztery lata, ale pierwsze spotkanie z jogą zaliczyłam w wieku 20 lat. Wtedy jednak skończyło się to porażką. Dziś wiem, że joga przychodzi do nas w czasie, kiedy my jesteśmy na nią gotowi. Wtedy najpewniej nie byłam. - mówiła w wywiadzie Paulina Holtz. 

Oddechowa Krija Joga leczy z depresji

Joga oparta na oddychaniu może pomóc w leczeniu depresji

Leki przeciwdepresyjne są uważane za podstawową metodę leczenia ciężkiej depresji w medycynie zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej, ale leki te nie działają na więcej niż połowę Amerykanów. Oznacza to, że skuteczne są tylko u około połowy pacjentów z depresją. Teraz badacze sugerują, że aby zwiększyć ich skuteczność, należy zacząć trenować jogę opartą na oddychaniu czyli na technikach pranajamy, co oznacza wprowadzenie do swojego dnia codziennego ćwiczeń typowych dla takich stylów praktyki jogicznej jak Krija Joga, Laja Joga, Radźa Joga (Raya Yoga), Śiwa Joga czy Bhaiszadźja Joga. 

W badaniu pilotażowym, opublikowanym w "Journal of Clinical Psychiatry" z końca 2016 roku, naukowcy zaprezentowali, jak osiem tygodni jogi typu tradycyjna indyjska Krija Joga pozytywnie wpłynęło na wyraźne obniżenie lęków i depresji u grupy pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym (MDD), którzy nie reagowali na leki przeciwdepresyjne. Depresja jest obecnie na czwartym miejscu najpowszechniejszych chorób na świecie, a według WHO czyli Światowej Organizacji Zdrowia, do 2020 roku może wysunąć się na drugie miejsce. Oznacza to, że depresja jest coraz poważniejszym zagrożeniem dla zdrowia ludzkości. Obecnie w Polsce z depresją zmaga się około 1,5 miliona osób. 

Joga - Oddychanie - Światło

Objawy depresji mogą obejmować utrzymujący się smutek, poczucie beznadziejności, pesymizm, poczucie winy i bezwartościowości, zmęczenie, utratę zainteresowania jakąkolwiek aktywnością, zmniejszenie apetytu, utratę masy ciała i bezsenność. Zespół chorobowy MDD (F32, F33) czyli ciężką depresję rozpoznaje się zazwyczaj, gdy u danej osoby występuje co najmniej pięć z tych objawów przez co najmniej 2 tygodnie. Leki przeciwdepresyjne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), są często pierwszą proponowaną formą leczenia depresji ciężkiej typu amerykańskiego MDD, ale pacjenci nie zawsze reaguje na leczenie farmakologiczne. Choć można zastosować wówczas dodatkowe leki, może to prowadzić do nieprzyjemnych skutków ubocznych, które skłaniają pacjentów do przerwania leczenia, co sprzyja nawrotom depresji. 

W 2016 roku dr Anup Sharma, pracownik naukowy na Wydziale Psychiatrii na Uniwersytecie w Pensylwanii w USA oraz jego zespół sugerują, że joga typu Kriya Joga może być skutecznym i tanim sposobem, aby pomóc pacjentom, którzy nie reagują na leki przeciwdepresyjne. Joga typu Krija Joga jest techniką medytacji, który skupia się dużo na rytmicznych ćwiczeniach oddechowych, w celu wprowadzenia umysłu w głęboki, spokojny stan. - Joga typu Krija Joga pozwala ludziom w aktywny sposób doświadczać głębokiego stanu medytacji, który jest łatwy do nauczenia i osiągnięcia w różnych warunkach - zauważa dr Sharma. 

Dr Sharma i jego współpracownicy mówią, że nie przeprowadzono dotychczas w Pensylwanii w USA żadnych badań klinicznych oceniających, czy dana praktyka jest korzystna w warunkach ambulatoryjnych. Co więcej, naukowcy zauważają, że brakuje dobrze zaprojektowanych badań dotyczących ewentualnego korzystnego wpływu metod jogi na poprawę stanu pacjentów z depresją. Do swoich badań zespół włączył 25 dorosłych, u których rozpoznano MDD czyli ciężką depresję. Wszyscy pacjenci brali już leki przeciwdepresyjne przez okres co najmniej osiem tygodni, ale nie zauważali znacznej poprawy swojego stanu zdrowia. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup na okres ośmiu tygodni: grupa jogi typu Kriya Joga oraz grupy oczekującej. 

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana 

Vipassana [vipassanā] lub Wipaśjana (skt. विपश्यन vipaśyanā, w spolszczeniu: wipaśjana), po chińsku 觀 guān (kuan) lub zhiguan, po japońsku shikan (śikan ta za, świadome siedzenie) – uważana za buddyjską technika medytacyjna pochodząca z dawnej Jogi nazywanej Jogą Upaniszad lub Jogą Królewską. Inną nazwą dla Wipaśjany jest sanskryckie Pratyakṣa (pratjaksza) - naoczność. Tybetańskie lhagthong oznacza po prostu wyższe widzenie lub szersze widzenie. Wywodzi się z tradycji wedyjskiej Jogi, a później przejęta przez buddyjską therawadę oraz Zen (czytaj: Dzen). Medytacja vipassany czy właściwie wipaśjany w skrócie polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych reakcjach w obrębie ciała medytującego (sadhaka). Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana czyli koncentracji na naturalnym oddechu. 

