Mahavatar Babaji - Kundalini Krija Joga

Mahavatar Nagaraja Kriya Babaji - Nieśmiertelny Mistrz Jogi

Mahavatar Babaji [Mahāvatār Bābājī] w spolszczeniu Mahawatar Babadźi, jest żyjącym mistrzem i wyższym przewodnikiem duchowym, który kieruje swoimi uczniami na odległość i bardzo rzadko można go zobaczyć w jego fizycznej formie, gdyż przebywa na subtelniejszym planie eterycznym w jodze znanym jako linga śarira. Tylko zaawansowani adepci praktykujący krija jogę są jego uczniami, a w Indii często określany jest imieniem Himalaya Swami lub Himalaya Babaji czyli Himalajskim Mistrzem Duchowym, także jako Śri Guru Babaji. W Indii, a szczególnie w Pamirze i Hindukuszu, mistrz Mahavatar Babaji uważany jest powszechnie za nieśmiertelnego Jogina i Ojca Joginów, niezależnie od rodzaju praktykowanej formy Jogi. Uchodzi za natchnienie i źródło inspiracji dla wszystkich joginów i joginek poszukujących długowieczności, nieśmiertelności i przejścia w wyższą duchową formę nadludzkiego czy boskiego istnienia. 

Przez mieszkańców Indii słowo Babaji, (बाबाजॊ spolszczone jako Babadżi lub Babadźi), jest często używane w odniesieniu do mnicha, zwierzchnika aśramu lub szkoły jogi i medytacji. Mahavatar Nagaraja Babaji (Mahawatar Nagaradźa Babadźi) znane jest jako właściwe imię odnoszące się do konkretnego Wielkiego Mistrza Duchowego, współczesnego odrodziciela systemu znanego jako Krija Joga (ang. Kriya Yoga). Kiedy ludzie na Zachodzie słyszą imię Babadżi, tylko jedna osoba przychodzi im do głowy. Mahavatara Babaji ze swoją potężną, boską mocą, wielkimi siddhi, stał się duchowym nauczycielem Śri Lahiri Mahaśaja (ang. Mahasaya), któremu przekazał wspaniałe techniki Krija Jogi w 1861 roku w Ranikhet w Indiach, u podnóży Himalajów. 

Nie wiele wiadomo o jego urodzinach, jego duchowym treningu czy jego miejscu zamieszkania, a więc jest on raczej tajemniczy dla duchowych poszukiwaczy, chociaż w Indii dobrze znany od początku III wieku e.ch. Ta niewielka ilość informacji, które posiadamy została przekazana przez innych Mistrzów Krija Jogi, takich jak Śri Lahiri Mahaśaja, który go spotkał lub Swami Śri Jukteśwar (ang. Yukteshvar) i Paramahamsa Jogananda (ang. Yogananda), którzy widzieli jego postać na własne oczy. Mahavatar Babaji jest ponadczasowym świętym, wielką inkarnacją, która jest zaangażowana w boską lilę (grę) pomagania szczerym poszukiwaczom na ścieżce duchowości. 

Swami Satyeśvarananda nazywa Mahavatara Babaji wprost mistrzem himalajskiej jogi lub mistrzem jogi z Himalajów, gdyż choć urodził się w Tamil Nadu, osiadł jednak głęboko w Himalajach w okolicy Ranikhet stan Uttaranchal i tam osiągnął stan Amritam, Nieśmiertelności, Świetlistego Ciała, z którego okazjonalnie się manifestuje. Mahavatar Babaji często jest przedstawiany i wspominany razem ze swoją świetlistą siostrą, Śri Nagalakshmi Deviyar Mataji. Awatara w sanskrycie, a w hindi Awatar jest istotą duchową, która przekroczyła wszelkie ludzkie ograniczenia. Według nauczycieli Krija Jogi Joganandy Mahavatar Babaji uważany jest za mistrza, który nauczał Jezusa Chrystusa technik zmartwychwstania i wniebowstąpienia, czyli za Ojca Niebieskiego, w istocie duchowego Ojca Chrystusa z Niebios. Babadżi jest ponadczasowym świętym, wielką inkarnacją, która była zaangażowana w boską lilę (grę) pomagania szczerym poszukiwaczom na ścieżce duchowości. 

Joga medytacja zdrowie nauczyciele i UNESCO

Bez jogi nie byłabym tu, gdzie jestem - mówi Paulina Holtz

O sile, jaką daje joga. O energii, którą winien dawać dobry nauczyciel jogi, a także o tym, że joga przychodzi do nas tylko wtedy, kiedy jesteśmy na nią gotowi, rozmawiamy z aktorką i początkującą praktykantką jogi w Polsce Pauliną Holtz. Najbardziej nietypowe miejsce, w jakim uprawiała pani jogę to Szczyt góry Wierchomla. W 2014 roku byłam na Maratonie Jogi, który odbywa się w tej miejscowości co roku pod koniec sierpnia. Nawiasem mówiąc, jest to kapitalne wydarzenie, które każdemu polecam. W ramach imprezy odbywa się wiele warsztatów i wykładów a na zakończenie robimy cykl powitań słońca z wielkim mantrowaniem - to jest taka sekwencja następujących po sobie kilku pozycji, powtórzona 108 razy; wszystko trwa dobrą godzinę. 

Paulina Holtz - Joga

Wtedy, na szczycie Wierchomli, razem z moją instruktorką Eweliną Godlewską ćwiczyłyśmy w totalnym deszczu. Dopiero na samym końcu niebo rozpogodziło się, więc to nasze powitanie słońca spełniło swoją rolę. Ale zanim to się stało, łatwo nie było: mokra mata, ślisko, poza tym nierówno, bo szczyt góry jest bardzo pochyły. Było to więc ogromne wyzwanie, ale i wielka przyjemność i satysfakcja zarazem. Przygoda, którą będę pamiętać do końca życia. 

Jak długo uprawia pani jogę? 

Nieco ponad cztery lata, ale pierwsze spotkanie z jogą zaliczyłam w wieku 20 lat. Wtedy jednak skończyło się to porażką. Dziś wiem, że joga przychodzi do nas w czasie, kiedy my jesteśmy na nią gotowi. Wtedy najpewniej nie byłam. - mówiła w wywiadzie Paulina Holtz. 

Oddechowa Krija Joga leczy z depresji

Joga oparta na oddychaniu może pomóc w leczeniu depresji

Leki przeciwdepresyjne są uważane za podstawową metodę leczenia ciężkiej depresji w medycynie zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej, ale leki te nie działają na więcej niż połowę Amerykanów. Oznacza to, że skuteczne są tylko u około połowy pacjentów z depresją. Teraz badacze sugerują, że aby zwiększyć ich skuteczność, należy zacząć trenować jogę opartą na oddychaniu czyli na technikach pranajamy, co oznacza wprowadzenie do swojego dnia codziennego ćwiczeń typowych dla takich stylów praktyki jogicznej jak Krija Joga, Laja Joga, Radźa Joga (Raya Yoga), Śiwa Joga czy Bhaiszadźja Joga. 

W badaniu pilotażowym, opublikowanym w "Journal of Clinical Psychiatry" z końca 2016 roku, naukowcy zaprezentowali, jak osiem tygodni jogi typu tradycyjna indyjska Krija Joga pozytywnie wpłynęło na wyraźne obniżenie lęków i depresji u grupy pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym (MDD), którzy nie reagowali na leki przeciwdepresyjne. Depresja jest obecnie na czwartym miejscu najpowszechniejszych chorób na świecie, a według WHO czyli Światowej Organizacji Zdrowia, do 2020 roku może wysunąć się na drugie miejsce. Oznacza to, że depresja jest coraz poważniejszym zagrożeniem dla zdrowia ludzkości. Obecnie w Polsce z depresją zmaga się około 1,5 miliona osób. 

Joga - Oddychanie - Światło

Objawy depresji mogą obejmować utrzymujący się smutek, poczucie beznadziejności, pesymizm, poczucie winy i bezwartościowości, zmęczenie, utratę zainteresowania jakąkolwiek aktywnością, zmniejszenie apetytu, utratę masy ciała i bezsenność. Zespół chorobowy MDD (F32, F33) czyli ciężką depresję rozpoznaje się zazwyczaj, gdy u danej osoby występuje co najmniej pięć z tych objawów przez co najmniej 2 tygodnie. Leki przeciwdepresyjne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), są często pierwszą proponowaną formą leczenia depresji ciężkiej typu amerykańskiego MDD, ale pacjenci nie zawsze reaguje na leczenie farmakologiczne. Choć można zastosować wówczas dodatkowe leki, może to prowadzić do nieprzyjemnych skutków ubocznych, które skłaniają pacjentów do przerwania leczenia, co sprzyja nawrotom depresji. 

W 2016 roku dr Anup Sharma, pracownik naukowy na Wydziale Psychiatrii na Uniwersytecie w Pensylwanii w USA oraz jego zespół sugerują, że joga typu Kriya Joga może być skutecznym i tanim sposobem, aby pomóc pacjentom, którzy nie reagują na leki przeciwdepresyjne. Joga typu Krija Joga jest techniką medytacji, który skupia się dużo na rytmicznych ćwiczeniach oddechowych, w celu wprowadzenia umysłu w głęboki, spokojny stan. - Joga typu Krija Joga pozwala ludziom w aktywny sposób doświadczać głębokiego stanu medytacji, który jest łatwy do nauczenia i osiągnięcia w różnych warunkach - zauważa dr Sharma. 

Dr Sharma i jego współpracownicy mówią, że nie przeprowadzono dotychczas w Pensylwanii w USA żadnych badań klinicznych oceniających, czy dana praktyka jest korzystna w warunkach ambulatoryjnych. Co więcej, naukowcy zauważają, że brakuje dobrze zaprojektowanych badań dotyczących ewentualnego korzystnego wpływu metod jogi na poprawę stanu pacjentów z depresją. Do swoich badań zespół włączył 25 dorosłych, u których rozpoznano MDD czyli ciężką depresję. Wszyscy pacjenci brali już leki przeciwdepresyjne przez okres co najmniej osiem tygodni, ale nie zauważali znacznej poprawy swojego stanu zdrowia. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup na okres ośmiu tygodni: grupa jogi typu Kriya Joga oraz grupy oczekującej. 