Medytacja Vipaśyana - Yoga - Mahayoga

Semantycznie, vipassana (w języku pali) oznacza wgląd, czyli postrzeganie rzeczy i zjawisk takimi, jakimi są w istocie. Vipassana w tym ujęciu to esencja nauki Oświeconych czy Przebudzonych Mistrzów Jogi, w tym Buddy, doświadczenie faktyczne prawdy, którą głosili dawni Ryszi (Rishi). Vipassana, Wipaśjana, która oznacza „widzieć rzeczy takimi, jakimi są”, Wglądanie, Oglądanie, jest jedną z najstarszych indyjskich technik medytacyjnych nauczanych w starych szkołach Jogi i Tantry. Nauczano jej już ponad 7 tysięcy lat temu, kiedy była Sztuką Życia czyli uniwersalnym lekarstwem na powszechne dolegliwości mentalne, emocjonalne i duchowe. Technika medytacji Vipaśyana czy Vipassana jest nauczana współcześnie zwykle na przynajmniej 10-dniowych warsztatach stacjonarnych o charakterze odosobnienia medytacyjnego, na których uczestnicy poznają podstawy metody i praktykują przez pełne przynajmniej 10 dni i nocy – okres zwykle wystarczający, aby doświadczyć jej korzystnych rezultatów. Nie są wymagane żadne wcześniejsze doświadczenia z medytacją, chociaż dla osób całkiem początkujących czasem jest lepiej aby zacząć od zapoznania z ćwiczeniami skupiania, koncentracji czy medytacji na zajęciach sobotnio-niedzielnych trwających 2-3 dni. Osoby ćwiczące Jogę z elementami ćwiczeń koncentracji i medytacji nie powinny mieć żadnego problemu z udziałem w praktyce trwającej 10 dni lub trzy tygodnie, takiej jak Vipaśyana. 

W Polsce warsztaty zapoznawcze 10-dni oraz dla zaawansowanych (trzy tygodnie - 21 dni lub pełne 6 tygodni, 42 dni) są prowadzone kilka razy w roku w wynajętych obiektach. Prowadzenie warsztatów finansowane jest wyłącznie z dobrowolnie ofiarowanych dotacji na rzecz prowadzących. Uczestnicy pokrywają jedynie koszta noclegów w wynajętych obiektach oraz koszta wyżywienia, które w czasie odosobnienia z Wipaśjaną jest zwykle ascetycznie skromne, a zatem niedrogie. Nauczyciel czy Mistrz Medytacji ani jego asystenci nie otrzymują przewidywalnego wynagrodzenia za swoją pracę - a zdają się na dobrowolne dotacje uczestników warsztatu odosobnieniowego. Zarówno oni jak i organizatorzy oraz obsługa pracują jako wolontariusze, jednakże koszta noclegów i wyżywienia finansowane są ze składek wszystkich uczestników warsztatów, chyba, że miejsce jest użyczone przez właściciela na zasadzie podobnej jak datki dla prowadzących czy organizatorów. 

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości - Joga Klasyczna 

Joga (ang. Yoga) - to jedno z najbardziej antycznych dziedzictw kulturowych Indii; jeden z najbardziej ortodoksyjnych systemów indyjskiej filozofii. Z uwagi na bezcenny wpływ jogi na podnoszenie jakości fizycznego , psychicznego jak i społecznego życia człowieka, jest ona obecnie jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się form aktywności, zyskującą zagorzałych zwolenników na wszystkich kontynentach. Słowo "joga" wywołuje różnorakie skojarzenia począwszy od kojarzenia z trudnymi do wykonania pozycjami, aż po głęboki rozwój duchowy człowieka i zjednoczenie duszy indywidualnej z Bogiem na sposób mistyków. 

Laya Yoga - Roztopienie w Świadomości Najwyższej Istoty

Joga mimo swych wedyjskich, bramińskich i tantrycznych korzeni nie czyni z jej adeptów wyznawców hinduizmu, dżinizmu czy buddyzmu, nie jest także jakąś hinduistyczną sektą ingerującą w życie religijne praktykujących ją ludzi. Słowo "joga" z sanskryckiego znaczy: scalać, jednoczyć i w takim rozumieniu joga stanowi próbę świadomego zespolenia cielesnej, intelektualnej oraz duchowej sfery życia człowieka. Praktyka jogi wymaga poddania twardej dyscyplinie umysłu, emocji i woli, co w efekcie rozwija stan duchowej równowagi pozwalającej odnosić się do wszelkich aspektów codzienności z jednakowym spokojem i rozwagą. Człowiekiem, który pozostawił po sobie usystematyzowany podręcznik instruktora nauki jogi był wedyjski mędrzec Patandżali (Patanjali). W dziele zatytułowanym "Jogasutry" opisał on jogę jako kontrolę poruszeń własnego umysłu, intelektu i ego oraz rozwój cudownych mocy, a także wyzwolenie z kołowrotu wcieleń. 

Mahāyoga - Mahajoga, Mahayoga - to starożytna forma ogólnego wprowadzenia w metody praktyczne jogi dana przez Wielkiego Mistrza Śiwa Jogeśwara (Śiva Yogeśvara) przed tysiącami lat. Ogólne wprowadzenie czy zapoznanie z Jogą opiera się na czterech inicjacyjnych metodach przekazu czy nauczania Jogi znanych jako: 

1. Mantra Joga (mantrayoga) - ścieżka praktyki z sanskryckimi frazami i dźwiękami danymi przez dewów (anioły, bóstwa, awatarów) dla rozwoju ludzkości. 

2. Hatha Joga (hathayoga) - ścieżka praktyki oparta na ćwiczeniach równoważenia energii słonecznych (HA) i księżycowych (THA). 

3. Laja Joga (layayoga) - ścieżka praktyki jogi oparta na duchowej wiedzy dewów (aniołów, bóstw i awatarów) o ośrodkach duszy, ćakrach (czakry) oraz nadi - kanałach energii. 

4. Radża Joga (rajayoga) - ścieżka jogi królewskiej służącej osiąganiu władz nadzmysłowych i rozwoju sił paranormalnych oraz duchowych. 

Mahajoga jest fundamentalną Jogą posiadającą cztery formy, cztery postaci. Każda z czterech form jogi posiada zasadniczą strukturę pojazdu ośmiu części, Asztanga (Ashtanga) jednak Laja Joga wyróżnia zwykle pomiędzy dhjaną (dhyana), a samadhi dodatkową mistyczną angę (część) znaną jako Laja Krija (layakriya), co daje w sumie dziewięć części pojazdu Lajów. Mahajoga to pojazd rozwoju duchowego człowieka, pojazd przywracania boskości ludzkim duszom, który jest złożony z czterech głównych form jogi i jogicznej praktyki, pojazd dany przez Śiwa Jogeśwara i zalecany także przez Wisznu oraz Brahmę. Cztery twarze Śiwa, Wisznu lub Brahma to właśnie cztery główne formy Jogi: mantra joga, hatha joga, laja joga i radża joga (uro joga, agni joga). Mahajoga nazywana jest także uproszczonym, tantrycznym systemem praktyki jogi. W swojej wyższej, głębszej postaci inicjacyjnej, Mahajoga nazywana jest Siddhajogą (sidhayoga). Mahajoga używana jest jako ogólne wprowadzenie do Ścieżki Jogi, zwykle aż do podjęcia przez osobę aspirującą duchowej Inicjacji (Diksza/n) z rąk autentycznego nauczyciela czy mistrza (guru) jednej z tradycyjnych linii przekazu znanych jako Sampradaya. W starych szkołach tybetańskiego buddyzmu Mahajoga w swoich wyższych etapach zawiera Anu Jogę oraz Ati Joge, które odpowiadają tradycyjnemu ujęciu Siddhajogi. 

Maha Joga, z sanskrytu Mahayoga to [dosł. 'wielka joga'‚'wielka integracja'] to joga prowadząca do pełnej integracji i koordynacji osoby ludzkiej – tj. mocy zdrowia fizycznego, psychicznego i duchowego (szczęśliwa długowieczność); w harmonii i doskonałości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Mahajoga, mahayoga przebiega na dwóch poziomach: wjaszti (vyashti) – indywidualnym (ciało, oddech i umysł) oraz samaszti (samashti) – powszechnym (rodzina, społeczeństwo, Przyroda, kosmos). Podejście integratywne nauczanego ludzkość przez Śiwa Boga systemu mahajogi prowadzi do rozpoznania (pratyabhijńa), że wszystko jest sobie równe, co oznacza że nikt nie jest lepszy od kogokolwiek lub czegokolwiek i że wszystko zawiera się we wszystkim. 

Ukryty umysł i oczyszczanie świata przodków

Podświadomość – to termin wprowadzony do psychologii przez Pierre'a Janet, często błędnie utożsamiany z pojęciem przedświadomości w teorii Freuda. W polskich tłumaczeniach dzieł Freuda niekiedy błędnie (obok terminu pozaświadomość) zastępuje pojęcie nieświadomość. Terminu tego używał niekiedy także Jung, odnosząc się do głębszej warstwy nieświadomości indywidualnej. Obszar nieświadomości indywidualnej w terminologii Junga nazywany jest cieniem indywidualnym. Podświadomość to inteligencja, która nadzoruje labirynt wszystkich czynności biochemicznych. Jednocześnie jest miejscem, w którym zgromadzone są wszystkie przyzwyczajenia dotyczące sfery fizycznej, emocjonalnej i mentalnej człowieka. Od czasów Freuda i Junga utarło się dzielić umysł na dwa poziomy - świadomość i podświadomość, chociaż wiele dawnych kultur znało sferę niższej jaźni, zwierzęcej jaźni, współcześnie zwanej podświadomością, umysłem brzusznym lub ukrytym umysłem. Nasz umysł przypomina trochę górę lodową na oceanie. Świadomość to niewielki wierzchołek tej góry, który wystaje ponad powierzchnię wody, natomiast podświadomość to cała reszta.  Uświadamiamy sobie jedynie niewielką część z tego, co się dzieje w naszym umyśle [może stąd wziął się ten dziwaczny pogląd, że wykorzystujemy tylko niewielki procent swego mózgu. Natomiast większość rzeczy dzieje się poza naszą świadomością. W naszej podświadomości są zapamiętywane wszystkie rzeczy, które kiedykolwiek w życiu widzieliśmy, słyszeliśmy czy czuliśmy. Rejestruje ona nasze myśli, uczucia, jest jak wielościeżkowa taśma z naszego życia. Spróbujmy więc dowiedzieć się, co kryje nasza podświadomość, niższa jaźń. 