Kontaktowanie z Wyższą Jaźnią

Kontaktowanie i łączność z Wyższą Jaźnią 

W ćwiczeniach rozwoju zdolności uzdrowicielskich, szamańskich czy psychotronicznych, chcąc zorientować się czy została nawiązana łączność z Wyższą Jaźnią, Atmanem czy Aumakua, musimy zwracać uwagę na specyficzne symptomy czy omeny nawiązania połączenia „z górą”. Przepływ energii życiowej czyli prany przez Hunę zwanej maną wywołuje charakterystyczne dreszcze, ciarki, mrowienie lub wibracje, a czasem także emocjonalne stany psychiczne, poruszenia. Jeżeli zatem pewne specyficzne dreszcze czy drżenia występują, to znaczy, że niższa Jaźń (Anava, Asmita) spełnia nasze sugestywne polecenie i nawiązuje kontakt z Wyższą Jaźnią. Wiele osób zna owo uczucie mrowienia czy też „jeżenia się włosów na głowie, które pojawia się wraz z wyczuwaniem bliskiej obecności duchów i niewidzialnych istot. Kiedy widmowy gość zwany duchem dotyka człowieka swoim widmowym ciałem pranicznym lub kamamanasowym czyli astromentalnym, powoduje przepływ dodatkowej energii witalnej, co powoduje charakterystyczne dreszcze, drżenia i emocje. W mocniejszej wersji zjawisko występuje, gdy nawiązuje się łączność ze sferą Wyższej Jaźni, łączność z Atmanem przez Hunę zwanym Aumakuą. 

Zgodnie z naukami jogi z indyjskiego i tybetańskiego Wschodu oraz zgodnie z naukami hawajskich Kahunów, Wyższa Jaźń czyli Atman łączy się z człowiekiem mocniej i kontaktuje w czasie snu, czyniąc użytek z eterycznej nici zwanej Antahkaraną w jodze, a nicią Aka w Hunie, która łączy ciała niższe i wyższe pozwalając na komunikację pomiędzy sferami czy powłokami świadomości. Wyższe Ja analizuje i odbiera wszystkie powstałe w ciągu dnia myśli, plany, nadzieje, lęki, miłości i nienawiści, intencje na które przekazujemy siłę życiową, a następnie używa do zbudowania zarysu naszej przyszłości czyli do wytworzenia w ciele widmowym zalążków tego, co się wydarzy jako odzwierciedlenie ludzkich dążeń. Myślowe zalążki pobrane z obrazów w umyśle zwane bidźami, nasionami albo sanskarami stają z czasem kształtem naszego życia, a Wyższa Jaźń boską energią pilnuje, aby wszystko co z tego ułoży się w nić losu miało moc urzeczywistnienia się i stało się faktami przyszłej rzeczywistości człowieka. W ten sposób Wyższa Jaźń, Atman, jest tuż ponad ludzką istotą boską twórczą świadomością, która wyplata „tkaninę życia” z materiału, który pobiera wprost od człowieka, a głęboki sen jest czasem analizowania ludzkiej świadomości na głębszym planie istnienia. 

Za dowód kontaktu z Wyższym Ja podczas snu często bywają uznane specyficzne dreszcze czy drżenia, jakieś szczególne wibracje, przeważnie występujące w okolicach splotu słonecznego, a dokładniej w obszarze działania manipura ćakry znajdującej się w centralnej części tułowia, ponad pępkiem. Drżenia czy wibracje pojawiają się częstokroć w momencie zasypiania lub senności, jeśli tylko jesteśmy dobrze zrelaksowani i odprężeni, rozluźnieni. Podczas łączności z podświadomością, z niższą zwierzęcą Jaźnią, Wyższa Jaźń człowieka zabiera niewielką ilość energii witalnej, która jest potrzebna do przetransportowania zawartości umysłu do sfer subtelniejszych w których rezyduje. W zamian otrzymujemy zasilający impuls energii wyższego rodzaju, świetlistej boskiej Daiwa Prany w naukach Huny zwanej Mana Loa, która ma silne właściwości ożywcze i lecznicze, a także służy do zasilania zasobów zbiornika sił witalnych w dole brzucha w którym drzemie energia rodowa przeznaczona człowiekowi na całą długość jego życia w fizycznym ciele. Wiele osób, gdy tylko zamierza iść spać lub uciąć sobie drzemkę popołudniową, odczuwa w momencie zasypiania silne wibracje, dreszcze czy ciarki, a zaraz po tym wrażeniu czuje się wypoczęta i odświeżona. Jest to działanie połączenia bioenergetycznego jaźni niższej z Jaźnią Wyższą dzięki któremu można od razu wstawać i brać się do pracy ze sporym zapasem świeżych sił witalnych. 

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana

Vipassana - Jogiczna Vipaśyana Sadhana 

Vipassana [vipassanā] lub Wipaśjana (skt. विपश्यन vipaśyanā, w spolszczeniu: wipaśjana), po chińsku 觀 guān (kuan) lub zhiguan, po japońsku shikan (śikan ta za, świadome siedzenie) – uważana za buddyjską technika medytacyjna pochodząca z dawnej Jogi nazywanej Jogą Upaniszad lub Jogą Królewską. Inną nazwą dla Wipaśjany jest sanskryckie Pratyakṣa (pratjaksza) - naoczność. Tybetańskie lhagthong oznacza po prostu wyższe widzenie lub szersze widzenie. Wywodzi się z tradycji wedyjskiej Jogi, a później przejęta przez buddyjską therawadę oraz Zen (czytaj: Dzen). Medytacja vipassany czy właściwie wipaśjany w skrócie polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych reakcjach w obrębie ciała medytującego (sadhaka). Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana czyli koncentracji na naturalnym oddechu. 

Medytacja Vipaśyana - Yoga - Mahayoga

Semantycznie, vipassana (w języku pali) oznacza wgląd, czyli postrzeganie rzeczy i zjawisk takimi, jakimi są w istocie. Vipassana w tym ujęciu to esencja nauki Oświeconych czy Przebudzonych Mistrzów Jogi, w tym Buddy, doświadczenie faktyczne prawdy, którą głosili dawni Ryszi (Rishi). Vipassana, Wipaśjana, która oznacza „widzieć rzeczy takimi, jakimi są”, Wglądanie, Oglądanie, jest jedną z najstarszych indyjskich technik medytacyjnych nauczanych w starych szkołach Jogi i Tantry. Nauczano jej już ponad 7 tysięcy lat temu, kiedy była Sztuką Życia czyli uniwersalnym lekarstwem na powszechne dolegliwości mentalne, emocjonalne i duchowe. Technika medytacji Vipaśyana czy Vipassana jest nauczana współcześnie zwykle na przynajmniej 10-dniowych warsztatach stacjonarnych o charakterze odosobnienia medytacyjnego, na których uczestnicy poznają podstawy metody i praktykują przez pełne przynajmniej 10 dni i nocy – okres zwykle wystarczający, aby doświadczyć jej korzystnych rezultatów. Nie są wymagane żadne wcześniejsze doświadczenia z medytacją, chociaż dla osób całkiem początkujących czasem jest lepiej aby zacząć od zapoznania z ćwiczeniami skupiania, koncentracji czy medytacji na zajęciach sobotnio-niedzielnych trwających 2-3 dni. Osoby ćwiczące Jogę z elementami ćwiczeń koncentracji i medytacji nie powinny mieć żadnego problemu z udziałem w praktyce trwającej 10 dni lub trzy tygodnie, takiej jak Vipaśyana. 

W Polsce warsztaty zapoznawcze 10-dni oraz dla zaawansowanych (trzy tygodnie - 21 dni lub pełne 6 tygodni, 42 dni) są prowadzone kilka razy w roku w wynajętych obiektach. Prowadzenie warsztatów finansowane jest wyłącznie z dobrowolnie ofiarowanych dotacji na rzecz prowadzących. Uczestnicy pokrywają jedynie koszta noclegów w wynajętych obiektach oraz koszta wyżywienia, które w czasie odosobnienia z Wipaśjaną jest zwykle ascetycznie skromne, a zatem niedrogie. Nauczyciel czy Mistrz Medytacji ani jego asystenci nie otrzymują przewidywalnego wynagrodzenia za swoją pracę - a zdają się na dobrowolne dotacje uczestników warsztatu odosobnieniowego. Zarówno oni jak i organizatorzy oraz obsługa pracują jako wolontariusze, jednakże koszta noclegów i wyżywienia finansowane są ze składek wszystkich uczestników warsztatów, chyba, że miejsce jest użyczone przez właściciela na zasadzie podobnej jak datki dla prowadzących czy organizatorów. 

Wąż - taoistyczny horoskop chiński

Wąż - w taoistycznym horoskopie chińskim 

Materiał ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień rozwoju duchowego i mistycznej transformacji osób urodzonych w Roku Węża lub posiadających dużo cech i jakości Wężowych w horoskopie. 

Wąż - sanskryt: Naga, Sarpa, Naya

Chiński horoskop dwunastu zwierząt 

Legenda głosi, że twórcę taoistycznego horoskopu chińskiego jest mityczna postać cesarza Huang Di (czytamy: Hłang Ti). Tak samo jak astrologiczny Zodiak, tak i ten chiński składa się z 12 znaków. Znakom zodiaku chińskiego patronują zwierzęta, których cechy charakterystyczne – według tradycji – dominują u ludzi urodzonych pod danym znakiem. Są nimi: Szczur, Bawół (lub Wół czasami Krowa), Tygrys, Kot (lub Królik), Koń, Kozioł (lub Koza czasami Owca), Małpa, Kogut, Pies, Świnia (Dzik). Jednak w przeciwieństwie do zachodniego, cały cykl zodiakalny dzieli się nie tylko na miesiące, ale także 12 lat oraz 12 podwójnych godzin doby. Poszczególne lata rozliczane są w cyklu dwunastostopniowym w oparciu o ruch Jowisza.

Dodatkowo wyróżniane jest 5 żywiołów, które są ściśle skorelowane z planetami. I tak:

* Jowisz – drzewo

* Mars – ogień 

* Saturn – ziemia

* Wenus – metal (złoto)

* Merkury – woda

W wyniku tego cykl chińskiego zodiaku wraz z żywiołami trwa 60 lat. Jednak w odniesieniu do kalendarza gregoriańskiego rok chiński jest ruchomy, tak więc i horoskop nie odnosi się ściśle do lat tak jak rozumiemy je w Europie. Chiński rok zaczyna się zazwyczaj pod koniec stycznia lub w lutym, co trzeba dokładnie sprawdzać. Na Zachodzie ogranicza się chiński horoskop tylko do roku, ale według chińskich astrologów, zarówno miesiąc jak i dzień urodzenia oraz dobowe godziny zwierząt i żywiołów mogą mieć wpływ na charakter danej osoby. W sumie można być podwójnym, potrójnym lub poczwórnym zwierzęciem lub żywiołem (elementem) w horoskopie, co daje większe nasilenie ogólnych cech roku urodzenia. Pełny chiński horoskop analizuje rok, miesiąc, dzień i godzinę urodzenia, tzw. Cztery Filary Przeznaczenia, czyli zwierzęta i żywioły władające tymi filarami. 