Ukryty umysł - informacja, pamięć prenatalna, przodkowie, transformacja 

Ludzkość od tysiącleci wie o tajemnych sposobach redukowania nieznośnego chronicznego bólu, które pozwalają często nawet całkowicie uwolnić się od cierpienia w ciągu krótkiego czasu. Ludzkość wie, że istnieją sposoby podniesienia poziomu energii bez stymulowania się kofeiną, napojami energetycznymi czy dopalaczami. Wielu ludzi opanowało sposoby powstrzymania procesów starzenia i degeneracji organizmu, a mędrcy wszystkich czasów wskazywali generalną drogę wyzbywania się cierpienia i rozwijania zdolności bycia osobą szczęśliwą. Ogólnie mówimy o tradycyjnych technikach przywracania i podtrzymywania dobrego zdrowia, o technikach polepszania losu i odnajdywania szczęścia w życiu. Tradycyjna medycyna, joga i tantra mają tutaj wiele do zaoferowania, a cała nauka praktycznej jogi jest ścieżką uwolnienia od cierpienia nazywanego oceanem sansary. Cud życia w postaci ludzkiego losu czasem przeradza się w brzemię, które jest trudne do uniesienia i bywa dźwigane z wielkim wysiłkiem. Jednakże trzeba wiedzieć, że nie musi tak być, a człowiek, który przyszedł na ten świat ma prawo do zdrowia i szczęścia, ma prawo do radości i lekkości. Generalnie nawet system polityczno-gospodarczy, który nakłada zbyt duże brzemię do udźwignięcia należy niezwłocznie zmienić tak, aby był przyjazny, radosny i lekki dla zdecydowanej większość społeczeństwa. Tradycyjna medycyna doskonale zna z praktyki jakie skutki przynoszą nieodpowiednie warunki psychiczne, mentalne i ekonomiczne dla formowania się pierwszej komórki, płodu i psychiki dziecka. Kolejne współczesne badania naukowe jedynie potwierdzają i na nowo dokumentują to, co doskonale jest znane od tysięcy lat we wszystkich dobrze rozwiniętych tradycjach i kulturach ludzkich cywilizacji. 

Człowiek ma w sobie dużo większe możliwości niźli się to wydaje, a przecież sama zdolność odnawiania się wszystkich komórek i organów czyni człowieka nowym stworzeniem w ciągu najpóźniej siedmiu lat, gdyż tyle potrzebują najwolniej wymieniające się komórki na to, aby stare obumarły, a w ich miejsce pojawiły się nowe. Już w czasie naszego poczęcia rozpoczyna się proces warunkowania człowieka, jego losu, zdolności do przeżywania rozmaitych cierpień i radości. Także to, czy życie będzie dla nas błogosławieństwem czy przekleństwem, pasmem sukcesów czy porażek, radością zdrowia czy smutkiem choroby – warunkowane jest silnie od momentu poczęcia, a potem umacniane w czasie urodzin i doświadczeń wczesnego dzieciństwa, tak do szóstego roku życia. Dzień poczęcia jest ważny dla naszego formowania, a jajo matki i plemnik ojca tworzą nową ludzką istotę o 46 chromosomach, jakże odmienną w koncepcji od małp mających 48 chromosomów czy innych gatunków ssaków. Zygota jest pierwszą komórką z której rozpoczyna się proces tworzenia naszego ciała i osobowości, jednak wiele uwarunkowań zostaje wytworzonych już na etapie zygoty czyli pierwszej komórki, zalążka naszego ciała. Wbrew wielu pozorom i mitom, bardzo ważnym jest dla jakości przyszłego życia człowieka w jakich warunkach zostaje stworzona zygota, gdyż okoliczności jej powstania, okoliczności połączenia nasienia matki z nasieniem ojca są bardzo istotne dla jakości i sposobu ludzkiego życia przez dziesiątki lat, aż do fizycznej śmierci. Wiele dawnych cywilizacji i kultur dbało o to, aby czas i okoliczności poczęcia człowieka były bardzo dobrze znane, a na czas poczęcia wyznaczano nawet horoskop poczęciowy uważany za dużo ważniejszy niż ten urodzeniowy, natalny - najpopularniejszy na zachodzie. 

Czym jest Joga? Co to jest Joga?

Bardzo wiele osób zainteresowanych poszukuje rzetelnej informacji w temacie "czym jest joga", "co to jest joga". Joga jest to rozbudowany system terapeutyczny i rozwojowy dotyczący ciała, umysłu i ducha, pochodzący z Indii, sprzed przynajmniej 7000 lat, a ponad 5 tysięcy lat p.e.ch. Słowo “yoga” w sanskrycie oznacza łączyć, integrować, unifikować, scalać, jednoczyć, ujarzmiać. Istnieje kilka zasadniczych, podstawowych ścieżek realizacji jogi będących zbiorami zasad postępowania oraz praktycznych ćwiczeń unifikacyjnych. Odnoszą się one do najistotniejszych aspektów, poprzez które człowiek ujawnia swoją naturę. Joga to uniwersalny system ćwiczeń psychofizycznych, który niesie ze sobą wiele korzyści dla zdrowia. Ćwicząc jogę regularnie jesteśmy w stanie osiągnąć prawdziwą harmonię ducha i ciała. Joga to trening budowania dobrego zdrowia, odporności fizycznej i psychicznej, rozwoju duchowego, joga to trening ku długowieczności i polepszeniu życia.

Czym jest Joga? 

Autentyczna JOGA jest to nauka zajmująca się rozwojem człowieka w każdym aspekcie, w tym zdrowiem i doskonaleniem ciała oraz umysłu. Umożliwia odkrycie w sobie różnicy między ciałem a umysłem, a także synchronizowanie ciała i umysłu. Joga to droga czy sztuka prawego i dobrego życia, stąd zwie się jogę gałęzią filozofii albo praktyczną filozofią życia. Joga jest najlepszą znaną ludzkości wszechstronną formą ćwiczeń służących zarówno rozwojowi fizycznemu, umysłowemu jak i duchowemu, i to bez względu na wyznawaną religię. Prawidłowe wykonywanie ćwiczeń jogi przydaje ciału lekkości, zwiększa możliwości pracy i odporność na choroby i niewygody, zwiększa zdolności umysłu i zmysłów oraz pozwala na przebudzenie jaźni, duszy. 