Początek nowego roku w chińskim kalendarzu księżycowym jest świętem ruchomym, przypada w dniu gdy Słońce tworzy koniunkcję z Księżycem czyli w Nów Księżyca, a oba te ciała przebywają w znaku Wodnika, zatem pomiędzy 21 stycznia, a 21 lutego. Z tego powodu lata chińskie oznaczone nazwami gatunków zwierząt mają zmienną długość. Kolejnym latom patronuje jedno z dwunastu świętych czy magicznych zwierząt taoistycznych stylów rozwoju człowieka. Każde z nich posiada odrębną charakterystykę, działa według własnych zasad, ma inne preferencje, tworzy swój własny świat, wyznacza pewien styl sztuki walki wedle 12-tu zwierząt. Dodatkowo na ten dwunastoletni cykl nałożony jest jeszcze jeden cykl - pięciu chińskich żywiołów, o nazwach Drzewo, Ogień, Ziemia, Metal (Złoto) i Woda. Każdy z nich działa przez dwa lata i w pierwszym roku przejawia się aktywnie, jako energia yang, a w drugim pasywnie, w sposób jin, zatem mamy lata Jang oraz Jin w żywiole i zwierzęciu. W rezultacie każdy rok opisany jest przez jedno ze zwierząt i przez jeden z żywiołów oraz przez Rok Jang lub Jin. A każde zwierzę występuje w pięciu odmianach, ponieważ, pojawiając się co dwanaście lat, znajduje się kolejno pod wpływem jednego z następujących po sobie żywiołów, zawsze jednak wykazuje swą stałą cechę Jang, bądź Jin.

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości

Mahajoga - Wielka Joga Doskonałości - Joga Klasyczna 

Joga (ang. Yoga) - to jedno z najbardziej antycznych dziedzictw kulturowych Indii; jeden z najbardziej ortodoksyjnych systemów indyjskiej filozofii. Z uwagi na bezcenny wpływ jogi na podnoszenie jakości fizycznego , psychicznego jak i społecznego życia człowieka, jest ona obecnie jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się form aktywności, zyskującą zagorzałych zwolenników na wszystkich kontynentach. Słowo "joga" wywołuje różnorakie skojarzenia począwszy od kojarzenia z trudnymi do wykonania pozycjami, aż po głęboki rozwój duchowy człowieka i zjednoczenie duszy indywidualnej z Bogiem na sposób mistyków. 

Laya Yoga - Roztopienie w Świadomości Najwyższej Istoty

Joga mimo swych wedyjskich, bramińskich i tantrycznych korzeni nie czyni z jej adeptów wyznawców hinduizmu, dżinizmu czy buddyzmu, nie jest także jakąś hinduistyczną sektą ingerującą w życie religijne praktykujących ją ludzi. Słowo "joga" z sanskryckiego znaczy: scalać, jednoczyć i w takim rozumieniu joga stanowi próbę świadomego zespolenia cielesnej, intelektualnej oraz duchowej sfery życia człowieka. Praktyka jogi wymaga poddania twardej dyscyplinie umysłu, emocji i woli, co w efekcie rozwija stan duchowej równowagi pozwalającej odnosić się do wszelkich aspektów codzienności z jednakowym spokojem i rozwagą. Człowiekiem, który pozostawił po sobie usystematyzowany podręcznik instruktora nauki jogi był wedyjski mędrzec Patandżali (Patanjali). W dziele zatytułowanym "Jogasutry" opisał on jogę jako kontrolę poruszeń własnego umysłu, intelektu i ego oraz rozwój cudownych mocy, a także wyzwolenie z kołowrotu wcieleń. 

Mahāyoga - Mahajoga, Mahayoga - to starożytna forma ogólnego wprowadzenia w metody praktyczne jogi dana przez Wielkiego Mistrza Śiwa Jogeśwara (Śiva Yogeśvara) przed tysiącami lat. Ogólne wprowadzenie czy zapoznanie z Jogą opiera się na czterech inicjacyjnych metodach przekazu czy nauczania Jogi znanych jako: 

1. Mantra Joga (mantrayoga) - ścieżka praktyki z sanskryckimi frazami i dźwiękami danymi przez dewów (anioły, bóstwa, awatarów) dla rozwoju ludzkości. 

2. Hatha Joga (hathayoga) - ścieżka praktyki oparta na ćwiczeniach równoważenia energii słonecznych (HA) i księżycowych (THA). 

3. Laja Joga (layayoga) - ścieżka praktyki jogi oparta na duchowej wiedzy dewów (aniołów, bóstw i awatarów) o ośrodkach duszy, ćakrach (czakry) oraz nadi - kanałach energii. 

4. Radża Joga (rajayoga) - ścieżka jogi królewskiej służącej osiąganiu władz nadzmysłowych i rozwoju sił paranormalnych oraz duchowych. 

Mahajoga jest fundamentalną Jogą posiadającą cztery formy, cztery postaci. Każda z czterech form jogi posiada zasadniczą strukturę pojazdu ośmiu części, Asztanga (Ashtanga) jednak Laja Joga wyróżnia zwykle pomiędzy dhjaną (dhyana), a samadhi dodatkową mistyczną angę (część) znaną jako Laja Krija (layakriya), co daje w sumie dziewięć części pojazdu Lajów. Mahajoga to pojazd rozwoju duchowego człowieka, pojazd przywracania boskości ludzkim duszom, który jest złożony z czterech głównych form jogi i jogicznej praktyki, pojazd dany przez Śiwa Jogeśwara i zalecany także przez Wisznu oraz Brahmę. Cztery twarze Śiwa, Wisznu lub Brahma to właśnie cztery główne formy Jogi: mantra joga, hatha joga, laja joga i radża joga (uro joga, agni joga). Mahajoga nazywana jest także uproszczonym, tantrycznym systemem praktyki jogi. W swojej wyższej, głębszej postaci inicjacyjnej, Mahajoga nazywana jest Siddhajogą (sidhayoga). Mahajoga używana jest jako ogólne wprowadzenie do Ścieżki Jogi, zwykle aż do podjęcia przez osobę aspirującą duchowej Inicjacji (Diksza/n) z rąk autentycznego nauczyciela czy mistrza (guru) jednej z tradycyjnych linii przekazu znanych jako Sampradaya. W starych szkołach tybetańskiego buddyzmu Mahajoga w swoich wyższych etapach zawiera Anu Jogę oraz Ati Joge, które odpowiadają tradycyjnemu ujęciu Siddhajogi. 

Maha Joga, z sanskrytu Mahayoga to [dosł. 'wielka joga'‚'wielka integracja'] to joga prowadząca do pełnej integracji i koordynacji osoby ludzkiej – tj. mocy zdrowia fizycznego, psychicznego i duchowego (szczęśliwa długowieczność); w harmonii i doskonałości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Mahajoga, mahayoga przebiega na dwóch poziomach: wjaszti (vyashti) – indywidualnym (ciało, oddech i umysł) oraz samaszti (samashti) – powszechnym (rodzina, społeczeństwo, Przyroda, kosmos). Podejście integratywne nauczanego ludzkość przez Śiwa Boga systemu mahajogi prowadzi do rozpoznania (pratyabhijńa), że wszystko jest sobie równe, co oznacza że nikt nie jest lepszy od kogokolwiek lub czegokolwiek i że wszystko zawiera się we wszystkim. 

Ukryty umysł i oczyszczanie świata przodków

Podświadomość – to termin wprowadzony do psychologii przez Pierre'a Janet, często błędnie utożsamiany z pojęciem przedświadomości w teorii Freuda. W polskich tłumaczeniach dzieł Freuda niekiedy błędnie (obok terminu pozaświadomość) zastępuje pojęcie nieświadomość. Terminu tego używał niekiedy także Jung, odnosząc się do głębszej warstwy nieświadomości indywidualnej. Obszar nieświadomości indywidualnej w terminologii Junga nazywany jest cieniem indywidualnym. Podświadomość to inteligencja, która nadzoruje labirynt wszystkich czynności biochemicznych. Jednocześnie jest miejscem, w którym zgromadzone są wszystkie przyzwyczajenia dotyczące sfery fizycznej, emocjonalnej i mentalnej człowieka. Od czasów Freuda i Junga utarło się dzielić umysł na dwa poziomy - świadomość i podświadomość, chociaż wiele dawnych kultur znało sferę niższej jaźni, zwierzęcej jaźni, współcześnie zwanej podświadomością, umysłem brzusznym lub ukrytym umysłem. Nasz umysł przypomina trochę górę lodową na oceanie. Świadomość to niewielki wierzchołek tej góry, który wystaje ponad powierzchnię wody, natomiast podświadomość to cała reszta.  Uświadamiamy sobie jedynie niewielką część z tego, co się dzieje w naszym umyśle [może stąd wziął się ten dziwaczny pogląd, że wykorzystujemy tylko niewielki procent swego mózgu. Natomiast większość rzeczy dzieje się poza naszą świadomością. W naszej podświadomości są zapamiętywane wszystkie rzeczy, które kiedykolwiek w życiu widzieliśmy, słyszeliśmy czy czuliśmy. Rejestruje ona nasze myśli, uczucia, jest jak wielościeżkowa taśma z naszego życia. Spróbujmy więc dowiedzieć się, co kryje nasza podświadomość, niższa jaźń. 

Ukryty umysł - informacja, pamięć prenatalna, przodkowie, transformacja 

Ludzkość od tysiącleci wie o tajemnych sposobach redukowania nieznośnego chronicznego bólu, które pozwalają często nawet całkowicie uwolnić się od cierpienia w ciągu krótkiego czasu. Ludzkość wie, że istnieją sposoby podniesienia poziomu energii bez stymulowania się kofeiną, napojami energetycznymi czy dopalaczami. Wielu ludzi opanowało sposoby powstrzymania procesów starzenia i degeneracji organizmu, a mędrcy wszystkich czasów wskazywali generalną drogę wyzbywania się cierpienia i rozwijania zdolności bycia osobą szczęśliwą. Ogólnie mówimy o tradycyjnych technikach przywracania i podtrzymywania dobrego zdrowia, o technikach polepszania losu i odnajdywania szczęścia w życiu. Tradycyjna medycyna, joga i tantra mają tutaj wiele do zaoferowania, a cała nauka praktycznej jogi jest ścieżką uwolnienia od cierpienia nazywanego oceanem sansary. Cud życia w postaci ludzkiego losu czasem przeradza się w brzemię, które jest trudne do uniesienia i bywa dźwigane z wielkim wysiłkiem. Jednakże trzeba wiedzieć, że nie musi tak być, a człowiek, który przyszedł na ten świat ma prawo do zdrowia i szczęścia, ma prawo do radości i lekkości. Generalnie nawet system polityczno-gospodarczy, który nakłada zbyt duże brzemię do udźwignięcia należy niezwłocznie zmienić tak, aby był przyjazny, radosny i lekki dla zdecydowanej większość społeczeństwa. Tradycyjna medycyna doskonale zna z praktyki jakie skutki przynoszą nieodpowiednie warunki psychiczne, mentalne i ekonomiczne dla formowania się pierwszej komórki, płodu i psychiki dziecka. Kolejne współczesne badania naukowe jedynie potwierdzają i na nowo dokumentują to, co doskonale jest znane od tysięcy lat we wszystkich dobrze rozwiniętych tradycjach i kulturach ludzkich cywilizacji. 

Człowiek ma w sobie dużo większe możliwości niźli się to wydaje, a przecież sama zdolność odnawiania się wszystkich komórek i organów czyni człowieka nowym stworzeniem w ciągu najpóźniej siedmiu lat, gdyż tyle potrzebują najwolniej wymieniające się komórki na to, aby stare obumarły, a w ich miejsce pojawiły się nowe. Już w czasie naszego poczęcia rozpoczyna się proces warunkowania człowieka, jego losu, zdolności do przeżywania rozmaitych cierpień i radości. Także to, czy życie będzie dla nas błogosławieństwem czy przekleństwem, pasmem sukcesów czy porażek, radością zdrowia czy smutkiem choroby – warunkowane jest silnie od momentu poczęcia, a potem umacniane w czasie urodzin i doświadczeń wczesnego dzieciństwa, tak do szóstego roku życia. Dzień poczęcia jest ważny dla naszego formowania, a jajo matki i plemnik ojca tworzą nową ludzką istotę o 46 chromosomach, jakże odmienną w koncepcji od małp mających 48 chromosomów czy innych gatunków ssaków. Zygota jest pierwszą komórką z której rozpoczyna się proces tworzenia naszego ciała i osobowości, jednak wiele uwarunkowań zostaje wytworzonych już na etapie zygoty czyli pierwszej komórki, zalążka naszego ciała. Wbrew wielu pozorom i mitom, bardzo ważnym jest dla jakości przyszłego życia człowieka w jakich warunkach zostaje stworzona zygota, gdyż okoliczności jej powstania, okoliczności połączenia nasienia matki z nasieniem ojca są bardzo istotne dla jakości i sposobu ludzkiego życia przez dziesiątki lat, aż do fizycznej śmierci. Wiele dawnych cywilizacji i kultur dbało o to, aby czas i okoliczności poczęcia człowieka były bardzo dobrze znane, a na czas poczęcia wyznaczano nawet horoskop poczęciowy uważany za dużo ważniejszy niż ten urodzeniowy, natalny - najpopularniejszy na zachodzie. 

Czym jest Joga? Co to jest Joga?

Bardzo wiele osób zainteresowanych poszukuje rzetelnej informacji w temacie "czym jest joga", "co to jest joga". Joga jest to rozbudowany system terapeutyczny i rozwojowy dotyczący ciała, umysłu i ducha, pochodzący z Indii, sprzed przynajmniej 7000 lat, a ponad 5 tysięcy lat p.e.ch. Słowo “yoga” w sanskrycie oznacza łączyć, integrować, unifikować, scalać, jednoczyć, ujarzmiać. Istnieje kilka zasadniczych, podstawowych ścieżek realizacji jogi będących zbiorami zasad postępowania oraz praktycznych ćwiczeń unifikacyjnych. Odnoszą się one do najistotniejszych aspektów, poprzez które człowiek ujawnia swoją naturę. Joga to uniwersalny system ćwiczeń psychofizycznych, który niesie ze sobą wiele korzyści dla zdrowia. Ćwicząc jogę regularnie jesteśmy w stanie osiągnąć prawdziwą harmonię ducha i ciała. Joga to trening budowania dobrego zdrowia, odporności fizycznej i psychicznej, rozwoju duchowego, joga to trening ku długowieczności i polepszeniu życia.

Czym jest Joga? 

Autentyczna JOGA jest to nauka zajmująca się rozwojem człowieka w każdym aspekcie, w tym zdrowiem i doskonaleniem ciała oraz umysłu. Umożliwia odkrycie w sobie różnicy między ciałem a umysłem, a także synchronizowanie ciała i umysłu. Joga to droga czy sztuka prawego i dobrego życia, stąd zwie się jogę gałęzią filozofii albo praktyczną filozofią życia. Joga jest najlepszą znaną ludzkości wszechstronną formą ćwiczeń służących zarówno rozwojowi fizycznemu, umysłowemu jak i duchowemu, i to bez względu na wyznawaną religię. Prawidłowe wykonywanie ćwiczeń jogi przydaje ciału lekkości, zwiększa możliwości pracy i odporność na choroby i niewygody, zwiększa zdolności umysłu i zmysłów oraz pozwala na przebudzenie jaźni, duszy. 

Joga to suma środków i technik umożliwiających wyzwolenie spod uwarunkowań karmana oraz uwolnienie od maji - iluzji i złudzeń. Joga etymologicznie pochodzi on od rdzenia yuj: wiązać, (po)łączyć, pojednać, złączyć, zaprząc, ujarzmi(a)ć, który odpowiada także łacińskim iungere, iugum, angielskiemu yoke, etc. Zakłada to, że więź między jednostkową duchowością (umysłowością) a duchowością uniwersalną została zerwana i należy ją z powrotem przywrócić, poprzez powiązanie na drodze jogi. Jogę charakteryzuje nie tylko strona praktyczna, ale również struktura inicjacyjna. Generalnie nikt nie uczy się jogi sam, potrzebne jest kierownictwo mistrza i doświadczonych nauczycieli. Jogi w Indiach uczą głęboko wtajemniczeni, na drodze bezpośredniego przekazu od mistrza do ucznia. 

Hatha joga, która zmierza do opanowania fizycznego organizmu, do którego też zalicza się psychika. Uprawianie wysublimowanej kultury etycznej (yama i niyama), postaw ciała - asan, mudr i bandh, ćwiczeń oddechowych - pranayamy, oraz stosowanie się do zaleceń dietetyki jogi oczyszczają i wzmacniają ciało fizyczne. Hatha joga zawiera także w sobie jogiczną psychologię i psychoterapię, oczyszczanie zmysłów zwaną pratyahara. Najpopularniejsza na Zachodzie forma praktyki jogi. 

Asany - Joga w Szkole Lajów

Asany w Laja Jodze - Joga szkoły Lajów 

Asany, relaksacje i medytacje jogiczne od kilku dziesięcioleci są na Zachodzie wykorzystywane do leczenia pacjentów z traumy i urazów, bolesnych wspomnień, koszmarnych przeżyć. Ofiary przemocy, wypadków, represji, molestowania - wszyscy którym dawna trauma utrudnia aktualne życie mogą skorzystać z dobrodziejstwa jogicznych metod relaksacji oraz leczniczych, redukujących poziom stresu i traumy medytacji. Szczęśliwsi ludzie, to szczęśliwsze społeczeństwo.

Śava Asana (Mrta Asana) 

Śavasana (śavāsana) jest formą relaksacji i medytacji uważnościowej (pratyahara) na leżąco. Pozostając w głębokiej uważności odprężamy, relaksujemy wszystkie mięśnie, uwalniamy wszelkie emocje, pozwalamy myślom przepływać swobodnie, ale nie koncentrujemy się na tym co przepływa. W sanskrycie śava lub mrta oznacza nieboszczyka, trupa, zwłoki. W tej pozycji jesteśmy tak odprężeni, że pozorujemy martwą osobę, nie poruszamy się, jesteśmy maksymalnie rozluźnieni, ale i świadomi cały czas - nie zasypiamy. Przez to jest to jedna z najtrudniejszych pozycji, mimo tego, że  jest pozornie bardzo łatwa. Pozycję trupa, nieboszczyka, można wykonywać zawsze, nawet po jedzeniu, tak długo jak chcesz i masz czas. Nogi rozłożone swobodnie na szerokość bioder czy ramion, dłonie po bokach tułowia, wnętrze dłoni zwrócone ku górze. Istnieje wersja Śawasany z pietami złączonymi tak, że się dotykają, co pobudza wewnętrzny ogień i wzmaga ciepło organizmu.

Śavasana - Prawidłowa pozycja martwego ciała

W śawasanie oddychaj normalnie i miarowo. Odczuwaj jak brzuch i klatka piersiowa powoli faluje. Jeśli jesteś niespokojny, to wydychaj bardziej miękko i dłużej. W czasie praktyki Śava Asanam często przechodzimy proces rozluźnienia od stóp w kierunku tułowia i głowy, a potem z powrotem do stóp. Śawasanę zwykle wykonuje się przez kilka lub kilkanaście minut na początku sesji praktyki Asan, a także na końcu sesji ćwiczenia Asan, jest to bowiem pozycja rozpoczynająca i zakańczająca trening Asan.

Śava Asana (Śawasana) - Prawidłowe wykonanie

Śawasana, pozycja nieboszczyka, usuwa wszelkie zmęczenie i relaksuje umysł, odpręża i wycisza całą psychikę. Pierwsza seria Asan tradycyjnej jogi - tych wykonywanych w pozycji leżącej na plecach jako wyjściowej i końcowej dla formy - w całości wykonywana jest z Śawasany. Głębiej śawasana używana jest w praktykach świadomego umierania oraz w celu eksterioryzacji czyli tak zwanych podróży eterycznych i astralnych. Typowy czas praktyki to 6 minut, 12 minut, 24 minuty, 48 minut, 2 godziny, 3 godziny (yama), a typowy czas praktykowania relaksacji i joganidry w pozycji śawasana to pół muhurty czyli 24 minuty w każdej sesji ćwiczenia jogi.