Joga to suma środków i technik umożliwiających wyzwolenie spod uwarunkowań karmana oraz uwolnienie od maji - iluzji i złudzeń. Joga etymologicznie pochodzi on od rdzenia yuj: wiązać, (po)łączyć, pojednać, złączyć, zaprząc, ujarzmi(a)ć, który odpowiada także łacińskim iungere, iugum, angielskiemu yoke, etc. Zakłada to, że więź między jednostkową duchowością (umysłowością) a duchowością uniwersalną została zerwana i należy ją z powrotem przywrócić, poprzez powiązanie na drodze jogi. Jogę charakteryzuje nie tylko strona praktyczna, ale również struktura inicjacyjna. Generalnie nikt nie uczy się jogi sam, potrzebne jest kierownictwo mistrza i doświadczonych nauczycieli. Jogi w Indiach uczą głęboko wtajemniczeni, na drodze bezpośredniego przekazu od mistrza do ucznia. 

Hatha joga, która zmierza do opanowania fizycznego organizmu, do którego też zalicza się psychika. Uprawianie wysublimowanej kultury etycznej (yama i niyama), postaw ciała - asan, mudr i bandh, ćwiczeń oddechowych - pranayamy, oraz stosowanie się do zaleceń dietetyki jogi oczyszczają i wzmacniają ciało fizyczne. Hatha joga zawiera także w sobie jogiczną psychologię i psychoterapię, oczyszczanie zmysłów zwaną pratyahara. Najpopularniejsza na Zachodzie forma praktyki jogi. 

Asany - Joga w Szkole Lajów

Asany w Laja Jodze - Joga szkoły Lajów 

Asany, relaksacje i medytacje jogiczne od kilku dziesięcioleci są na Zachodzie wykorzystywane do leczenia pacjentów z traumy i urazów, bolesnych wspomnień, koszmarnych przeżyć. Ofiary przemocy, wypadków, represji, molestowania - wszyscy którym dawna trauma utrudnia aktualne życie mogą skorzystać z dobrodziejstwa jogicznych metod relaksacji oraz leczniczych, redukujących poziom stresu i traumy medytacji. Szczęśliwsi ludzie, to szczęśliwsze społeczeństwo.

Śava Asana (Mrta Asana) 

Śavasana (śavāsana) jest formą relaksacji i medytacji uważnościowej (pratyahara) na leżąco. Pozostając w głębokiej uważności odprężamy, relaksujemy wszystkie mięśnie, uwalniamy wszelkie emocje, pozwalamy myślom przepływać swobodnie, ale nie koncentrujemy się na tym co przepływa. W sanskrycie śava lub mrta oznacza nieboszczyka, trupa, zwłoki. W tej pozycji jesteśmy tak odprężeni, że pozorujemy martwą osobę, nie poruszamy się, jesteśmy maksymalnie rozluźnieni, ale i świadomi cały czas - nie zasypiamy. Przez to jest to jedna z najtrudniejszych pozycji, mimo tego, że  jest pozornie bardzo łatwa. Pozycję trupa, nieboszczyka, można wykonywać zawsze, nawet po jedzeniu, tak długo jak chcesz i masz czas. Nogi rozłożone swobodnie na szerokość bioder czy ramion, dłonie po bokach tułowia, wnętrze dłoni zwrócone ku górze. Istnieje wersja Śawasany z pietami złączonymi tak, że się dotykają, co pobudza wewnętrzny ogień i wzmaga ciepło organizmu.

Śavasana - Prawidłowa pozycja martwego ciała

W śawasanie oddychaj normalnie i miarowo. Odczuwaj jak brzuch i klatka piersiowa powoli faluje. Jeśli jesteś niespokojny, to wydychaj bardziej miękko i dłużej. W czasie praktyki Śava Asanam często przechodzimy proces rozluźnienia od stóp w kierunku tułowia i głowy, a potem z powrotem do stóp. Śawasanę zwykle wykonuje się przez kilka lub kilkanaście minut na początku sesji praktyki Asan, a także na końcu sesji ćwiczenia Asan, jest to bowiem pozycja rozpoczynająca i zakańczająca trening Asan.

Śava Asana (Śawasana) - Prawidłowe wykonanie

Śawasana, pozycja nieboszczyka, usuwa wszelkie zmęczenie i relaksuje umysł, odpręża i wycisza całą psychikę. Pierwsza seria Asan tradycyjnej jogi - tych wykonywanych w pozycji leżącej na plecach jako wyjściowej i końcowej dla formy - w całości wykonywana jest z Śawasany. Głębiej śawasana używana jest w praktykach świadomego umierania oraz w celu eksterioryzacji czyli tak zwanych podróży eterycznych i astralnych. Typowy czas praktyki to 6 minut, 12 minut, 24 minuty, 48 minut, 2 godziny, 3 godziny (yama), a typowy czas praktykowania relaksacji i joganidry w pozycji śawasana to pół muhurty czyli 24 minuty w każdej sesji ćwiczenia jogi.

Medytacja i wzmacnianie

Laya Yoga (spolszcz. Laja Joga) jest bardziej medytacyjna, związana z autoanalizą, samopoznaniem, rozwojem duchowym. Jednakże proste ćwiczenia wzmacniające, w tym ćwiczenia mocy palców są jak najbardziej wskazane w każdym systemie ćwiczeń jogi, nie tylko w sztukach walki - kalaripayatu.

Tyle asan jest ćwiczonych w różnych szkołach Jogi, a wszystko po to, żeby moc swobodnie i długotrwale praktykować medytacje w tej jednej Królewskiej Asanie, w Padmasanie, w Pozycji Lotosu. 

Padmasana - Pozycja Lotosowa

Medytacja Światła w Jodze, w tym w Laja Jodze to często wizualizowanie złocistego blasku oraz świetlistego punktu, który pięknie promieniuje. 

Relaksacja w Jodze ćwiczona jest w siedzącej pozycji znanej dobrze osobom ćwiczącym Jogę jako Padmasana. Jest to przy okazji pozycja wyjściowa do praktyki Mudr z użyciem Asamyukta i Samyukta Hastas czyli układów palców dłoni lub złączeń dłoni. 