Medytacja i wzmacnianie

Laya Yoga (spolszcz. Laja Joga) jest bardziej medytacyjna, związana z autoanalizą, samopoznaniem, rozwojem duchowym. Jednakże proste ćwiczenia wzmacniające, w tym ćwiczenia mocy palców są jak najbardziej wskazane w każdym systemie ćwiczeń jogi, nie tylko w sztukach walki - kalaripayatu.

Tyle asan jest ćwiczonych w różnych szkołach Jogi, a wszystko po to, żeby moc swobodnie i długotrwale praktykować medytacje w tej jednej Królewskiej Asanie, w Padmasanie, w Pozycji Lotosu. 

Padmasana - Pozycja Lotosowa

Medytacja Światła w Jodze, w tym w Laja Jodze to często wizualizowanie złocistego blasku oraz świetlistego punktu, który pięknie promieniuje. 

Relaksacja w Jodze ćwiczona jest w siedzącej pozycji znanej dobrze osobom ćwiczącym Jogę jako Padmasana. Jest to przy okazji pozycja wyjściowa do praktyki Mudr z użyciem Asamyukta i Samyukta Hastas czyli układów palców dłoni lub złączeń dłoni. 

Manduka Asana 

Manduka Asana to całkiem przyjemna pozycja, ale zwykle robiona w uproszczeniu, bo stópki niezbyt często chcą się układać z tyłu tak aby leżeć na boku jak widać, a palce były pod odbytem, jak to opisano w dawnych traktatach klasycznej Jogi. 

Manduka Asana

Ardha-Bhujangasana - Pół-Kobra

Ardha-Bhujangasana - Pozycja kobry (półkobry) niweluje wady postawy i negatywne efekty siedzącego trybu życia, zwiększając ruchomość kręgosłupa oraz wzmacniając mięśnie pleców. Stymuluje układ trawienny, poprawia pracę serca i płuc. Pomaga pozbyć się stresu i zmęczenia. Dodaje energii i wzmacnia ciało. Należy pamiętać, że stopy są złączone, bo węże mają tylko jeden ogon. Warto także wiedzieć, że nie podnosi się pępka ponad ziemię, a pępek zawsze spoczywa na ziemi. Inaczej pozycja nie ma pozytywnego oddziaływania wężowego. 

Ardha Bhujanga - Półkobra (Ardhabhudźanga)

Ręce pomagają początkującym w zrobieniu później pełnej wersji Kobry w której nie ma podpierania się rękami, gdyż normalny wąż nie ma rąk. Pospolite rażące błędy w tej asanie, to rozsunięte nogi (dwa ogony) oraz podniesiony pępek i nieuczciwe wygięcie tułowia poprzez podniesienie pępka i bioder z pomocą rąk. Takie ćwiczenie pokazuje, że instruktorzy nie mają pojęcia o metodyce ćwiczenia pozycji Bhujanga (Ardha-bhujanga)... 

Joga - gimnastyka i filozofia duszy

Joga jako gimnastyka ciała, filozofia i rozwój duchowy na ścieżce lajów 

Jeśli w sondzie ulicznej zapytamy przechodniów czy wiedzą co to jest joga, prawdopodobnie większość odpowie twierdząco. Jedni powiedzą, że to forma gimnastyki, jak stretching i pilates, inni skojarzą jogę z hinduizmem i buddyzmem, jeszcze inni określą ją jako metodę rozwoju osobistego. Ci ostatni będą najbliżej prawdy o jodze, ale jakąś część racji będą mieli wszyscy. Asany są przygotowaniem do medytacji i bardziej oświeconych stanów umysłu. Mistrz Patanjali Ryszi w Joga Sutrach zaledwie wspomina o asanach, a inne starożytne teksty wyliczają tylko niewielką ilość pozycji ciała. Laja Joga jest najstarszą znaną autentyczną jogą, ścieżką oczyszczania i rozwoju ćakramów. Zawiera w sobie wszystkie jogiczne sadhany, czyli sposoby praktyk. Przedstawia szczegółowo budowę wewnętrzną człowieka, wszystkich pięciu jego ciał (kośa). Z bardziej znanej strony laja pokazuje sposoby oczyszczania aury, nadi i czakramów czyli tego co można nazwać aurą, biopolem, energetyczną otoczką człowieka i meridianami. 

Mistrz Jogin - Ryszi Patańdżali

Czym pozycje jogi różnią się od zwykłej szwedzkiej gimnastyki nauczanej w szkołach? Temat ten wraca jak bumerang w rozmaitych rozmowach, w sumie rzadziej nawet w samym środowisku jogicznym, a w zasadzie szkoda, bo potrzebne są dyskusje o kontekście jogi. "Na zewnątrz" grup jogicznych, na spotkaniach towarzyskich, w pracy - stosunkowo często znajdzie się ktoś błyskotliwy, kto zada pytanie: "A czym się pozycje jogi różnią od ćwiczeń gimnastycznych?". Temat pojawił się ostatnimi czasy w samym środowisku jogicznym naa jesień 2010 roku wywiązała się bardzo interesująca dyskusja między acharyą Śrivatsą Ramaswamim a autorem interesującej książki „Yoga Body: The Origins of Modern Posture Practice” dr. Mark Singleton'em o tym, co konstytuuje wyjątkowość systemu asan w jodze i na czym polega ich odmienność od zwykłych ćwiczeń gimnastycznych.

Sanskryckie słowo „joga” oznacza „scalać, ujarzmiać, łączyć”. Joga to system duchowy wyrosły w starożytnej kulturze Indii, ale nie jest ściśle związany ani z hinduizmem, ani z żadną konkretną religią. Joga pojawiła się w wedyjskiej kulturze duchowej wspólnej dla braminizmu, dżinizmu, hinduizmu, buddyzmu, a także sikhizmu. Joga jest zatem wartością ponadnarodową i ponadreligijną – jest to rozbudowany i precyzyjny system osobistego rozwoju polegający na jednoczesnym doskonaleniu ciała, umysłu i ducha oraz rozwijaniu harmonii z przyrodą. Warto pamiętać, żeby nie dać sobie wciskać plastikowych "mat do jogi", bo jogini na plastikach energetycznie izolujących od energii ziemi i przyrody nie ćwiczą. Trzeba też unikać sal bez dobrej wentylacji i wietrzenia, bo generalnie jogę najlepiej ćwiczyć w naturze, w kontakcie z przyrodą, a do ćwiczeń relaksacji czy oddychania potrzeba świeżego powietrza. Zatem rzekome kluby jogi przy ruchliwych i zadymionych ulicach w centrach miast, a także w dusznych salach gimnastycznych pozbawionych okien raczej odpadają. Tradycyjne maty do jogi produkowane są z trawy. 

Laja joga, anioły i anielscy ludzie indygo

Laja Joga w znacznej mierze poświęcona jest kontemplacji poznawania sfer niebiańskich oraz wyższych, anielskich form istnienia. Znaczna część zaawansowanej drogi rozwoju duchowego dotyczy wędrowaniu poprzez świata anielski, kazualny, wymaga praktyki wcielania anielskich cech i atrybutów istnienia oraz prowadzenia życia i działalności zgodnie z prawami i zasadami jakimi kierują się aniołowie, istoty światła, władcy świtu, archaniołowie, arhatowie i niebiańskie bóstwa czyli władcy niebios. Laja Joga nazywana jest niebiańską ścieżką anielskiego, oświeconego życia. 

Charakterystyczne cechy ludzi-aniołów  

Ludzie-Anioły wcielają się pośród zwyczajnej ludzkości, aby żyć na tej Ziemi, pośród zwykłych ludzi jako istoty „nie z tego świata”! Poczucie kosmicznego pochodzenia, niepasowania do ogółu ludzi, wrażenie przynależności do innego poziomu bytu, to zwykle bardzo proste oznaki anielskiej natury i jej inności. Anielskie dusze, dewaiczne natury są w swej istocie bardzo ufne i prostolinijne, szczere aż do bólu i uczciwe i często trudno im jest funkcjonować wśród demonicznej, asurowej ludzkości pełnej fałszu, obłudy i rozmaitych intryg. Anioły wcielone w ludzkie ciała nie tworzą mocnych więzów z ziemskimi istotami ani z rzeczami, a suwerenność, niezależność i wyraźna odmienność jest w nich bardzo wyraźna. Anioł idzie przez ziemskie życie nie oglądając się wstecz i nie jest przywiązany do tego, co przemija ani do tych, którzy odchodzą. Jeśli ludzka istota pokocha Anioła z wzajemnością, może być pewna uczucia, ale jak odejdzie, to musi wiedzieć, ze nie ma już powrotu, gdyż Anioły nie wracają do przeszłości i nie bawią się w demoniczną grę rozstań i powrotów, jaką lubią asurowi ludzie. Anielska natura spontanicznie popada w nastrój refleksji i zadumy w czasie wschodu i zachodu Słońca oraz w czasie pełni Księżyca, które bardzo lubi oglądać. Człowiek anielski zwykle od dzieciństwa oddaje się spontanicznej, prostej kontemplacji i unika miejsc oraz rzeczy sztucznych, nienaturalnych, a wybiera wszystko to, co naturalne i ożywione ręką Stwórcy!

Kto ma rozwiniętą eteryczną zdolność postrzegania, ten na czołach i dłoniach anielskich ludzi może widzieć pewne subtelne znaki pokazujące, w jakich niebiańskich hierarchiach umiejscowiona jest Dusza i jaka jest jej misja czy rola na tej Ziemi, w ludzkiej inkarnacji. Poczucie ważnego celu czy wzniosłej misji towarzyszy anielskim duszom już od dzieciństwa i potrafią z wielką mocą, na przekór ziemskim przeciwnościom skierować się ku swej duchowej aktywności. Każda anielska osoba posiada na Ziemi swoje wcielone duchowe zwierzchnictwo, które rozpoznaje jako duchowego Mistrza czy Nauczyciela i którego trzyma się wiernie w całym biegu swojego życia. Budzenie się anielskich dusz miewa miejsce zwykle w wieku 16-tu lub 25-ciu lat rozpoczęcia biegu ziemskiego wcielenia. Ludzie-Anioły mają naturalny wstręt i niechęć do wszelkich toksycznych i oszałamiających środków, jakich używają ludzie. W naturalny sposób wcielony aniołek nie chce jeść mięsa ani pić alkoholu, unika narkotyków i toksycznych leków, unika wielu ziemskich zwyczajów i zabobonów, które nie mają oparcia w prawach i zasadach Niebiańskiego Życia. Anielska osoba dąży do wzniosłych, idealistycznych sposobów życia i funkcjonowania i zwykle nie jest od dzieciństwa rozumiana przez swoje otoczenie. Dziwi się oszustwom, plotkom i obłudnemu zakłamaniu ludzi, czując, że nie tak wedle praw natury należy postępować. Jednocześnie jest osobą, która żyje w przyjaźni ze zwierzętami i roślinami, potrafiąc się z nimi doskonale porozumiewać! Kiedy anielska osoba pozna się na ludziach i ich biednych zwyczajach, będzie się starała wyraźnie podkreślić swą odmienność i przynależność do innego, wyższego świata, co bywa często przyczyną dramatycznych przeżyć. 