Manduka Asana 

Manduka Asana to całkiem przyjemna pozycja, ale zwykle robiona w uproszczeniu, bo stópki niezbyt często chcą się układać z tyłu tak aby leżeć na boku jak widać, a palce były pod odbytem, jak to opisano w dawnych traktatach klasycznej Jogi. 

Manduka Asana

Ardha-Bhujangasana - Pół-Kobra

Ardha-Bhujangasana - Pozycja kobry (półkobry) niweluje wady postawy i negatywne efekty siedzącego trybu życia, zwiększając ruchomość kręgosłupa oraz wzmacniając mięśnie pleców. Stymuluje układ trawienny, poprawia pracę serca i płuc. Pomaga pozbyć się stresu i zmęczenia. Dodaje energii i wzmacnia ciało. Należy pamiętać, że stopy są złączone, bo węże mają tylko jeden ogon. Warto także wiedzieć, że nie podnosi się pępka ponad ziemię, a pępek zawsze spoczywa na ziemi. Inaczej pozycja nie ma pozytywnego oddziaływania wężowego. 

Ardha Bhujanga - Półkobra (Ardhabhudźanga)

Ręce pomagają początkującym w zrobieniu później pełnej wersji Kobry w której nie ma podpierania się rękami, gdyż normalny wąż nie ma rąk. Pospolite rażące błędy w tej asanie, to rozsunięte nogi (dwa ogony) oraz podniesiony pępek i nieuczciwe wygięcie tułowia poprzez podniesienie pępka i bioder z pomocą rąk. Takie ćwiczenie pokazuje, że instruktorzy nie mają pojęcia o metodyce ćwiczenia pozycji Bhujanga (Ardha-bhujanga)... 

Joga - gimnastyka i filozofia duszy

Joga jako gimnastyka ciała, filozofia i rozwój duchowy na ścieżce lajów 

Jeśli w sondzie ulicznej zapytamy przechodniów czy wiedzą co to jest joga, prawdopodobnie większość odpowie twierdząco. Jedni powiedzą, że to forma gimnastyki, jak stretching i pilates, inni skojarzą jogę z hinduizmem i buddyzmem, jeszcze inni określą ją jako metodę rozwoju osobistego. Ci ostatni będą najbliżej prawdy o jodze, ale jakąś część racji będą mieli wszyscy. Asany są przygotowaniem do medytacji i bardziej oświeconych stanów umysłu. Mistrz Patanjali Ryszi w Joga Sutrach zaledwie wspomina o asanach, a inne starożytne teksty wyliczają tylko niewielką ilość pozycji ciała. Laja Joga jest najstarszą znaną autentyczną jogą, ścieżką oczyszczania i rozwoju ćakramów. Zawiera w sobie wszystkie jogiczne sadhany, czyli sposoby praktyk. Przedstawia szczegółowo budowę wewnętrzną człowieka, wszystkich pięciu jego ciał (kośa). Z bardziej znanej strony laja pokazuje sposoby oczyszczania aury, nadi i czakramów czyli tego co można nazwać aurą, biopolem, energetyczną otoczką człowieka i meridianami. 

Mistrz Jogin - Ryszi Patańdżali

Czym pozycje jogi różnią się od zwykłej szwedzkiej gimnastyki nauczanej w szkołach? Temat ten wraca jak bumerang w rozmaitych rozmowach, w sumie rzadziej nawet w samym środowisku jogicznym, a w zasadzie szkoda, bo potrzebne są dyskusje o kontekście jogi. "Na zewnątrz" grup jogicznych, na spotkaniach towarzyskich, w pracy - stosunkowo często znajdzie się ktoś błyskotliwy, kto zada pytanie: "A czym się pozycje jogi różnią od ćwiczeń gimnastycznych?". Temat pojawił się ostatnimi czasy w samym środowisku jogicznym naa jesień 2010 roku wywiązała się bardzo interesująca dyskusja między acharyą Śrivatsą Ramaswamim a autorem interesującej książki „Yoga Body: The Origins of Modern Posture Practice” dr. Mark Singleton'em o tym, co konstytuuje wyjątkowość systemu asan w jodze i na czym polega ich odmienność od zwykłych ćwiczeń gimnastycznych.

Sanskryckie słowo „joga” oznacza „scalać, ujarzmiać, łączyć”. Joga to system duchowy wyrosły w starożytnej kulturze Indii, ale nie jest ściśle związany ani z hinduizmem, ani z żadną konkretną religią. Joga pojawiła się w wedyjskiej kulturze duchowej wspólnej dla braminizmu, dżinizmu, hinduizmu, buddyzmu, a także sikhizmu. Joga jest zatem wartością ponadnarodową i ponadreligijną – jest to rozbudowany i precyzyjny system osobistego rozwoju polegający na jednoczesnym doskonaleniu ciała, umysłu i ducha oraz rozwijaniu harmonii z przyrodą. Warto pamiętać, żeby nie dać sobie wciskać plastikowych "mat do jogi", bo jogini na plastikach energetycznie izolujących od energii ziemi i przyrody nie ćwiczą. Trzeba też unikać sal bez dobrej wentylacji i wietrzenia, bo generalnie jogę najlepiej ćwiczyć w naturze, w kontakcie z przyrodą, a do ćwiczeń relaksacji czy oddychania potrzeba świeżego powietrza. Zatem rzekome kluby jogi przy ruchliwych i zadymionych ulicach w centrach miast, a także w dusznych salach gimnastycznych pozbawionych okien raczej odpadają. Tradycyjne maty do jogi produkowane są z trawy. 

Laja joga, anioły i anielscy ludzie indygo

Laja Joga w znacznej mierze poświęcona jest kontemplacji poznawania sfer niebiańskich oraz wyższych, anielskich form istnienia. Znaczna część zaawansowanej drogi rozwoju duchowego dotyczy wędrowaniu poprzez świata anielski, kazualny, wymaga praktyki wcielania anielskich cech i atrybutów istnienia oraz prowadzenia życia i działalności zgodnie z prawami i zasadami jakimi kierują się aniołowie, istoty światła, władcy świtu, archaniołowie, arhatowie i niebiańskie bóstwa czyli władcy niebios. Laja Joga nazywana jest niebiańską ścieżką anielskiego, oświeconego życia. 

Charakterystyczne cechy ludzi-aniołów  

Ludzie-Anioły wcielają się pośród zwyczajnej ludzkości, aby żyć na tej Ziemi, pośród zwykłych ludzi jako istoty „nie z tego świata”! Poczucie kosmicznego pochodzenia, niepasowania do ogółu ludzi, wrażenie przynależności do innego poziomu bytu, to zwykle bardzo proste oznaki anielskiej natury i jej inności. Anielskie dusze, dewaiczne natury są w swej istocie bardzo ufne i prostolinijne, szczere aż do bólu i uczciwe i często trudno im jest funkcjonować wśród demonicznej, asurowej ludzkości pełnej fałszu, obłudy i rozmaitych intryg. Anioły wcielone w ludzkie ciała nie tworzą mocnych więzów z ziemskimi istotami ani z rzeczami, a suwerenność, niezależność i wyraźna odmienność jest w nich bardzo wyraźna. Anioł idzie przez ziemskie życie nie oglądając się wstecz i nie jest przywiązany do tego, co przemija ani do tych, którzy odchodzą. Jeśli ludzka istota pokocha Anioła z wzajemnością, może być pewna uczucia, ale jak odejdzie, to musi wiedzieć, ze nie ma już powrotu, gdyż Anioły nie wracają do przeszłości i nie bawią się w demoniczną grę rozstań i powrotów, jaką lubią asurowi ludzie. Anielska natura spontanicznie popada w nastrój refleksji i zadumy w czasie wschodu i zachodu Słońca oraz w czasie pełni Księżyca, które bardzo lubi oglądać. Człowiek anielski zwykle od dzieciństwa oddaje się spontanicznej, prostej kontemplacji i unika miejsc oraz rzeczy sztucznych, nienaturalnych, a wybiera wszystko to, co naturalne i ożywione ręką Stwórcy!

Kto ma rozwiniętą eteryczną zdolność postrzegania, ten na czołach i dłoniach anielskich ludzi może widzieć pewne subtelne znaki pokazujące, w jakich niebiańskich hierarchiach umiejscowiona jest Dusza i jaka jest jej misja czy rola na tej Ziemi, w ludzkiej inkarnacji. Poczucie ważnego celu czy wzniosłej misji towarzyszy anielskim duszom już od dzieciństwa i potrafią z wielką mocą, na przekór ziemskim przeciwnościom skierować się ku swej duchowej aktywności. Każda anielska osoba posiada na Ziemi swoje wcielone duchowe zwierzchnictwo, które rozpoznaje jako duchowego Mistrza czy Nauczyciela i którego trzyma się wiernie w całym biegu swojego życia. Budzenie się anielskich dusz miewa miejsce zwykle w wieku 16-tu lub 25-ciu lat rozpoczęcia biegu ziemskiego wcielenia. Ludzie-Anioły mają naturalny wstręt i niechęć do wszelkich toksycznych i oszałamiających środków, jakich używają ludzie. W naturalny sposób wcielony aniołek nie chce jeść mięsa ani pić alkoholu, unika narkotyków i toksycznych leków, unika wielu ziemskich zwyczajów i zabobonów, które nie mają oparcia w prawach i zasadach Niebiańskiego Życia. Anielska osoba dąży do wzniosłych, idealistycznych sposobów życia i funkcjonowania i zwykle nie jest od dzieciństwa rozumiana przez swoje otoczenie. Dziwi się oszustwom, plotkom i obłudnemu zakłamaniu ludzi, czując, że nie tak wedle praw natury należy postępować. Jednocześnie jest osobą, która żyje w przyjaźni ze zwierzętami i roślinami, potrafiąc się z nimi doskonale porozumiewać! Kiedy anielska osoba pozna się na ludziach i ich biednych zwyczajach, będzie się starała wyraźnie podkreślić swą odmienność i przynależność do innego, wyższego świata, co bywa często przyczyną dramatycznych przeżyć. 

Laja Joga - droga zdrowia i długowieczności

Laja - Joga zdrowia, szczęśliwości i długowieczności 

Starożytna joga Lajów doskonale wpisuje się w jogiczne tradycje kultywowania dobrego zdrowia, szczęśliwości i długowieczności. Miliony ludzi marzy o długowieczności, o długim życiu, a przecież jest wiele rozmaitych przyczynków, aby móc maksymalnie zdrowo i długo żyć na tej Ziemi, a wiele z nich powtarzają Mędrcy i Prorocy od tysięcy lat, a i uznają i przypominają uczciwi naukowcy w każdej epoce. Odżywianie, emocjonalny spokój i respektowanie kilku odwiecznych Praw Natury daje obraz elementarnych podstaw długiego i zdrowego życia. Można rozpamiętywać starożytne długowieczne społeczności i brać ich styl życia za wzór do naśladowania, chociaż i dzisiaj nie brakuje ludzi i społeczności długowiecznych. Zorientowanie odżywiania na pokarm roślinny, jarski z okresowymi postami, odpoczynkami od jedzenia, picie zdrowej, czystej źródlanej wody, spanie w nocy, a czuwanie w dzień, jedzenie z umiarem bez przejadania się, dużo ruchu na świeżym powietrzu wśród przyrody, emocjonalne wyciszenie, unikanie zmartwień, szoków i stresów - to wszystko są niezmienne dobre rady dla ludzkości, aby żyć zdrowo i długo. 