Laja Joga - droga zdrowia i długowieczności

Laja - Joga zdrowia, szczęśliwości i długowieczności 

Starożytna joga Lajów doskonale wpisuje się w jogiczne tradycje kultywowania dobrego zdrowia, szczęśliwości i długowieczności. Miliony ludzi marzy o długowieczności, o długim życiu, a przecież jest wiele rozmaitych przyczynków, aby móc maksymalnie zdrowo i długo żyć na tej Ziemi, a wiele z nich powtarzają Mędrcy i Prorocy od tysięcy lat, a i uznają i przypominają uczciwi naukowcy w każdej epoce. Odżywianie, emocjonalny spokój i respektowanie kilku odwiecznych Praw Natury daje obraz elementarnych podstaw długiego i zdrowego życia. Można rozpamiętywać starożytne długowieczne społeczności i brać ich styl życia za wzór do naśladowania, chociaż i dzisiaj nie brakuje ludzi i społeczności długowiecznych. Zorientowanie odżywiania na pokarm roślinny, jarski z okresowymi postami, odpoczynkami od jedzenia, picie zdrowej, czystej źródlanej wody, spanie w nocy, a czuwanie w dzień, jedzenie z umiarem bez przejadania się, dużo ruchu na świeżym powietrzu wśród przyrody, emocjonalne wyciszenie, unikanie zmartwień, szoków i stresów - to wszystko są niezmienne dobre rady dla ludzkości, aby żyć zdrowo i długo. 

Pranam-Asana - pozycja skupienia, energetyzacji i medytacji

Długość życia wzrasta wraz z poziomem wykształcenia, a ludzie, którzy ciągle się uczą i dokształcają, poznają i badają żyją przeciętnie nawet i 20 lat dłużej niźli ci, którzy nie wykazują chęci do uczenia, poznawania, badania i studiowania. Pogłębianie wiedzy i zrozumienia jest istotnym czynnikiem dla zdrowia i długowieczności, ludzie uczeni i uczący się generalnie też mniej chorują, o czym trzeba każdemu przypominać. Rozwiązywanie zagadek i łamigłówek, gromadzenie wiedzy sprzyja długiemu życiu i wykorzystaniu genu długości życia do maksimum, a ludzki organizm wedle mądrości starożytnych zaprogramowany jest na około 120 lat jako na średni, przeciętny wiek osiągalny przez całe społeczeństwo. Można powiedzieć, że zdrowy tryb życia obrazuje ilość stulatków w społeczeństwie ludzi. Uczcie się, o ludzie, i dokształcajcie, a im bardziej wszechstronna wasza wiedza, tym lepiej dla waszego zdrowia, życia i długowieczności!

Oprócz porad ewidentnych jak właściwe dla zdrowia odżywianie jarskie, roślinne oparte na zbożach i nasionach, owocach i warzywach czy orzechach musi człowiek unikać rzeczy, które krew i nieszczęście sprowadzają na jego głowę, a przecież rozmyślając o dobrym życiu pierwszych ludzi w rajskim Ogrodzie Wschodu, w Ogrodzie Eden bardzo łatwo nauczyć się zasad życia. Unikanie trucizn takich jak alkohol, które zdecydowanie niszczą i degenerują mózg uniemożliwiając uczenie i poznawanie oraz degenerując charakter i powodując choroby, człowiek zdecydowanie poprawia swoje zdrowie i wydłuża życie. Istniały kiedyś cywilizacje długowieczne, gdzie czas życia człowieka mierzono tysiącleciem, a był to Złoty Wiek ludzkości, niestety złe i niegodziwe życie, zjadanie ciał zabitych zwierząt, picie alkoholu, odmowa edukacji spowodowały upadek rasy długowiecznych ludzi i skrócenie czasu ich życia do około 120 lat, a często do 60 i 70 lat zaledwie! 

Joga i tajemna wiedza o czakrach

Anahata - Rozwój ćakramu serca 

Anahata, Sanskryckie: अनाहत, Anāhata - to według tradycji hinduskiej ćakra serca, przyjaźni, sympatii, życzliwości, współczucia, miłosierdzia, miłości, światła i pozytywnych emocji. Ćakra związana z energiami leczniczymi i posiadająca lecznicze właściwości i możliwość ich pobudzania. Ćakra anahata, serce, to ośrodek żywiołu powietrza, kwiat lotosu o dwunastu płatkach budzących się z wnętrza w czterech pączkach po trzy płatki, co oznacza cztery wielkie cykle składające się z trzech małych cykli praktyki z sercem. Mistrzowie Wschodu nauczają, że podstawowy rozwój ośrodka serca trwa przez 12 lat. Jest to cykl jaki uczeń spędza ze swoim Mistrzem, Śri Guru, aby poprzez naukę, praktykę i służbę duchową mógł rozbudzić, oczyścić i rozwinąć ćakram serca o dwunastu płatkach.

Anahata - Ośrodek Serca - Podstawowa symbolika i kolor

Jednym z aspektów rozwoju serca jest astrologia wedyjska jako wiedza o słonecznych znakach zodiaku. Rozwój ośrodka serca wyznaczają kolejne płatki lotosu Anahata, których jest dwanaście. Symbolem jest wedyjska gwiazda sześcioramienna, a mantrą nasienną sylaba "Yam". Symbolem duszy jest jasny, nieruchomy płomień. Należy podkreślić, że ludzie, którzy nie przeszli cyklu 12-tu lat praktyki inicjacyjnej pod kierunkiem Mistrza, żyjącego Śri Guru na pewno nie są ludźmi serca i nie rozwinęli ćakramu Anahata, który przez czystą więź z Mistrzem Mądrości, poprzez czystą, nieskalaną więź z Guru się rozwija. Praktyki promienia harmonii, piękna i sztuki z białym światłem oraz lecznicze energie zielonkawego światła o odcieniu wiosennej zieleni - to podstawa kolorystyka znana z medytacji serca. 

Starożytni Ryszi, Mistrzowie Mądrości nauczali, że SERCE rozwija się w dwunastu wielkich etapach czy kręgach. Lekcje podstawowe nauk duchowych serca związane są zwykle z liczbą 144 - czyli 12x12. Przy okazji wspomina się o 144 tysiącach Mistrzów Oświeconych czy Świętych, którzy opiekują się rozwojem duchowym ludzkości jako tzw. Duchowa Hierarchia Mistrzów Mądrości z Himalajów. Bardziej szczegółowo Ryszi (Oświeceni Mistrzowie Mądrości) wspominają o liczbie 12x12x12 czyli 1728 lub 12 cykli po 144 bardziej szczegółowych Lekcji Serca jakie musi opanować w praktyce adept, aby przybliżyć się do Oświecenia. Nauka to nie tylko przeczytanie lekcji duchowej wiedzy, ale jej zapamiętanie i praktyczne wcielenie we własnym życiu, przerobienie nauki w swoim codziennym życiu. Oto prawdziwy wymiar serca. Oto Krąg Hrid, Krąg Nauk Serca. 

Rozwój duchowy i duchowość

Rozwój duchowy, duchowość i uduchowienie 

Jeszcze na przełomie XIX i XX wieku rzadko zadawano sobie publicznie pytanie czym jest duchowość. Sam termin zaczął być częściej używany dopiero w połowie XX wieku, po II wojnie światowej, gdyż wcześniej używano terminów takich jak "mistyka" czy "ezoteryka". Od tego czasu jego popularność rośnie, ale także ulega zbanalizowaniu i licznym wypaczeniom. Seria zatytułowana „Classics of Western Spirituality” (Klasyka Zachodniej Duchowości), której pierwszy tom ukazał się w 1978 roku, stanowi jedno z najważniejszych przedsięwzięć wydawniczych czasów końca XX wieku. Reakcja czytelników na tę serię była tak entuzjastyczna, że wydawcy, zamiast jak to początkowo planowano zakończyć ją po wydaniu określonej liczby tomów, zdecydowali się pozostawić ją otwartą. W ostatnim ćwierćwieczu XX stulecia zapoczątkowano również inną ważną serię wydawniczą, „World Spirituality: An Encyclopedic History of the Religious Quest” (Duchowość  świata. Encyklopedia historii poszukiwań religijnych), która planowana jest na dwadzieścia pięć  tomów. Duchowość może być rozumiana jako wewnętrzne pogłębienie treści wierzeń i przekazu religijnego. Można ją także ujmować jako bardziej świadome przyjęcie doświadczenia religijnego czy wyższy wymiar życia religijnego. 

Rozwój duchowy - Mistrz światłości i uczniowie duchowości

Generalnie pozytywna reakcja, z jaką spotkały się oba przedsięwzięcia wydawnicze, jest tylko jednym z dowodów na powszechny charakter obecnego zainteresowania duchowością i jej praktykowaniem. O ile niegdyś określenie „duchowy” miewało wręcz negatywny wydźwięk – wiążący się z insynuacją, że ci, którzy skłaniają się ku duchowości, to osoby „bujające w obłokach” czy nieodpowiedzialne – dzisiaj często używa się go w znaczeniu pozytywnym, np. gdy ktoś głosi, że „chociaż nie jest religijny, bardzo pociąga go duchowość”. Jednak ludzie mogą pod terminem "duchowość" czy "rozwój duchowy" rozumieć  całkiem odmienne rzeczy, a cz powinni wszystko to, co kryje się w mistycyzmie, ezoteryce czyli okultyzmie. Do wyjaśnienia, jak w niniejszej pracy będziemy rozumieć  pojęcia „duchowy” i „duchowość ”, pomocne będzie przeanalizowanie rdzennego znaczenia obu wyrazów.  Łacińskie słowo "spirare" znaczy „oddychać”, zaś pokrewny mu przymiotnik "spiritualis" oznacza tyle co „związany z oddychaniem lub powietrzem”, zatem wszystko co wiąże się z duchowością i rozwojem duchowym wiąże się z praktykami oddechowymi i ich subtelnymi energiami (pneumami) na wzór ćwiczeń pranajamicznych znanych z indyjskiej jogi. 

Rozwój duchowy człowieka dokonuje się przede wszystkim poprzez odpowiednio prowadzone życie. Nieporozumieniem jest wyodrębnianie rozwoju duchowego z nurtu codziennych spraw, traktowanie jako celu samego w sobie, nie koniecznie pokrywającego się z celami życiowymi człowieka. Rozwój duchowy dokonuje się poprzez pracę, rozwiązywanie problemów, kontakty, nawet przelotne z innymi ludźmi, poprzez obserwowanie świata i ustosunkowywanie się do niego, a w istotnej części poprzez właściwą relację z Mistrzem Duchowym i proces inicjacyjnego wtajemniczenia. Takie traktowanie rozwoju duchowego jest jednym z elementów wzmacniających harmonię wewnętrzną człowieka, tak ważną dla jego dobrego, zadowalającego funkcjonowania. Ścieżka rozwoju duchowego od wieków nazwana jest Apyayaną czyli pojazdem życia wewnętrznego. 

Czym jest Laja Joga

Co to jest Laja Joga? Czym jest Laja Joga? 

Zjednoczenie ciała, uczuć, umysłu, serca i duszy od zawsze jest podstawowym celem metodycznym praktyki każdej jogi. Można powiedzieć, że laja oznacza głęboką koncentrację (skupienie, zogniskowanie) powodującą stopniowe rozpuszczenie, pochłonięcie struktur materialnego ego w przeczystej potędze Najwyższej Świadomości. Laja Joga jest taką formą jogi w której Jednia, Najwyższe Zjednoczenie znane też jako samadhi, zostaje osiągnięte poprzez proces laja, który oddać można sufickim terminem fana lub buddyjskim nirwana. Laja to proces stopniowego pochłaniania zasadniczych energii tworzących naszą materialną istotę, tak że Świadomość (Ćittam) zostaje uwolniona (wyzwolona, zbawiona) od wszystkiego co nie jest duchowe, a w czym ukryta jest boska oświecająca potęga Czystego Ducha. Można powiedzieć, że świadomość pochłonięta skupieniem w Bogu, zanurzona w Duchu, stopniowo absorbuje się tym tak, iż wszystko co nie jest duchowe od niej odpada i unicestwia się, a to co zostaje jest niezniszczalnym bytem Wiecznego Ducha, prawdziwą substancją i esencją (Sain) ludzkiej Istoty (Nara).

Laja Joga - Praktyka z czakrami i kundalini śakti

Joga oznacza "Jednię" i stanowi esencję wszelkiej religii, istotę każdego wyznania, rdzeń każdej drogi duchowej. W dawnych Indiach jogę praktykowali tacy mędrcy jak Śiwa, Rama, Kryszna, Budda, Śankara, Patandżali czy legendarny Ryszi Wjasa. Kryszna naucza Ardźuny nie krysznaizmu ale właśnie jogi! U podstaw dźainizmu jest joga, gdyż Mahawira praktykował hatha jogę. Założyciel religii perskiej, Zaratusztra także praktykował jogę. "Wiedza o Jedności" znana była i praktykowana przez Proroków Beni Israel: Seta, Henocha, Noego, Abrahama, Mojżesza, Eliasza, Dawida, Jezusa czy Muhammada. Jezus Chrystus odbył nawet kilka lat trwającą pielgrzymkę poświęconą studiowaniu jogi, a szczególnie radża jogi i krija jogi. Także Gautama Buddha przez całe życie studiował jogę, radża jogę ścieżki siddhów. Bodhidharma przyniósł radźa jogę praktykowaną przez Buddę z Indii do Chin. W krajach bliskiego Wschodu mówi się o tej praktyce Sufa lub Zuf (hebr.). Jak świadczy Biblia, tacy mężowie jak Prorok Samuel czy Dawid związani byli ze szkołą sufich (ryszich). W Tybecie ludzie nie mówią o sobie, że są buddystami, tylko że praktykują jogę. Padmasambhawa także jest joginem, podobnie jak Adi Śankara czy Sai Baba. 

Laja Joga (ang. Laya Yoga, Layayoga) uchodzi za najdoskonalszy sposób diagnozowania i rozpuszczania uwarunkowań karmicznych, oczyszczania z karmana. Termin lajah oznacza rozpuszczenie, roztopienie wszelkich uwarunkowań i ograniczeń powstałych na wskutek rozmaitych zdarzeń i przeżyć mających miejsce w przeciągu całego ludzkiego życia. Bariery uwarunkowanego życia stopniowo roztapiają się, aż dusza ujrzy oświecający świt wolności i zbawienia (Kaiwalja). Lajah oznacza wchłonąć bądź rozpuścić. Joga to inaczej jednia lub pojednanie. Laja Joga to pojednanie przez rozpuszczenie. Można powiedzieć: joga pochłaniającego rozpuszczania się w Duchu Boga. 

Uzdrawianie ciała, psychiki i duszy jest jednym z zasadniczych kierunków jogicznej działalności służących całkowitej odnowie psychobiologicznej i duchowej. Oczyszczające, uzdrawiające i odmładzające ćwiczenia jogi mogą przywrócić zdrowie, siłę życia, radość, a także przedłużyć życie. Duchowe uzdrawianie jest istotną częścią każdej religijnej drogi życia. Praktyki Laja Jogi służą wyzwoleniu, zbawieniu duszy i pojednaniu jej z Bogiem. Czym jest Bóg dla joginów? Starożytni mędrcy przez wszystkie religie powtarzają te same prawdy. Jest On tym w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, Tym który sam daje wszystkim życie i oddech. Jest On światłem świadomości, duchem wszechświata, ogniem płomiennym i Panem wszystkiego. Jest On Dobrem które mieszka tak wewnątrz nas jak i poza nami. Moc Boża uzdrawia, a wielu świętych mędrców zrealizowawszy jogę służy bliźnim darem cudownego uzdrawiania aby mogli poznać Bożą Obecność. 

Laja Joga - Czakry i Śakti Kundalini

Laja Joga i Śakti 

Lajajoga, Laja Joga (ang. Laya Yoga) – indyjski, pochodzący z Himalajów starożytny system praktyki jogi oparty na rozwijaniu ośrodków energii subtelnej, tak zwanych ćakr oraz budzeniu duchowej mocy kundalini. Słowo "Laja" (ang. Laya, Layah) oznacza pochłanianie, roztapianie lub rozpuszczanie wszelkich uciążliwości i negatywności, uwalnianie od przeszkód i trudności poprzez rozpuszczanie karmana oraz spalanie zalążków przyczyn. Często zwana jogą medytacyjnego wchłonięcia lub jogą zaabsorbowania, pochłonięcia niższej natury przez wyższe boskie siły duchowe. na Wschodzie uważana za najlepszą metodę jogi służącą oczyszczaniu aury, kanałów energetycznych (nadis), rozwijaniu czakr (ćakr), budzeniu kundalini, a przy tym dogłębnej relaksacji oraz oczyszczaniu z nagromadzeń karmicznych i terapii karmicznej. 

Medytacja Serca - Laja Joga

Słowo Joga (ang. Yoga) tłumaczone bywa jako dyscyplina (jarzmo), bądź też jako unia, połączenie, zjednoczenie, w znaczeniu powtórnego połączenia indywidualnego umysłu z Absolutem (Brahmanem), powrotem jaźni do swojego niebiańskiego domu. Joga w istocie jest ścieżką kontemplacji - rozwijaniem umiejętności skupienia umysłu i docieraniem do coraz głębszej i pełniejszej świadomości. Joga polega zatem na rozwoju naszej świadomości. Warto pamiętać, że termin "joga" w astrologii wedyjskiej oznacza koniunkcję czyli połączenie energii dwóch lub więcej ciał niebieskich, gwiazd i/lub planet na nieboskłonie. Obecnie najbardziej znanym rodzajem jogi jest prawdopodobnie Hatha-Joga i wiele osób kojarzy słowo "joga" z asanami (pozycjami ciała, ćwiczeniami fizycznymi). W istocie jest jednak tak, że joga indyjska w każdej formie jest szerszym systemem filozoficznym niż jedynie ćwiczenia fizyczne), jest ścieżką ćwiczeń duchowych (a także fizycznych, psychicznych i umysłowych) prowadzących do coraz wyższych poziomów świadomości. Podejście kontemplacyjne, bardziej eksponujące oddychanie, pracę z energia, umysł (manas) i duchową medytację miało bardzo duży wpływ na rozwój medytacyjnych systemów buddyzmu i tantry. 

Można powiedzieć, że termin Lajajoga używany jest w dwóch znaczeniach. W jednym jest to każda szczególna metoda praktyki czy nawet pojedyncze ćwiczenie, które rozpuszcza uwarunkowania umysłu czy przyczyny cierpienia. W drugim jest to wszechstronny i uporządkowany system inicjacyjny tyczący wyzwolenia z uwarunkowań metodami pochłaniania i rozpuszczania. Lajajoga może być praktykowana zarówno jako system tantryczny jak i jako system wedyjski, odpowiednio "Tantrika lajajoga" lub "Waidika lajajoga" (Vaidika Laya Yoga). Patrząc na techniki jogi bardziej metodycznie, możemy powiedzieć, że poszczególne jej szkoły, czy techniki, bardziej eksponują bądź to pracę z ciałem fizycznym (asana, bandha, mudra), pracę z emocjami (kama), pracę z umysłem (manas), czy duchową medytację (dhyana, samadhi). Pranajama (ćwiczenia oddechowe i praniczne) bardziej skupia się na pracy z emocjami i energią życiową (praną). Z kolej pratjahara (relaksacja), dharana (koncentracja), dhyana (medytacja), samadhi (iluminacja) bardziej skupiają się na umyśle, oraz na wykraczaniu poza umysł (manas) - w stan duchowego olśnienia i boskiej obecności. Metody Lajów (Laja Joga) oznacza jednocześnie stawanie się bardziej świadomym sposobu funkcjonowania umysłu oraz przekraczanie jego ograniczeń, w tym intensywne roztapianie więzów karmicznych, zrzucanie jarzma uwarunkowań i ograniczeń. Laja Joga z powodu silnego rozpuszczania karmana zwana bywa jogą usuwania uroków, usuwania więzów, jogą uwalniania, jogą wyzwolenia i ostatecznej wolności. 