Pranam-Asana - pozycja skupienia, energetyzacji i medytacji

Długość życia wzrasta wraz z poziomem wykształcenia, a ludzie, którzy ciągle się uczą i dokształcają, poznają i badają żyją przeciętnie nawet i 20 lat dłużej niźli ci, którzy nie wykazują chęci do uczenia, poznawania, badania i studiowania. Pogłębianie wiedzy i zrozumienia jest istotnym czynnikiem dla zdrowia i długowieczności, ludzie uczeni i uczący się generalnie też mniej chorują, o czym trzeba każdemu przypominać. Rozwiązywanie zagadek i łamigłówek, gromadzenie wiedzy sprzyja długiemu życiu i wykorzystaniu genu długości życia do maksimum, a ludzki organizm wedle mądrości starożytnych zaprogramowany jest na około 120 lat jako na średni, przeciętny wiek osiągalny przez całe społeczeństwo. Można powiedzieć, że zdrowy tryb życia obrazuje ilość stulatków w społeczeństwie ludzi. Uczcie się, o ludzie, i dokształcajcie, a im bardziej wszechstronna wasza wiedza, tym lepiej dla waszego zdrowia, życia i długowieczności!

Oprócz porad ewidentnych jak właściwe dla zdrowia odżywianie jarskie, roślinne oparte na zbożach i nasionach, owocach i warzywach czy orzechach musi człowiek unikać rzeczy, które krew i nieszczęście sprowadzają na jego głowę, a przecież rozmyślając o dobrym życiu pierwszych ludzi w rajskim Ogrodzie Wschodu, w Ogrodzie Eden bardzo łatwo nauczyć się zasad życia. Unikanie trucizn takich jak alkohol, które zdecydowanie niszczą i degenerują mózg uniemożliwiając uczenie i poznawanie oraz degenerując charakter i powodując choroby, człowiek zdecydowanie poprawia swoje zdrowie i wydłuża życie. Istniały kiedyś cywilizacje długowieczne, gdzie czas życia człowieka mierzono tysiącleciem, a był to Złoty Wiek ludzkości, niestety złe i niegodziwe życie, zjadanie ciał zabitych zwierząt, picie alkoholu, odmowa edukacji spowodowały upadek rasy długowiecznych ludzi i skrócenie czasu ich życia do około 120 lat, a często do 60 i 70 lat zaledwie! 

Joga i tajemna wiedza o czakrach

Anahata - Rozwój ćakramu serca 

Anahata, Sanskryckie: अनाहत, Anāhata - to według tradycji hinduskiej ćakra serca, przyjaźni, sympatii, życzliwości, współczucia, miłosierdzia, miłości, światła i pozytywnych emocji. Ćakra związana z energiami leczniczymi i posiadająca lecznicze właściwości i możliwość ich pobudzania. Ćakra anahata, serce, to ośrodek żywiołu powietrza, kwiat lotosu o dwunastu płatkach budzących się z wnętrza w czterech pączkach po trzy płatki, co oznacza cztery wielkie cykle składające się z trzech małych cykli praktyki z sercem. Mistrzowie Wschodu nauczają, że podstawowy rozwój ośrodka serca trwa przez 12 lat. Jest to cykl jaki uczeń spędza ze swoim Mistrzem, Śri Guru, aby poprzez naukę, praktykę i służbę duchową mógł rozbudzić, oczyścić i rozwinąć ćakram serca o dwunastu płatkach.

Anahata - Ośrodek Serca - Podstawowa symbolika i kolor

Jednym z aspektów rozwoju serca jest astrologia wedyjska jako wiedza o słonecznych znakach zodiaku. Rozwój ośrodka serca wyznaczają kolejne płatki lotosu Anahata, których jest dwanaście. Symbolem jest wedyjska gwiazda sześcioramienna, a mantrą nasienną sylaba "Yam". Symbolem duszy jest jasny, nieruchomy płomień. Należy podkreślić, że ludzie, którzy nie przeszli cyklu 12-tu lat praktyki inicjacyjnej pod kierunkiem Mistrza, żyjącego Śri Guru na pewno nie są ludźmi serca i nie rozwinęli ćakramu Anahata, który przez czystą więź z Mistrzem Mądrości, poprzez czystą, nieskalaną więź z Guru się rozwija. Praktyki promienia harmonii, piękna i sztuki z białym światłem oraz lecznicze energie zielonkawego światła o odcieniu wiosennej zieleni - to podstawa kolorystyka znana z medytacji serca. 

Starożytni Ryszi, Mistrzowie Mądrości nauczali, że SERCE rozwija się w dwunastu wielkich etapach czy kręgach. Lekcje podstawowe nauk duchowych serca związane są zwykle z liczbą 144 - czyli 12x12. Przy okazji wspomina się o 144 tysiącach Mistrzów Oświeconych czy Świętych, którzy opiekują się rozwojem duchowym ludzkości jako tzw. Duchowa Hierarchia Mistrzów Mądrości z Himalajów. Bardziej szczegółowo Ryszi (Oświeceni Mistrzowie Mądrości) wspominają o liczbie 12x12x12 czyli 1728 lub 12 cykli po 144 bardziej szczegółowych Lekcji Serca jakie musi opanować w praktyce adept, aby przybliżyć się do Oświecenia. Nauka to nie tylko przeczytanie lekcji duchowej wiedzy, ale jej zapamiętanie i praktyczne wcielenie we własnym życiu, przerobienie nauki w swoim codziennym życiu. Oto prawdziwy wymiar serca. Oto Krąg Hrid, Krąg Nauk Serca.