Laja Joga w klasyce tradycji jogów

Laja Joga – Wersety Starożytnych Nauk

Swatmarama Ryszi napisał traktat Hatha Joga Pradipika około 1450 roku e.ch. (CE). Wedle historii żył w XV-XVI wieku, zatem miał sporo ponad 100 lat życia, kiedy odszedł wyższe partie Himalajów aby dokonać żywota. Swatmarama w transliteracji naukowej: svātmārāma (स्वात्माराम). Hatha Joga Pradipika to tantryczny traktat klasyczny o Jodze z którym powinni się zaprzyjaźnić wszyscy instruktorzy nauczający ćwiczeń jogicznych. Przynależy do tantrycznych śastr linii przekazu Natha Sampradaya, autentycznego przekazu starożytnej, prawdziwej jogi do której należeli wielcy jogini jak: Gorakshanatha czy Matsyendranatha. Szkoła Natha Sampradaya, Navanatha, przynależy do filozoficznej i duchowej tradycji Śaiwa Adwaita czyli do nurtu śiwaickiej filozofii adwaita, niedualności. Swami Swatmarama jest uczniem Swami Gorakshanatha. Ryszi Swatmarama skompilował traktat Hathajoga Pradipika z kilkunastu innych znanych tekstów źródłowych jak Aṣṭāngayoga Rishi Yajñavalkya i Vasistha, Rājayoga Amanaskayoga, Ṣaḍdaṅgayoga Rishi Vivekamārtaṇḍa, Khecarīvidyā Ādinātha, Amṛtasiddhi Virūpākṣanātha, etc.

Medytacja w Laja Jodze

Spróbujemy powędrować w rozważania nad naukami Laja Jogi (ang. Laya Yoga) zawartymi w starożytnych traktatach poświęconych jodze. „Hathajoga Pradipika” napisana przez Ryszi Swatmarama zawiera kilka esencjonalnych wersetów o stanie Laja i praktyce Laja. Oczywiście, są to jedynie pomocnicze kwestie na ścieżce Hatha i Radźa Jogi, jednak godne odnotowania i głębszego rozważenia czy nawet komentarza. Najwięcej nauk o Laji jest w czwartym rozdziale księgi, gdzie omawia się najgłębszy rodzaj duchowego treningu przeznaczony dla adeptów Radźa Jogi i metod Hathajogi na ścieżce Radźa. Wskazuje to na stopień trudności praktykowania Laja Jogi w stosunku do Hatha Jogi jako metody pomocniczej Radźa Jogi jaką prezentuje Ryszi Swatmarama w traktacie `Hathajoga Pradhipika’. Możemy też zrozumieć dzięki temu dlaczego Laja Joga jest praktyką duchową bardziej ezoteryczną, wewnętrzną, a co za tym idzie, mniej znaną, nawet w krainie Sindh (India).

„Nie masz asany ponad siddhasanę, drugiego kumbhaki jako kewala, drugiego mudry jako khećari i laja (laya) równego nadzie.” (HYP.I.43) Oto zwięzłe ujęcie esencjonalnych ćwiczeń niezbędnych w praktykowaniu Laja Jogi i osiąganiu stanu Laja (Layah). Każdy praktykujący winien wyćwiczyć postawę medytującego zwaną Postawą Owocu, Siddhasaną, ażeby skutecznie podążać Ścieżką metod Laja Jogi. Kewala Kumbhaka przychodzi dzięki długiej praktyce kołowego oddychania zwanego Śwasapraśwasa dając się poznać jako Bezoddech. Podstawowa Mudra to postawa z językiem wywiniętym ku tyłowi jamy ustnej. W ten sposób Siddhasana sublimowana jest w Mudrę tajemnic wewnętrzej wibracji. Ostatecznie osiągamy stan zatopienia w zasłuchaniu kosmicznego dźwięku ciszy, zatopienie w świadomości Ducha Świętego, poprzez szum słyszany z Niebios, Nada Lajam!

Laja Joga - Służba dla Ludzkości

Laja Joga i Prawo Wzajemności 

Jest ważne prawo, które wszyscy laja jogini powinni gruntownie poznać, doświadczyć i zrozumieć. Jest to prawo zwrotu albo inaczej zasada sprzężenia zwrotnego. Obowiązuje ona nie tylko pomiędzy dwoma fizycznymi obiektami w sensie akcji i reakcji, ale też w całej dziedzinie psychologicznej. Co więcej, prawo to obowiązuje w relacji pomiędzy duszą, a ciałem. Stare powiedzenie: „Co posiejesz w duszy, to w ciele żąć będziesz, a co posiejesz w ciele, to dusza zobaczy” – doskonale ilustruje tę zasadę. Funkcjonuje sobie ona jako ludowa mądrość, a współczesna fizyka i psychosynteza tylko ją na nowo odkrywa i potwierdza. 

Śiwa Jogin - Shiva Yogi - Om Namah Śiwa'ya!

W ten sposób ciało i psychika są dla siebie zwierciadłami. Co się dzieje w duszy – odbija się w ciele i odwrotnie. Stan zdrowotny twojego ciała jest więc odbiciem stanu zdrowia twojej duszy (psychiki), Dlatego transpersonalna medycyna i psychologia mówią, że wszelka choroba i nieszczęście jest istotą psychosomatyczną. Zniszczenie tej struktury z jednej tylko strony, wystarcza dla całkowitego uzdrowienia.

Zaiste, cały świat przejawiony podlega prawu sprzężenia zwrotnego, lub jak kto woli – zasadzie lustra. W jodze to prawo zwrotu nazywa się prawem karmy, a również prawem przyczyny i skutku. Jezus wyraża je w słowach: „Jak kto posiał, tak i żąć będzie”. Biblijna zasada wypowiedziana przez Proroka Abidiasza wydaje się mieć moc wszechobowiązującą, a mówi ona że: „Jak Ty uczyniłeś, tak będą postępować wobec ciebie: odpowiedzialność za czyny twoje spadnie na twoją głowę.” Warto, aby każdy przyswoił sobie to prawo natury potwierdzone przez współczesną fizykę. Wtedy życie w szczęściu tutaj na ziemi będzie możliwe do wytworzenia.

Istnienie tej relacji, tak w świecie ciała, jak i w świecie psychiki, a także pomiędzy nimi wzajemnie pokazuje, że nawet wszystko to, co myślisz w swym wnętrzu wróci do Ciebie jakby bumerang i uderzy w Ciebie lub wspomoże Cię. Dlatego warto się zastanowić, jakie myśli o sobie, ludziach i o świecie wytwarzamy i podtrzymujemy. Wszystkie negatywne myśli spadną na nas jako cierpienie i choroba, a wszystkie dobre myśli przyniosą nam pomyślność i wspaniałe życie. W najzwyczajniejszy sposób dla własnego zdrowia i dobra opłaca się myśleć wyłącznie pozytywnie o ludziach, o sobie i o świecie. Podnosi to wskaźnik ogólnoludzkiego dobra i tworzy Twoje lepsze jutro.

O ludzki światku. Spójrz na swoje dzisiejsze życie i sytuacje, a zobaczysz, jakie myśli były w Tobie w przeszłości. Zobacz to, o czym myślisz dzisiaj, a dowiesz się, jaka będzie Twoja przyszłość. Potęga naszych myśli i słów może dać nam życie wieczne lub doprowadzić do wyniszczenia. Podobnie i wszelkie nasze czyny, ponieważ każdy czyn jest sprzężony z jakąś myślą lub uczuciem wewnątrz duszy, a każda myśl z jakimś wcześniejszym działaniem. Tak samo sprzężone są funkcje mowy i myśli. Dlatego starożytni i współcześni mędrcy ciągle nam przypominają, że kto panuje nad mową i myślą, ten jest człowiekiem doskonałym, zdolnym kierować swym życiem i zdrowiem dla swego własnego dobra i pomyślności. 

Mantra - Podstawa praktyki modlitwy

Podstawy Praktyki Modlitewnej Mantra Jogi

Mantra to sylaba, pojedynczy dźwięk albo złożenie kilku sylab dla osiągnięcia specjalnego wibracyjnego działania i wpływu podczas zwyczajnych modlitw, religijnych śpiewów czy magicznych terapii. Typowa Mantra czy mantryczne, udźwiękowione słowo zakończone jest nosową, wibrującą samogłoską, brzmiącą podobnie do „M”. Mantra to tajemne, magiczne słowa służące do połączenia z siłami i mocami natury, wyższymi bytami, aniołami czy świętymi osobami. Mantra to także głęboko przeżywana wibrująca modlitwa otrzymana od świętej osoby, duchowego mistrza czy w objawieniu od dobrego, boskiego anioła lub archanioła! Mantra posiada zawsze głębokie znaczenie, które nie jest łatwe do pojęcia dla przeciętnego umysłu, ale zostaje objawione praktykującym w długotrwały i rzetelny sposób z całkowitym oddaniem! 

Mantra Gayatri - Wedyjska Podstawowa Maha Mantra Światła

Podstawowe działanie każdej Mantry zawsze jest głęboko terapeutyczne i oczyszczające w zakresie usuwania przeszkód związanych z realizacją celów, jakie dana Mantra wskazuje. Mantra jest drogowskazem i pokarmem każdej ludzkiej duszy, każdego uduchowionego i oświeconego człowieka, a przykładem praktyki Mantry jest zarówno Modlitwa Słowa w mistyce hezychasmu, jak i chorały gregoriańskie z Góry Atas! Muzycznie, Mantra to wibrująca Alikwota używana w śpiewie, nuceniu czy melorecytacji, a głębokie i wzniosłe wibracje głosu często pomagają w uzdrawianiu! Mantra służy wielbieniu Boga i połączeniu z aniołami Władcami Niebios, Stwórcami Życia czy Panami Sfer!

Sanskryt jako święty, anielski alfabet liczący w zasadzie 50 wyraźnych dźwięków, głosek, jest podstawą do tworzenia i praktykowania Mantra Jogi, podstawowej, elementarnej metody wewnętrznego rozwoju i samodoskonalenia w bieżącej epoce Kālī Yuga, czyli Epoce Bogini Czasu. Mantra to w zasadzie jedyna droga do osiągania spełnienia życzeń i pragnień, gdyż jest to naukowo i głęboko praktykowana ścieżka Modlitwy, podstawa każdej religii czy drogi uduchowiania i rozwoju. Mantra pozwala pokonać wszelkie przeciwności, wrogów, trudności, rozpuszcza wszelkie problemy, ale musi być praktykowana szczerze z wiarą i zaangażowaniem, dokładnie według zaleceń konkretnego mistrza duchowego czy nauczyciela, a także z poszanowaniem ogólnych praw i zasad praktyki.